Concizumab daje obiecujące wyniki u pacjentów z hemofilią

Concizumab daje obiecujące wyniki u pacjentów z hemofilią

Osobom cierpiącym na hemofilię z zaburzeniami krzepnięcia krwi życie może wydawać się ciągłym stanem czujności. Jeśli przypadkowo skaleczą się w palec podczas siekania warzyw, muszą natychmiast podać białko czynnika krzepnięcia, którego organizm albo brakuje, albo nie wytwarza w wystarczających ilościach. Normalna wizyta u dentysty, której może towarzyszyć lekkie krwawienie, może wiązać się z wysokim ryzykiem zachorowania na hemofilię.

Znamy przypadki, gdy osoba cierpiąca na hemofilię nieleczona lub niewłaściwie leczona wykrwawiła się na śmierć po ekstrakcji zęba”.

Hermann Eichler, profesor medycyny transfuzyjnej i hemostazeologii klinicznej, Uniwersytet Saary oraz dyrektor Instytutu Hemostazeologii Klinicznej i Medycyny Transfuzyjnej, Szpital Uniwersytecki Saary

Eichler jest kierownikiem jednego z zaledwie około 30 ośrodków w Niemczech specjalizujących się w leczeniu ciężkich postaci hemofilii. Instytut oferuje kompleksowe leczenie osób urodzonych z niedoborami niektórych czynników krzepnięcia. Jednakże tego rodzaju zaawansowane leczenie wiąże się z kosztami, wynoszącymi około 200 000 euro rocznie na pacjenta. Czynniki krzepnięcia (czynniki krzepnięcia) to białka we krwi, które w razie potrzeby powodują krzepnięcie krwi. Natomiast inhibitory (czynniki przeciwzakrzepowe) służą do kontrolowania reakcji krzepnięcia i w ten sposób zapobiegają tworzeniu się potencjalnie zagrażających życiu skrzeplin (skrzepów krwi). „Można to sobie wyobrazić jako precyzyjnie wyważony zestaw wag” – powiedział Hermann Eichler. „Z jednej strony istnieją białka, które promują krzepnięcie krwi – pierwszy, kluczowy krok zapewniający zamknięcie rany”. Z drugiej strony istnieją czynniki przeciwzakrzepowe, które zapewniają, że krew w krążeniu nie krzepnie”. Jeśli ta delikatna równowaga zostanie zakłócona, jedna strona dominuje nad drugą, co prowadzi do zakrzepicy lub niemożliwego do zatrzymania krwawienia.

Sytuacja jest szczególnie poważna u osób, którym brakuje czynników krzepnięcia 8 i 9. Jeśli tych czynników krzepnięcia brakuje całkowicie, chorzy cierpią na ciężką hemofilię, która może prowadzić do samoistnych krwawień, często do dużych stawów. Obecnie konwencjonalne leczenie wymaga od pacjentów wstrzykiwania do żyły brakującego czynnika krzepnięcia 8 lub 9 jeden do trzech razy w tygodniu, aby zapobiec krwawieniu. „Dzięki tego rodzaju leczeniu profilaktycznemu pacjent otrzymuje tylko tyle czynnika krzepnięcia, aby zapobiec samoistnemu krwawieniu” – wyjaśnia profesor Eichler. „Ale to nie znaczy, że są całkowicie zdrowe pod względem krzepnięcia krwi”. „To nie jest idealne rozwiązanie, ale przynajmniej pacjenci nie cierpią już na samoistne krwawienia do stawów, które przy długotrwałym leczeniu prowadziłyby do przewlekłego uszkodzenia stawów” – mówi Eichler, opisując obecny stan leczenia hemofilii.

Jednak ten rodzaj leczenia może jedynie opóźnić wystąpienie najpoważniejszych konsekwencji hemofilii. „U większości pacjentów uszkodzenie stawów lub, w najcięższych przypadkach, zwyrodnienie stawów następuje dopiero w wieku dorosłym” – wyjaśnia Hermann Eichler. Jednakże pacjenci z ciężką hemofilią często cierpią na przewlekłe bóle stawów i znacznie obniżoną jakość życia do 40. roku życia.

