Kiedy najlepiej zastosować strategie szczepień oszczędzających dawkę, aby chronić więcej osób?

Kiedy najlepiej zastosować strategie szczepień oszczędzających dawkę, aby chronić więcej osób?

W niedawno opublikowanym badaniu medRxiv * Preprint Server, badacze ocenili strategie oszczędzania dawki w przypadku szczepień przeciwko ospie małpiej (MPX) przy użyciu modelowania matematycznego.

Lernen: Bewertung der Anwendung dosissparender Impfstrategien für Affenpocken. Bildnachweis: LookerStudio/Shutterstock

tło

Trwająca epidemia MPX została uznana przez Światową Organizację Zdrowia za stan nadzwyczajny dla zdrowia publicznego w lipcu 2022 r. Według stanu na wrzesień 2022 r. na całym świecie zarejestrowano ponad 50 000 przypadków MPX, przy czym w samych Stanach Zjednoczonych (USA) odnotowano ponad 21 000 przypadków. Większość przypadków zaobserwowano u mężczyzn uprawiających seks z mężczyznami (MSM), mężczyzn biseksualnych i homoseksualnych.

Zmodyfikowane szczepionki Vaccinia Ankara (MVA) [JYNNEOS] i ACAM2000 zostały zatwierdzone w Stanach Zjednoczonych do zapobiegania MPX. Agencja ds. Żywności i Leków zatwierdziła schemat niższych dawek, w którym każdą fiolkę szczepionki można zastosować do pięciu (częściowych) dawek. Jednak ostatnie badania wykazały mieszane wyniki dotyczące skuteczności, budząc obawy, czy frakcjonowane dawkowanie szczepionki MVA jest najlepszym sposobem wykorzystania jej ograniczonej podaży.

Badanie i wyniki

W bieżącym badaniu naukowcy wykorzystali modele matematyczne do zbadania scenariuszy, w których optymalne byłoby ułamkowe dawkowanie szczepionki MVA. Model przenoszenia MPX wśród populacji MSM w Seattle w stanie Waszyngton został przejęty z modelu przenoszenia ludzkiego wirusa niedoboru odporności (HIV). Populacja obejmowała 65 000 mężczyzn, podzielonych na grupy wiekowe i ryzyka. W grupie wysokiego ryzyka, w przypadku której występowało zwiększone zapotrzebowanie na szczepienia, było około 8 000 mężczyzn.

W głównym scenariuszu badacze symulowali szczepienie 2500 lub 7500 fiolek pełnych dawek szczepionki w ciągu pięciu tygodni i założyli, że każdą fiolkę można zastosować jako 3,5 dawki, co wystarczy dla odpowiednio 8750 lub 26 250 osób. Skuteczność szczepionki (VE) w przypadku pełnej dawki szczepionki MVA oszacowano na 85% w odniesieniu do zakażenia MPX. Symulowano scenariusze VE z niską i wysoką dawką częściową, odpowiadające 40% i 80% VE pełnej dawki MVA.

Dodatkowo symulowano scenariusze z 5000 lub 10 000 fiolek MVA z pełną dawką, przy czym szczepienie rozpoczynało się z pięcio- lub dziesięciotygodniowym opóźnieniem. Częściowa dawka VE wahała się od 17% do 85%. We wszystkich scenariuszach najpierw zaszczepiono populację wysokiego ryzyka, a pozostałe dawki zastosowano w przypadku populacji niskiego ryzyka.

Kiedy dostępnych było jedynie 2500 fiolek szczepionki, co wystarczyło dla 31% (8000) osób z grupy wysokiego ryzyka, oszczędzanie dawki zapobiegło większej liczbie infekcji niż szczepienie pełną dawką, gdy VE częściowej dawki wynosiło >34%. W tym scenariuszu po wdrożeniu oszczędzania dawki przewidywano o 13% mniej infekcji.

Z drugiej strony, gdy dostępnych było 7500 szczepionek, co wystarczyło do zaszczepienia 94% osób wysokiego ryzyka, przewidywano, że szczepienie pełną dawką będzie skuteczniejsze niż strategia oszczędzania dawki przy niskim VE częściowej dawce wynoszącym 34%. W tym scenariuszu oszczędzanie dawki spowodowałoby trzy razy więcej infekcji niż kampanie szczepień pełną dawką.

Zakładając wysoką VE częściowej dawki wynoszącą 68%, która utrzymuje 80% VE pełnej dawki, oszczędzanie dawki byłoby zawsze lepsze lub porównywalne z kampaniami szczepień pełną dawką. W tym przypadku, przy ograniczonej podaży (2500), dawki częściowe spowodowałyby ogółem o 69% mniej infekcji i 77% mniej infekcji w szczycie w porównaniu z kampaniami obejmującymi pełną dawkę.

W tym samym przypadku, przy większej liczbie dostępnych szczepionek (7500 fiolek), strategie oszczędzania dawki i stosowania pełnej dawki byłyby porównywalne pod względem skuteczności, ale strategia oszczędzania dawki spowodowałaby w szczytowym momencie o 5,3% więcej infekcji. W optymistycznym scenariuszu równoważnego VE szczepionki frakcyjnej i pełnej dawki przy ograniczonej podaży (2500 fiolek) przewidywano, że dawkowanie frakcyjne zapobiegnie 30% lub większej liczbie infekcji w ciągu sześciu miesięcy niż brak szczepienia.

Jednakże, gdy dostępnych byłoby 7500 fiolek, częściowe dawkowanie zapobiegłoby o 5% większej liczbie infekcji niż strategia pełnej dawki, gdyby bez opóźnień przeprowadzono kampanie z podaniem pełnej i częściowej dawki. Przy bardzo niskim VE częściowej dawki wynoszącym 17%, we wszystkich scenariuszach oszczędzanie dawki spowodowałoby więcej infekcji niż kampanie z pełną dawką.

Wnioski

Podsumowując, wyniki sugerują, że w przypadku ograniczonej podaży szczepionki MPX-MVA istnieje próg VE częściowej dawki, powyżej którego oszczędzanie dawki mogłoby zapobiec większej liczbie infekcji niż kampania szczepień pełną dawką. Ten próg VE dawki częściowej wzrastał wraz ze wzrostem podaży szczepionki.

Próg VE dla dawek podzielonych wynosił <34% przy dostępnej ograniczonej liczbie (2500) szczepionek, ale wzrósł do 68%, gdy dostępnych było 7500 szczepionek. Wzrost liczby zapobieganych infekcji był minimalny, gdy liczba szczepionek przekraczała liczbę osób z grupy wysokiego ryzyka. Łącznie wyniki te wykazały, że dawkowanie frakcyjne utrzymywało umiarkowaną skuteczność w okresach ograniczonej podaży szczepionki MVA.

*Ważna UWAGA

medRxiv publikuje wstępne raporty naukowe, które nie zostały poddane recenzji i dlatego nie należy ich uważać za rozstrzygające, stanowiące wskazówkę dla praktyki klinicznej/zachowań związanych ze zdrowiem ani traktowane jako ustalone informacje.

Odniesienie:

• Dimitrov, D., Adamson, B. und Matrajt, L. (2022) „Bewertung der Verwendung dosissparender Impfstrategien für Affenpocken“. medRxiv. doi: 10.1101/2022.11.04.22281966. https://www.medrxiv.org/content/10.1101/2022.11.04.22281966v1

.