Bezdech senny i cukrzyca typu II

Bezdech senny i cukrzyca typu II

W dwóch badaniach, jednym z 2005 r. i drugim z 2007 r., stwierdzono, że istnieje związek między bezdechem sennym a cukrzycą typu II. W tym artykule opisano najważniejsze punkty każdego badania i wynikające z nich wnioski. Następnie sugeruje, co można wywnioskować z tych informacji.

Bezdech senny to zaburzenie snu spowodowane przerwą w oddychaniu. Przerwa w oddychaniu jest spowodowana centralnym bezdechem sennym, który nazywa się przerwą w oddychaniu spowodowaną brakiem wysiłku. A może jest to spowodowane obturacyjnym bezdechem sennym, który jest spowodowany zablokowaniem dróg oddechowych. Jeśli widziałeś kogoś, kto doświadczył tego stanu, jest to niewątpliwe. Osoba oddycha normalnie lub chrapie. Nastąpi pauza i przez chwilę będą się wydawać, że się jąkają. Tak naprawdę nie są świadomi tego „przebudzenia” i ponownie zasypiają. To może się powtarzać. Taki moment nazywa się bezdechem. Jeśli w ciągu godziny wystąpi 5 takich przypadków, mówimy o klinicznym bezdechu sennym.

Eksperyment przeprowadzony w 2005 roku przez Szkołę Medyczną Uniwersytetu Wisconsin wykazał, że u osób z zaburzeniami oddychania podczas snu wzrosła częstość występowania cukrzycy. Nie badano, czy zaburzenia oddychania podczas snu są odpowiedzialne za rozwój cukrzycy.

W badaniu wzięło udział 1387 osób. Bezdech senny określano za pomocą standardowego badania polisomnograficznego. Cukrzycę diagnozowano na podstawie diagnozy lub testu na czczo.

W grupie osób ze wskaźnikiem bezdechu i spłycenia oddechu (AHI) wynoszącym 15 lub więcej 14,7% miało cukrzycę. Dla porównania odsetek osób, które miały AHI poniżej 5, wynosił 2,9%.

Nowsze badanie zostało przeprowadzone przez Yale Medical School w 2007 roku. Eksperyment skupiał się na korelacji pomiędzy cukrzycą II a zaburzeniami oddychania podczas snu. W ciągu sześciu lat przebadano 593 osoby. Wniosek był taki, że osoby cierpiące na bezdech senny są dwa i pół razy bardziej narażone na rozwój cukrzycy niż osoby bez bezdechu sennego.

Z tego badania nie wyciągnięto również żadnych wniosków na temat bezdechu sennego powodującego cukrzycę i potrzebne są dalsze badania.

Niektóre koncepcje dotyczące możliwego związku przyczynowego między bezdechem sennym a cukrzycą są sprzeczne. Na przykład jedną z głównych przyczyn bezdechu sennego jest nadwaga lub otyłość. Uważa się również, że stan ten ulega pogorszeniu, jeśli nie powoduje cukrzycy typu II. Główny badacz badania Yale Medical School, dr Nader Botros, uważa jednak, że bezdech senny wyzwala u pacjentów reakcję „walcz lub uciekaj”.

Reakcja „walcz lub uciekaj” jest klasyczną reakcją na stres. Powoduje uwalnianie do organizmu wielu hormonów, w tym adrenaliny i kortyzolu. Uważa się, że nadmiar kortyzolu prowadzi do insulinooporności organizmu, co jest wczesnym stadium cukrzycy typu II. Jeśli osoba cierpiąca na bezdech senny będzie miała około 100 bezdechów w ciągu nocy, może to znacznie zwiększyć poziom kortyzolu w organizmie i potencjalnie wywołać insulinooporność.

Ponownie potrzebne są dalsze badania na temat związku między bezdechem sennym a cukrzycą, ale jedno jest pewne: jeśli cierpisz na bezdech senny, powinieneś zgłosić się na leczenie. Nieleczona może prowadzić do dalszych powikłań i ciągłego uczucia zmęczenia.

Zainspirowany Adrianem Whittle