Nowatorska immunoterapia obiecująca w leczeniu mięsaków wysokiego ryzyka: opublikowane wyniki badania HEROS 2.0

Nowatorska immunoterapia obiecująca w leczeniu mięsaków wysokiego ryzyka: opublikowane wyniki badania HEROS 2.0

Naukowcy z Texas Children's Cancer Center oraz Center for Cell and Gene Therapy w Baylor College of Medicine, Texas Children's Hospital i Houston Methodist opublikowali w czasopiśmie Nature Cancer wyniki I fazy badania klinicznego nowej immunoterapii mięsaków wysokiego ryzyka.

W terapii wykorzystuje się limfocyty T chimerycznego receptora antygenu (CAR), które specyficznie celują w białko HER2, które ulega nadekspresji na powierzchni komórek mięsaka. Badanie HEROS 2.0 wykazało, że takie podejście terapeutyczne jest bezpieczne i wiąże się z korzyścią kliniczną.

Terapia komórkami CAR-T jest bardzo skuteczną strategią w leczeniu białaczek i chłoniaków nawracających lub wysokiego ryzyka, ale zastosowanie tej terapii w leczeniu guzów litych nadal stwarza wyzwania. Wyniki tego badania pokazują, że idziemy o krok dalej w wykorzystaniu mocy komórek CAR-T jako skutecznej terapii nowotworowej mięsaków”.

Dr Meenakshi Hegde, pierwsza autorka i autorka korespondencyjna, profesor nadzwyczajny pediatrii – hematologii i onkologii w Baylor oraz onkolog dziecięcy w Texas Children’s Cancer Center

W poprzednim badaniu klinicznym, badaniu HEROS, naukowcy odkryli, że komórki CAR-T ukierunkowane na komórki nowotworowe HER2+ miały korzystny profil bezpieczeństwa, ale korzyści kliniczne były ograniczone przez słabą ekspansję i trwałość CAR-T. W HEROS 2.0 badacze stopniowo dodawali infuzje komórek HER2-CAR-T po limfodeplecji, podczas której własne limfocyty T pacjenta są usuwane w wyniku chemioterapii, aby zrobić miejsce dla ekspansji podanych we wlewie terapeutycznych komórek T HER2-CAR-T.

„Zwiększyliśmy także liczbę dozwolonych infuzji HER2-CAR-T, aby utrzymać czas ekspozycji komórek CAR-T w celu zwiększenia działania przeciwnowotworowego” – powiedział Hegde. „Badanie to wykazało, że ekspansja i trwałość CAR-T uległa poprawie dzięki limfodeplecji i powtarzanym cyklom leczenia”.

Do badania HEROS 2.0 w Texas Children's Cancer Center i Houston Methodist Hospital włączono trzynastu pacjentów, a siedmiu pacjentów otrzymało wielokrotne wlewy CAR-T. Ekspansja HER2-CAR-T nastąpiła po 19 z 21 wszystkich infuzji, a korzyść kliniczną zaobserwowano u 50% leczonych pacjentów. Niezwykłą reakcję u pacjenta z przerzutowym mięśniakomięsakiem prążkowanokomórkowym opisano szczegółowo w publikacji z 2020 r. w czasopiśmie Nature Communications. Pacjent pozostaje zdrowy i wolny od raka przez ponad pięć lat po leczeniu.

U dziewięciu pacjentów z pierwszych dwóch kohort rozwinął się zespół uwalniania cytokin o niskim stopniu złośliwości (CRS), ostra reakcja zapalna uważana za efekt uboczny leczenia CAR-T. U dwóch pacjentów w trzeciej kohorcie wystąpił CRS ograniczający dawkę, wymagający zaprzestania zwiększania dawki.

„Obecnie badamy nowotwory i sposób manipulacji komórkami CAR-T, aby lepiej umożliwić bezpieczne dostarczanie wyższych dawek, zwiększając w ten sposób działanie przeciwnowotworowe poprzez zwiększenie poziomu ekspansji i trwałości komórek CAR-T” – powiedział Hegde.

„HEROS 2.0, druga edycja badań HEROS, stanowi przykład, w jaki sposób interakcja między laboratorium a łóżkiem prowadzi do udoskonalenia badań prowadzonych po raz pierwszy na dziecku i do trwalszych korzyści klinicznych” – powiedział główny autor dr Nabil Ahmed, profesor pediatrii – hematologii i onkologii w firmie Baylor oraz onkolog dziecięcy w Texas Children’s Cancer Center.

Naukowcy prowadzą obecnie rekrutację do badania HEROS 3.0, które oceni bezpieczeństwo podawania limfocytów T HER2 CAR w połączeniu z chemioterapią i lekiem będącym inhibitorem punktu kontrolnego odporności. Więcej informacji na temat procesu można znaleźć tutaj.

Hegde i Ahmed są członkami Kompleksowego Centrum Onkologii im. Dana L. Duncana w Baylor. Do dodatkowych autorów badania należą Shoba Navai, Christopher DeRenzo, Sujith K. Joseph, Khaled Sanber, Mengfen Wu, Ahmed Z. Gad, Katherine A. Janeway, Matthew Campbell, Dolores Mullikin, Zeid Nawas, Catherine Robertson, Pretty R. Mathew, Huimin Zhang, Birju Mehta, Raksha R. Bhat, Angela Major, Ankita Shree, Claudia Gerken, Mamta Kalra, Rikhia Chakraborty, Sachin G. Thakar, Olga Dakhova, Vita S. Salsman, Bambi Grilley, Natalia Lapteva, Adrian Gee, Gianpietro Dotti, Riyue Bao, Ahmed Hamed Salem, Tao Wang, Malcolm K. Brenner, Helen E. Heslop, Winfried S. Wels, M. John Hicks i Stephen Gottschalk. Są powiązane z jedną lub kilkoma z następujących instytucji: Baylor College of Medicine, Texas Children's Cancer and Hematology Center, Center for Cell and Gen Therapy, Dan L Duncan Comprehensive Cancer Center, Dana Farber Cancer Institute, University of North Carolina Chapel Hill, University of Pittsburgh, UPMC Hillman Cancer Center, Ain Shams University, Georg Speyer Haus Institute for Gum Biology and Experimental Therapy, German Cancer Consortium, Frankfurt Cancer Instytut i Dziecięcy Szpital Badawczy św. Judy.

Praca ta była częściowo wspierana przez Stand Up To Cancer (SU2C) – St. Baldrick's Pediatric Cancer Dream Team Translational Research Grant (SU2C-AACR-DT1113), V Foundation for Cancer Research, Triumph Over Kids Cancer Foundation (TOKC) i Cookies for Kids' CancerTM, Alex's Lemonade Stand Pediatric Cancer Foundation, Fundację Faris, Narodowy Instytut Raka oraz Instytut Zapobiegania i Badań nad Rakiem im. Teksas. Pełną listę źródeł finansowania można znaleźć w publikacji.

Źródła: