Prosta interwencja oparta na owocach i zbożach wykazuje obiecujące sygnały sercowo-nerkowe u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek

Prosta interwencja oparta na owocach i zbożach wykazuje obiecujące sygnały sercowo-nerkowe u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek

Małe japońskie badanie sugeruje, że śniadanie zbożowe na bazie owsa o niskiej zawartości soli może poprawić ciśnienie krwi, markery ryzyka lipidowego i wskaźniki zdrowia jelit u osób z umiarkowaną przewlekłą chorobą nerek, podkreślając jednocześnie potrzebę przeprowadzenia większych kontrolowanych badań.

W niedawnym badaniu opublikowanym wArtykuły spożywczeNaukowcy zbadali wpływ spożycia musli owocowego (FGR) na pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.

Przewlekła choroba nerek i ryzyko sercowo-naczyniowe

PChN jest poważnym globalnym problemem zdrowotnym, dotykającym około 843,6 miliona ludzi na całym świecie i wiąże się ze wzrostem wskaźników śmiertelności. Przewiduje się, że do roku 2040 będzie piątą najczęstszą przyczyną utraty lat życia na świecie. Choroby związane ze stylem życia, w tym cukrzyca, otyłość i nadciśnienie, są ważnymi czynnikami ryzyka PChN. CVD, podobnie jak CKD, pogarsza również rokowanie życiowe, a obie choroby często występują jednocześnie.

Częstość występowania chorób sercowo-naczyniowych wzrasta wraz z postępem PChN, przy czym choroby sercowo-naczyniowe są główną przyczyną zgonów pacjentów z PChN. Donoszono, że interwencje dietetyczne, w tym dieta śródziemnomorska, dieta pełnoziarnista i dieta niskobiałkowa, zmniejszają ryzyko przewlekłej choroby nerek. Musli owocowe to pokarm zbożowy wytwarzany głównie z owsa i zawiera około 0,24 g soli na 50 g porcji, co sprawia, że ​​jest to opcja o niskiej zawartości sodu w porównaniu z typowymi daniami kuchni zachodniej lub japońskiej.

Właściwości odżywcze owsa i musli

Główny składnik muesli, płatki owsiane, zawiera beta-glukan, rozpuszczalny w wodzie błonnik, który, jak się uważa, obniża poziom cholesterolu lipoprotein o małej gęstości (LDL-C) i poziomu cukru we krwi. Wcześniej, w badaniu obserwacyjnym przed i po, autorzy odkryli, że spożycie FGR zmniejsza spożycie soli i ciśnienie krwi (BP) oraz poprawia środowisko jelitowe u pacjentów poddawanych hemodializie. Postawili hipotezę, że przyjmowanie FGR może prowadzić do podobnej poprawy u pacjentów z przewlekłą chorobą nerek.

Projekt badania i dobór uczestników

W niniejszym badaniu naukowcy sprawdzili skuteczność i bezpieczeństwo spożycia FGR u pacjentów z umiarkowaną przewlekłą chorobą nerek. Do badania w szpitalu uniwersyteckim w Japonii rekrutowano pacjentów w wieku co najmniej 20 lat, ze stabilnym stanem choroby i szacowanym współczynnikiem przesączania kłębuszkowego na poziomie 15–89 ml/min. Wykluczono osoby z aktywnym stanem zapalnym, obniżonym stanem odżywienia, nowotworami złośliwymi lub leczonymi steroidami.

Pomiary, interwencja i zbieranie danych

Podczas wizyt ambulatoryjnych pobierano próbki krwi i moczu. Wykonano kliniczne badania chemiczne i pełną morfologię krwi. Ciśnienie krwi mierzono nieinwazyjnie i obliczano średnie domowe ciśnienie krwi z poprzedniego tygodnia. Badanie moczu wykonywano za pomocą automatycznych analizatorów, a stan odżywienia oceniano za pomocą Geriatrycznego Wskaźnika Ryzyka Żywieniowego. Pacjenci wypełniali także kwestionariusze dotyczące wypróżnień.

Zmiany w postaci i częstotliwości stolca oceniano za pomocą skali Bristol Stool Form Scale. Interwencja zastąpiła zwykłe śniadanie uczestników 50 g FGR co najmniej pięć dni w tygodniu przez dwa miesiące. Do oszacowania dziennego spożycia soli na podstawie punktowych próbek moczu wykorzystano wzór Tanaki. Po interwencji powtórzono badania laboratoryjne, ankiety i pomiary ciśnienia krwi.

Wyniki kliniczne i biochemiczne

W badaniu wzięło udział 25 osób, z czego 24 zostały uwzględnione w ostatecznej analizie. Średni wiek uczestników wynosił 66,8 lat, byli to głównie mężczyźni (83 procent) i głównie pacjenci z PChN w stadiach G3a–G3b, przy czym stadium G3 stanowiło około 71 procent. Nefropatię cukrzycową stwierdzono u 87 procent pacjentów.

Skurczowe ciśnienie krwi spadło znacząco z 128,9 mmHg na początku badania do 124,3 mmHg po zabiegu, natomiast rozkurczowe ciśnienie krwi wykazało nieistotne obniżenie. Nie zgłoszono żadnych zdarzeń niepożądanych.

Nie zaobserwowano zmian w czynności wątroby, nerek ani układu krwiotwórczego, w tym w zakresie stężenia kreatyniny w surowicy i szacowanego współczynnika filtracji kłębuszkowej. LDL-C i stosunek LDL-C do cholesterolu lipoprotein o dużej gęstości (HDL-C) znacznie się zmniejszyły, podczas gdy HDL-C i triglicerydy pozostały niezmienione. Hemoglobina glikowana, metabolizm glukozy i poziomy elektrolitów również pozostały niezmienione. Stężenie ferrytyny znacznie się zmniejszyło, ale znaczenie kliniczne pozostaje niejasne.

Stężenie albumin, sodu, chlorków, potasu i stosunku albumin do kreatyniny w moczu nie wykazało istotnych zmian. Szacunkowe dzienne spożycie soli wzrosło z 8,4 g/dzień do 9,2 g/dzień, co zdaniem autorów może odzwierciedlać ograniczenia szacunków opartych na punktowym moczu. Znacząco spadło stężenie N-acetylo-beta-D-glukozaminidazy w moczu, markera uszkodzenia kanalików nerkowych. Zaobserwowano również poprawę częstotliwości i jakości stolca.

Interpretacja, ograniczenia i implikacje

Ogólnie rzecz biorąc, dwa miesiące spożywania płatków owocowych wiązało się ze zmniejszeniem w moczu markerów uszkodzenia kanalików, niższym skurczowym ciśnieniem krwi oraz poprawą parametrów lipidowych i zdrowia jelit u pacjentów z umiarkowaną przewlekłą chorobą nerek. Wyniki te sugerują potencjalne korzyści dla układu sercowo-naczyniowego i nerek, ale należy je uznać za podstawę do sformułowania hipotez.

Kluczowe ograniczenia obejmują jednoramienny, otwarty projekt, brak grupy kontrolnej, małą liczebność próby, krótki czas trwania interwencji i brak dokumentacji dietetycznej. Wyłączna rekrutacja uczestników z Japonii i zaangażowanie producenta żywności w program badawczy mogą dodatkowo ograniczyć możliwość uogólniania. Konieczne są większe, długoterminowe badania w różnych populacjach.

Źródła: