Wyniki badań pokazują, że trauma z dzieciństwa wiąże się z częstszym występowaniem objawów somatycznych

Wyniki badań pokazują, że trauma z dzieciństwa wiąże się z częstszym występowaniem objawów somatycznych

W niedawno opublikowanym badaniu wOtwarto sieć JAMAGrupa badaczy zbadała częstość występowania i nasilenie objawów somatycznych u dzieci i młodzieży, które doświadczyły traumatycznych wydarzeń we Francji.

tło

Objawy somatyczne obejmują różnorodne dolegliwości fizyczne, takie jak dolegliwości żołądkowo-jelitowe, bóle ciała, zaburzenia krążeniowo-oddechowe i zmęczenie, które prowadzą do znacznego upośledzenia funkcjonowania i stresu emocjonalnego, często bez dokładnej diagnozy lekarskiej. Objawy te występują u 10 do 25% dorosłych, częściej w specjalistycznych placówkach medycznych oraz u grup wysokiego ryzyka, takich jak imigranci z Ameryki Łacińskiej. Istnieje silny związek pomiędzy niekorzystnymi doświadczeniami z dzieciństwa (ACE) a rozwojem objawów somatycznych związanych z przewlekłymi problemami zdrowia fizycznego i psychicznego, w tym zespołem stresu pourazowego (PTSD). Objawy te wskazują na różnice między płciami, które nasilają się w okresie dojrzewania. Konieczne są dalsze badania, aby lepiej zrozumieć mechanizmy łączące traumatyczne doświadczenia z objawami somatycznymi u nastolatków oraz umożliwić bardziej ukierunkowane interwencje i lepsze wyniki.

O badaniu

Niniejsze badanie przekrojowe przeprowadzono zgodnie z wytycznymi „Wzmocnienie raportowania badań obserwacyjnych w epidemiologii” (STROBE). Badanie przeprowadzono w Centrum Psychotraumy Dziecięcej w Nicei (NPPC) na południu Francji. Po uzyskaniu zgody etycznej od Krajowej Komisji Etyki NORTHWEST III i rejestracji na stronie ClinicalTrials.gov, badanie to stanowi część większego programu badawczego badającego różnorodne konteksty traumy psychicznej u dzieci. Rekrutacja odbyła się w roku 2021 i przyciągnęła uczestników z przychodni NPPC. Znane ze swojego specjalistycznego, multidyscyplinarnego podejścia do psychotraumy u dzieci, ośrodek integruje wiedzę z różnych dziedzin, w tym psychiatrii i psychologii dziecięcej, neuropsychologii i pielęgniarstwa dziecięcego.

Uczestnikami badania były dzieci i młodzież w wieku od 7 do 17 lat, które doświadczyły co najmniej jednego zdarzenia traumatycznego w rozumieniu Podręcznika Diagnostyczno-Statystycznego Zaburzeń Psychicznych (DSM)-5, którego ocena została przeprowadzona przez wykwalifikowanych psychologów dziecięcych lub psychiatrów specjalizujących się w tematyce traumy. Przed udziałem dzieci wyraziły świadomą zgodę wraz z rodzicami. Zastosowane narzędzia oceny obejmowały listę kontrolną PTSD u dzieci (CPC), oceniającą narażenie na traumatyczne zdarzenia, oraz Kwestionariusz Zdrowia Pacjenta (PHQ)-13, który mierzy nasilenie 13 różnych objawów somatycznych, od bólu brzucha i pleców po zmęczenie i zawroty głowy. Skala PHQ-13 ocenia nasilenie objawów w ciągu ostatniego tygodnia przy użyciu skali Likerta i została zaadaptowana z wersji dla dorosłych, z wyłączeniem elementów nieistotnych dla dzieci.

Poprzez wszechstronne oceny zespół badawczy starał się zidentyfikować wzorce pojedynczych lub wielokrotnych ekspozycji na traumę oraz ich wpływ na objawy somatyczne i PTSD. W celu zbadania tych powiązań przeprowadzono analizy statystyczne, biorąc pod uwagę takie zmienne, jak liczba i intensywność objawów somatycznych oraz nasilenie objawów PTSD.

Wyniki badań

Do badania włączono 363 nastolatków o niemal równym rozkładzie płci: 174 kobiety (47,9%) i 189 mężczyzn (52,1%). Badani byli w wieku od 7 do 17 lat, średnia wieku wynosiła 13,58 lat. Oceniono je pod kątem narażenia na potencjalnie traumatyczne wydarzenia: 288 (79,3%) było narażonych bezpośrednio, 36 (9,9%) pośrednio w wyniku bliskiego związku, a 39 (10,7%) było świadkami takich wydarzeń. CPC zidentyfikowało 144 młodych ludzi (39,7%), którzy spełniali kryteria PTSD.

Objawy somatyczne występowały istotnie częściej i intensywniej w grupie osób z PTSD w porównaniu z ich rówieśnikami bez PTSD. Do najczęstszych wydarzeń traumatycznych zaliczały się katastrofy spowodowane przez człowieka, w tym atak terrorystyczny z 14 lipca 2016 r., w którym zginęło 200 młodych ludzi (55,1%); 109 uczestników (30,0%) było świadkami napaści; i hospitalizacji doświadczyło 94 nastolatków (25,9%).

Nasilenie PTSS i związanych z nim zaburzeń funkcjonalnych było ilościowo wyższe w grupie PTSD, a średnie wartości odzwierciedlały znaczny stres i zakłócenia w codziennym funkcjonowaniu. Natomiast osoby z grupy bez PTSD zgłaszały znacznie mniej objawów i upośledzenia.

Bliższe przyjrzenie się objawom somatycznym ujawniło, że w grupie osób z zespołem stresu pourazowego (PTSD) występowało wyższe średnie nasilenie i większa liczba dolegliwości somatycznych. Najbardziej znaczące korelacje występowały pomiędzy intensywnością PTSS a objawami, takimi jak ból brzucha i ból głowy, co sugeruje bezpośredni związek pomiędzy narażeniem na traumę a fizycznymi przejawami stresu.

W dalszych analizach zbadano skutki doświadczenia wielu traumatycznych wydarzeń. Wśród uczestników, którzy doświadczyli skumulowanej ekspozycji na traumę, ci, którzy doświadczyli wielu zdarzeń, zgłaszali wyższy poziom zarówno objawów somatycznych, jak i ogólnego nasilenia objawów. W grupie tej wykazano wyraźny gradient, w którym wzrost liczby i nasilenia objawów korelował z liczbą przeżytych wydarzeń traumatycznych. Wreszcie przeprowadzona w badaniu analiza regresji wielokrotnej, która skupiała się na objawach somatycznych istotnie związanych z PTSD, wykazała, że ​​objawy te mogą odpowiadać za 6,5% wariancji w nasileniu PTSS.

Źródła: