Depresja: Czy ktoś może popaść w depresję, jeśli ignoruje swój gniew?

Depresja: Czy ktoś może popaść w depresję, jeśli ignoruje swój gniew?

Kiedy ktoś ćwiczy, prawdopodobnie poczuje się lepiej i może się tak czuć przez jakiś czas później. Powodów takiego stanu rzeczy będzie wiele, ale jedną z rzeczy, która będzie miała wpływ, jest cała uwolniona energia.

Nie jest to energia pożywienia zużywana podczas ćwiczeń, ale spalona energia emocjonalna. Uwolnienie energii emocjonalnej, która się w nich zgromadziła, miałoby efekt wyzwalający.

Duży wpływ

Chociaż tej energii prawdopodobnie nie można było zobaczyć przed treningiem, nie powstrzymałoby to ich od poczucia się inaczej, gdy została uwolniona z ich wnętrza. Twoje ciało będzie lżejsze, co będzie miało wpływ na to, co dzieje się w Twoim umyśle.

Jest to zatem przeciwieństwo tego, co zwykle dzieje się w przypadku samorozwoju, gdzie uwaga skupia się na umyśle. Zamiast zmieniać to, co dzieje się na górze, aby wpłynąć na to, co dzieje się na dole, zrobili dokładnie odwrotnie.

Eksmisja

Jednocześnie, nawet jeśli ktoś może poczuć się lepiej, nie oznacza to, że jest w pełni świadomy tego, co się wydarzyło. Podczas tego procesu można było między innymi pozbyć się złości, strachu, frustracji i złości.

Dzięki temu zaczyna w nich płynąć energia i dzięki temu czują, że żyją. Mogą się tak zwykle czuć lub może odkryć, że rzadko się tak czują.

Norma

Jeśli więc tak się zwykle czują, może to oznaczać, że niedawno przeżyli stresującą sytuację. W rezultacie jej ciało stało się ciężkie i unieruchomione.

Ponieważ jednak zdarza się to rzadko, nie ma potrzeby uzależniania się od ćwiczeń. Gdyby miały tendencję do czucia się płaskie i ciężkie, mogłoby tak nie być.

Kolejny czynnik

Prawdopodobnie na to, dlaczego nie są przyzwyczajeni do poczucia obciążenia, wpływa także sposób, w jaki radzą sobie z emocjami w życiu codziennym. Mając świadomość tego, jak się czują i podejmując działania, nie muszą już skupiać się na tym, co czują.

Gdyby mieli tendencję do ignorowania swoich uczuć, uczucia te narastałyby w nich. Ich ciała stopniowo by się wyczerpały, a oni zaczęliby tracić motywację.

Potężna emocja

Jest wtedy prawdopodobne, że osoba będzie miała zdrową relację ze swoją złością, co oznacza, że ​​nie będzie postrzegać jej jako czegoś „złego”. Doświadczenie tej emocji może sprawić, że poczują, że żyją, ale tłumienie ich ma odwrotny skutek.

Fakt, że czują się komfortowo z tą emocją, odegra dużą rolę w tym, dlaczego nie są przyzwyczajeni do czucia się martwi wewnętrznie. Następnie dowiemy się, jak się zachować, gdy doświadczamy złości.

informacja

Kiedy ktoś odczuwa złość, dzieje się tak zazwyczaj dlatego, że został w jakiś sposób skompromitowany. W tym sensie można się złościć, gdy inna osoba przekracza swoje granice.

Będzie to dla nich czas, aby potwierdzić swoją opinię i dać drugiej osobie znać, że jej zachowanie jest nie do zaakceptowania. Dzięki temu mogą wyrazić siebie i tym samym doświadczyć poczucia kontroli.

Podejmij działania

W takiej sytuacji zrobisz coś z tym, co się stało, zamiast po prostu tolerować złe zachowanie innej osoby. To także pokaże, że cenisz siebie.

Będą także czuli, że jest wystarczająco bezpiecznie, aby przetrwać na tej planecie. Gdyby nie czuli, że jest to dla nich bezpieczne, ich życie wyglądałoby zupełnie inaczej.

Inny scenariusz

Jeśli chodzi o ludzi, którzy nie słuchają swojej złości i nie skupiają się na tym, co czują, mogą przyzwyczaić się do uczucia przygnębienia, a nawet depresji. Ktoś taki rzadko będzie miał poczucie, że żyje.

Jeśli inna osoba skrzywdzi ich w jakiś sposób lub jeśli będą niezadowoleni z jakiegoś obszaru swojego życia, mogą nic nie zrobić. Będziesz człowiekiem, ale to będzie bardziej jak worek treningowy lub wycieraczka.

Odepchnąć się

Muszą jedynie umocnić swoją pozycję i nie tolerować już niczego, co ma na nich negatywny wpływ. Ignorowanie ich gniewu będzie tym, co będzie bezpieczne. Problemem jest to, co sprawia, że ​​cierpią.

Być może był taki moment w jej życiu, kiedy nie mogła bezpiecznie wyrażać swojej opinii. To spowodowałoby, że oddzieliliby się od tej części siebie, która jest tam, aby ich chronić.

Głębsze spojrzenie

Być może nie było dla nich bezpieczne wyrażanie siebie, gdy dorastali i był to czas, kiedy byli maltretowani i/lub zaniedbywani. Gdyby próbowali się chronić, mogłoby to spowodować większy ból.

Ich wczesne lata były okresem, w którym musieli porzucić swój instynkt przetrwania i stopniowo przyzwyczaić się do złego traktowania. Lata miną, ale to, co wydarzyło się tyle lat temu, nadal będzie określać ich życie.

świadomość

Jeśli potrafisz nawiązać kontakt i chcesz czuć się wystarczająco komfortowo, aby postawić na swoim, dobrym pomysłem może być sięgnięcie po wsparcie z zewnątrz. Można tego dokonać przy pomocy terapeuty lub uzdrowiciela.

Zainspirowany Oliverem JR Cooperem