Badanie pokazuje korzyści z terapii ukierunkowanej na przerzuty bez ADT w przypadku oligonawrotowego raka prostaty

Badanie pokazuje korzyści z terapii ukierunkowanej na przerzuty bez ADT w przypadku oligonawrotowego raka prostaty

Badanie opublikowane w The Journal of Urology®, oficjalnym czasopiśmie Amerykańskiego Towarzystwa Urologicznego (AUA), u pacjentów z pojedynczymi przerzutami raka prostaty, podejście zwane terapią ukierunkowaną na przerzuty (MDT) – leczenie celowane poprzez chirurgię lub radioterapię bez terapii deprywacji androgenów (ADT) – może spowolnić czas do progresji nowotworu. Czasopismo wydawane jest w portfolio Lippincott wydawnictwa Wolters Kluwer.

Terapia ukierunkowana na przerzuty jest kontrowersyjną metodą leczenia pojedynczych nawrotów raka prostaty z przerzutami. Nasze badanie jako pierwsze wykazało korzyści zarówno z chirurgicznej, jak i radioterapii MDT bez ADT w tej populacji pacjentów, potencjalnie opóźniając potrzebę leczenia systemowego”.

Jack R. Andrews, lekarz medycyny, główny autor, Mayo Clinic Arizona, Phoenix

MDT jako potencjalny alternatywny cel w obszarze rozprzestrzeniania się nowotworów

Leczenie ukierunkowane na przerzuty okazało się potencjalną alternatywą dla mężczyzn z „nieligonawracającym” rakiem prostaty – stanem chorobowym, w którym po początkowym leczeniu liczba zmian przerzutowych jest ograniczona. Podejście MDT wykorzystuje chirurgię lub radioterapię (radioterapię stereotaktyczną ciała lub SBRT), aby konkretnie ukierunkować obszar rozprzestrzeniania się raka.

Kontrastuje to z ADT, terapią ogólnoustrojową mającą na celu blokowanie testosteronu i innych męskich hormonów płciowych, które sprzyjają rozwojowi raka prostaty. Terapia pozbawienia androgenów z inną terapią ogólnoustrojową lub bez niej jest standardowym sposobem leczenia przerzutowego raka prostaty, ale wiąże się z licznymi skutkami ubocznymi, które mogą wpływać na jakość życia, w tym między innymi dysfunkcjami seksualnymi, utratą masy kostnej i utratą siły mięśni. Jeśli MDT jest skuteczna w kontrolowaniu ograniczonej liczby nawrotów, może zapobiec lub opóźnić potrzebę ADT.

Dr Andrews i współpracownicy ocenili doświadczenia swojego ośrodka z MDT bez ADT u 124 pacjentów z nieligonawracającym rakiem prostaty w latach 2008–2018. Leczenie obejmowało operację u 67 pacjentów, większość z przerzutami do węzłów chłonnych; i radioterapię u 57 pacjentów, większość pacjentów z przerzutami do kości. W obu grupach średni czas obserwacji wynosił około czterech i pół roku.

Obiecujące wyniki stosowania MDT w leczeniu skąponawrotowego raka prostaty

eBook Badania nad rakiem

Zestawienie najważniejszych wywiadów, artykułów i aktualności z ostatniego roku. Pobierz bezpłatną kopię

Obie formy MDT były skuteczne pod względem wznowy biochemicznej, co znalazło odzwierciedlenie w zmniejszeniu poziomu antygenu specyficznego dla prostaty (PSA). Po operacji stężenie PSA zmniejszyło się o około połowę u 80,5% pacjentów po MDT. Większość pacjentów ostatecznie wymagała ADT lub innej terapii systemowej z powodu postępującego raka – mediana czasu 18,5 miesiąca. Jednak po trzech latach obserwacji 29% pacjentów żyło i nie stwierdzono progresji nowotworu.

W grupie radioterapii u 40,3% pacjentów wartość PSA spadła o połowę. Mediana czasu do rozpoczęcia leczenia systemowego wyniosła 17%, a 3-letni czas przeżycia bez progresji wyniósł 17%. Naukowcy podkreślają, że ich badanie nie miało na celu porównania wyników operacji i radioterapii, ponieważ oba typy MDT stosowano u pacjentów z różnymi typami przerzutów nowotworowych (do węzłów chłonnych i do kości).

„Rola MDT w raku prostaty pozostaje wysoce kontrowersyjna, brak wystarczających dowodów na poparcie zaleceń zawartych w aktualnych wytycznych” – piszą dr. Andrewsa i współautorów. Wskazują na pewne istotne ograniczenia swojego badania – w tym błąd w selekcji związany z faktem, że pacjenci, którzy wybrali MDT, byli prawdopodobnie „zdrowszą, solidniejszą” grupą poszukującą bardziej agresywnej opcji leczenia.

„Wyniki te sugerują, że MDT bez ADT może opóźnić rozpoczęcie leczenia ogólnoustrojowego u mężczyzn z skąpo nawrotowym rakiem prostaty” – podsumowują dr Andrews i wsp. Wzywają do dalszych badań w celu ustalenia, którzy pacjenci z pojedynczymi przerzutami mogą odnieść największe korzyści z MDT.

Źródło:

Wolters Klüwer

Odniesienie:

Andrews, JR i in. (2022) Terapia ukierunkowana na przerzuty bez terapii deprywacji androgenów w przypadku pojedynczego, oligonawracającego raka prostaty. Dziennik Urologii . doi.org/10.1097/JU.0000000000002898.

.