Dlaczego osoby z otyłością, ale bez cukrzycy, zaczynają przyjmować semaglutyd?

Dlaczego osoby z otyłością, ale bez cukrzycy, zaczynają przyjmować semaglutyd?

Czynniki takie jak płeć, rodzaj planu ubezpieczeniowego i stosowanie wspólnych leków wpływały na to, czy osoby z otyłością, ale bez cukrzycy, rozpoczęły leczenie semaglutydem

AktualnySieć Jama otwartaW badaniu zbadano czynniki związane z rozpoczęciem stosowania semaglutydu u otyłych dorosłych bez cukrzycy i posiadających ubezpieczenie komercyjne.

Zwiększone zapotrzebowanie na semaglutyd

Wzrosło zapotrzebowanie na nowe leki będące agonistami receptora GLP-1, takie jak tyrzepatid (Zepbound, Mounjaro) i semaglutyd (Wegovy, Ozempic). Leki te były pierwotnie przepisywane na cukrzycę typu 2 (T2D), a obecnie są zatwierdzone przez FDA do kontrolowania masy ciała i zapobiegania chorobom sercowo-naczyniowym.

Otyłość, często pomijana jako choroba uleczalna, jest istotnym czynnikiem ryzyka cukrzycy i chorób kardiometabolicznych. Pomimo dostępności skutecznych metod leczenia, takich jak agoniści receptora GLP-1, wiele osób otyłych pozostaje zmuszonych do wyboru stylu życiaRadabyć główną rekomendacją.

W Stanach Zjednoczonych, gdzie 73,6% populacji ma nadwagę lub otyłość, znaczna liczba osób stosuje agonistów GLP-1 w celu kontroli masy ciała bez konsultacji lekarskiej.

Dostęp do tych leków jest jednak często ograniczony ze względu na różnice w ubezpieczeniach, co nieproporcjonalnie dotyka osoby z niskich środowisk społeczno-ekonomicznych oraz społeczności czarnoskóre i latynoskie. Likwidacja tych nierówności ma kluczowe znaczenie dla zmniejszenia obciążenia otyłością.

O badaniu

W bieżącym badaniu starano się zbadać czynniki kontrolujące rozpoczęcie stosowania semaglutydu u otyłych dorosłych bez cukrzycy i ubezpieczenia komercyjnego. Do identyfikacji czynników zastosowano podejście oparte na uczeniu maszynowym, a strategia modelowania regresji wieloczynnikowej pomogła ilościowo określić powiązanie wiodących czynników z inicjacją semaglutydu.

Wszystkie istotne dane uzyskano z roszczeń handlowych i bazy danych Merative Marketscan (dawniej IBM Marketscan) według stanu na okres od 5 czerwca 2020 r. do 31 grudnia 2022 r. Roszczenia i leki przepisywane ubezpieczonym klientom w wieku od 18 do 64 lat.

Utworzono kohortę obejmującą osoby, które co najmniej raz spotkały się z lekarzem zajmującym się otyłością w ramach leczenia szpitalnego lub ambulatoryjnego. Pierwsze twierdzenie zidentyfikowane w bazie danych wykorzystano jako dane wyjściowe do diagnozowania otyłości. Z badania wykluczono osoby, które przeszły operację bariatryczną, osoby, którym przepisano leki przeciwhiperglikemiczne oraz osoby, które były w ciąży na sześć miesięcy przed rozpoznaniem otyłości.

Wyniki badań

Kryteria włączenia spełniło łącznie 97 456 osób w wieku od 45 do 54 lat, z czego 50,7% kohorty było objętych planami Organizacji Preferowanych Dostawców (PPO). Ponad 50% kohorty mieszkało w regionie południowym.

Około 2% wybranych uczestników przepisano semaglutyd w ciągu 6 miesięcy od wstępnego rozpoznania otyłości. Osobom w wieku od 55 do 64 lat częściej przepisywano semaglutyd niż osobom w wieku od 18 do 24 lat.

Największą grupę otrzymującą semaglutyd na receptę stanowiły osoby z najwyższym wskaźnikiem masy ciała. W modelu AUROC zidentyfikowano płeć, status ekonomiczny, wiek, region, status pracownika i plan ubezpieczenia jako najważniejsze czynniki związane z rozpoczęciem stosowania semaglutydu.

W porównaniu z mężczyznami, kobiety i osoby starsze z północnego wschodu i południa, które były zatrudnione w branży usługowej i miały plany PPO, częściej otrzymywały recepty na semaglutyd. Osoby pracujące w nieznanej branży pracodawcy rzadziej inicjały semaglutydem.

Analiza wieloczynnikowej regresji logistycznej wykazała, że ​​u osób z nowszymi danymi dotyczącymi wskaźnika prawdopodobieństwo rozpoczęcia stosowania semaglutydu w ciągu 6 miesięcy było większe, osiągając wartość szczytową w marcu 2022 r. i spadając do czerwca 2022 r. Ponadto osoby z regionów północno-środkowego i północno-wschodniego częściej otrzymywały semaglutyd w porównaniu z osobami mieszkającymi na Zachodzie.

Osoby posiadające pracodawców zajmujących się produkcją dóbr nietrwałych, ubezpieczeniami, nieruchomościami i finansami częściej zaczynały stosować semaglutyd. Uczestnicy, którym przepisano leki pobudzające amfetaminę i leki przeciwdepresyjne, częściej otrzymywali semaglutyd.

Wnioski

W badaniu tym wykorzystano nowatorskie podejście do uczenia maszynowego w celu zidentyfikowania czynników zdrowotnych, socjodemograficznych i klinicznych związanych z rozpoczęciem leczenia semaglutydem w ciągu 6 miesięcy od rozpoznania otyłości.

W badanej grupie wykazano występowanie nierówności w dostępie do medycyny. Można przeprowadzić dalsze badania, aby zrozumieć, czy jednoczesne stosowanie wspólnych leków wpływa na skuteczność i wpływ na próbkę planów płatników publicznych.

Źródła: