Seksualność i autyzm (część 1)

Seksualność i autyzm (część 1)

Wielu rodziców ma ogromne obawy, kiedy ich autystyczne dziecko osiąga wiek dojrzałości płciowej. Ach, co robić? Czy powinniśmy podawać naszej córce środki antykoncepcyjne? Czy powinniśmy próbować tłumaczyć seksualność naszemu synowi, który nie potrafi usiedzieć w miejscu i skupić uwagi dłużej niż minutę? To dylemat i każde dziecko staje przed tym momentem w swoim życiu.

Pierwsze pytanie, jakie zadaje sobie wiele osób, brzmi: „Czy osoby autystyczne uprawiają seks?” To jakby zapytać, czy dziś wieczorem na zewnątrz będzie ciemno. Odpowiedź brzmi oczywiście „tak”. Być może nie jest to odpowiedź, którą chcesz usłyszeć, ale jest to prawdziwa odpowiedź, którą musisz udzielić swojemu dziecku.

Inne pytanie, jakie możesz mieć, brzmi: „Czy powinienem rozmawiać z dzieckiem o seksie?” Ta odpowiedź ma wiele wspólnego z poziomem umiejętności Twojego dziecka. Jeśli Twój syn/córka cierpi na Zespół Aspergera, odpowiedź brzmi zdecydowanie „tak”. Jeśli Twoje dziecko nie potrafi zawiązać butów ani samodzielnie się najeść, musisz ustalić, czy dziecko coś zyska na tej rozmowie.

Inni rodzice pytają, czy ich młody dorosły staje się aktywny seksualnie. To, podobnie jak wiele innych kwestii dotyczących autyzmu, jest interesującym i trudnym pytaniem. Po pierwsze, masturbacja chłopców i dziewcząt nie jest niczym niezwykłym. W zależności od tego, gdzie dana osoba znajduje się w spektrum, masturbacja może czasami wystąpić w miejscach, które są potencjalnie krępujące. Podczas moich lat nauczania osób autystycznych od czasu do czasu mieliśmy coś takiego w klasie. Omówiliśmy sytuację ze szkolną psycholog, która zaleciła usunięcie dziecka z klasy i umieszczenie go w łazience dla prywatności. Wiem, że nie jest to rozwiązanie, z którym wszyscy by się zgodzili. Z tego powodu, moim zdaniem, każdy nauczyciel i każdy rodzic musi znaleźć własne, satysfakcjonujące rozwiązanie. Oprócz masturbacji całkowicie możliwe są stosunki seksualne z inną osobą. Ponownie zależy to od poziomu umiejętności Twojego dziecka.

Warto zauważyć, że znacznie więcej dorosłych autystów jest aseksualnych w porównaniu z resztą populacji. Uważa się również, że odsetek osób autystycznych gejów, lesbijek, osób biseksualnych i transpłciowych jest wyższy w porównaniu z populacją ogólną. Jednym z powodów jest to, że nie ma tak silnej potrzeby konformizmu. Innym interesującym faktem jest to, że znacznie więcej autystycznych homoseksualistów żyje w celibacie. To jest z wyboru.

Niektórzy rodzice zastanawiają się, czy ich dziecko kiedykolwiek umówi się na randkę, znajdzie partnera i ewentualnie wyjdzie za mąż. Oczywiście ten scenariusz jest znacznie niższy niż w pozostałej części populacji. Są pary, które zawierają związek małżeński. Są to jednak na ogół lepiej funkcjonujące osoby autystyczne. Niektóre powody, dla których osoba autystyczna może nie być zaangażowana w związek, to prosty fakt: osobie z trudnościami społecznymi może być bardzo trudno znaleźć partnera. Poza normą często zdarza się, że kobieta zostawia znak na mężczyźnie. Jednak ze względu na swój brak doświadczenia mężczyzna może nie zareagować odpowiednio tylko dlatego, że nie wie, jak to zrobić.

Część 2 zagłębi się nieco głębiej w seksualność i autystycznego młodego dorosłego.

Do następnego razu życzę miłego dnia i pamiętajcie, żeby o siebie dbać!

Zainspirowany Jackiem E. Georgem