Ulgę może teraz przynieść koncizumab, nowy lek duńskiej międzynarodowej firmy farmaceutycznej Novo Nordisk. Hermann Eichler i jego zespół byli znacząco zaangażowani w rozwój kliniczny i byli w stanie wykazać jego skuteczność i tolerancję w niedawno opublikowanym badaniu. Podczas gdy tradycyjne metody leczenia mają na celu uzupełnienie brakujących czynników krzepnięcia 8 lub 9 we krwi pacjenta, concizumab – terapeutyczne przeciwciało monoklonalne – oferuje inne podejście do leczenia hemofilii. „Zamiast dodawać do krwi brakujące czynniki krzepnięcia, zasadniczo blokujemy czynnik przeciwzakrzepowy, dzięki czemu przywracana jest delikatna równowaga między czynnikami sprzyjającymi krzepnięciu a czynnikami je hamującymi” – wyjaśnił profesor Eichler.

W szczególności koncizumab hamuje działanie czynnika przeciwzakrzepowego TFPI (inhibitor szlaku czynników tkankowych). U zdrowych osób TFPI zapewnia, że ​​w miejscu urazu podczas procesu gojenia się rany nie zostanie wytworzona zbyt duża ilość centralnego enzymu krzepnięcia, trombiny. Trombina zasadniczo kontroluje tworzenie fibryny, białka ułożonego w długie łańcuchy włókien. Te pasma fibryny łączą się, tworząc włóknistą sieć, która wychwytuje komórki krwi, zwłaszcza płytki krwi, i ostatecznie tworzy stabilny skrzep. Zamiast dodawać brakujące czynniki krzepnięcia 8 lub 9 bezpośrednio do krwi pacjenta, badacze stosują concizumab w celu zablokowania wytwarzania TFPI. Gdy w ten sposób działanie inhibitora trombiny zostanie zablokowane, można wytworzyć wystarczającą ilość trombiny, aby doszło do krzepnięcia i ustania krwawienia. „To osiągnięcie ma ogromne znaczenie dla pacjentów chorych na hemofilię” – wyjaśnia Hermann Eichler. „Blokowanie TFPI znacznie zwiększa wytwarzanie trombiny w miejscu urazu, umożliwiając rozpoczęcie krzepnięcia krwi i zamknięcie rany”.

Badanie kliniczne III fazy, opublikowane niedawno w prestiżowym czasopiśmie The Lancet Hematology, obejmowało dane od łącznie 148 osób cierpiących na ciężką hemofilię A lub B (to znaczy osób pozbawionych odpowiednio czynników krzepnięcia 8 lub 9). „Wskaźnik krwawień był znacznie niższy u uczestników badania, którzy otrzymywali koncizumab, a lek, który wstrzykuje się pod skórę za pomocą jednorazowego wstrzykiwacza w podobny sposób jak u diabetyków, jest bardzo dobrze tolerowany” – mówi Eichler, podsumowując zachęcające wyniki badania klinicznego. To nowe podejście do leczenia może zapobiec poważnym powikłaniom związanym z hemofilią, takim jak choroba zwyrodnieniowa stawów, jednak wymaga to jeszcze potwierdzenia w badaniach długoterminowych. „W przeciwieństwie do poprzednich podejść terapeutycznych, blokowanie działania TFPI normalizuje powstawanie trombiny u pacjentów z hemofilią – coś, co zwykle obserwujemy tylko u osób z prawidłową krzepliwością krwi” – ​​powiedział Hermann Eichler.

Eichler zilustrował, co te wyniki naukowe oznaczają w praktyce, następującym imponującym przykładem: „Jeden z pacjentów biorących udział w badaniu niedawno doznał poważnego upadku z roweru i odniósł dużą ranę”. Bez leczenia hemofilii u mężczyzny prawie na pewno doszłoby do poważnych powikłań krwotocznych. Ale teraz, zaledwie kilka dni później, siedzi tam tak jak ty i ja, a jego rany normalnie się goją”.

Źródła: