Astma Część 4: Leczenie i kontrola

Astma Część 4: Leczenie i kontrola

Na astmę nie ma lekarstwa. Celem leczenia jest osiągnięcie kontroli nad chorobą. Obejmuje to:

• Zapobiegaj przewlekłym i nawracającym objawom, takim jak nocny kaszel

• Ogranicz użycie leków

• Utrzymanie funkcji płuc

• Utrzymywanie regularnych zajęć

• Zapobieganie ciężkim atakom astmy wymagającym hospitalizacji lub wizyt na izbie przyjęć

Praktyczne wskazówki dotyczące kontrolowania astmy:

• Kontroluj inne schorzenia, które mogą pogorszyć astmę

• Unikaj znanych alergenów

• Utrzymuj aktywny tryb życia

• Przygotuj plan działania na wypadek ataków astmy

Plan działania na astmę powinien obejmować schemat leczenia, unikanie czynników wyzwalających, śledzenie ataków astmy i działania, które należy podjąć, jeśli objawy astmy nasilają się pomimo leczenia. Np. Kiedy należy udać się na szpitalną izbę przyjęć w celu leczenia?

Leki na astmę

Leki na astmę można ogólnie podzielić na leki stosowane w długoterminowej kontroli choroby oraz leki stosowane w celu szybkiego łagodzenia objawów astmy.

Oba rodzaje leków mają na celu zmniejszenie zapalenia dróg oddechowych w celu kontrolowania astmy.

Początkowe leczenie zależy od tego, jak ciężka jest astma. Dalsze leczenie zależy od tego, jak dobrze pacjent przestrzega planu działania na astmę i jak skuteczny jest ten plan.

Należy jednak pamiętać, że plan działania na astmę zmienia się w zależności od zmian w stylu życia i środowisku społecznym, ponieważ różne naciski społeczne prowadzą do narażenia na różne alergeny w twoim otoczeniu.

O dostosowaniu dawki leku powinien decydować lekarz rodzinny. Jeśli samodzielnie dostosowałeś dawkowanie leku, powinieneś natychmiast zgłosić to swojemu lekarzowi podstawowej opieki zdrowotnej, aby ułatwić właściwe dostosowanie dawki leku podczas każdej wizyty.

Lekarz zawsze będzie starał się zastosować najmniejszą ilość leku niezbędną do kontrolowania astmy. Dlatego niezwykle ważne jest, aby lekarz został poinformowany o ilości przyjmowanych leków.

Niektóre grupy pacjentów wymagają bardziej intensywnego schematu dawkowania – są to kobiety w ciąży, małe dzieci lub pacjenci ze specjalnymi potrzebami.

Plan działania dotyczący astmy

Każdy plan działania na astmę powinien być opracowany dla konkretnego pacjenta. Plan powinien obejmować schemat leczenia, unikanie czynników wyzwalających, śledzenie ataków astmy i działania, które należy podjąć, jeśli objawy astmy stają się coraz poważniejsze.

Najlepiej jest współpracować z lekarzem pierwszego kontaktu, aby opracować plan działania na astmę. Plan powinien szczegółowo opisywać wszystkie powyższe.

W przypadku dzieci rodzice i opiekunowie powinni znać plan działania na astmę u dziecka. Powinno to obejmować opiekunki do dzieci, pracowników przedszkoli, rodziców, szkoły i organizatorów zajęć na świeżym powietrzu dla dzieci.

Unikanie wyzwalaczy

Udokumentowano, że wiele alergenów jest powiązanych z astmą. Najważniejszą rzeczą dla konkretnego pacjenta jest wiedzieć, co wywołuje u ciebie astmę. Następnie powinieneś wiedzieć, jakie kroki podjąć w przypadku wystąpienia astmy.

Ważny jest prosty zdrowy rozsądek. Na przykład, jeśli masz alergię lub wrażliwość na pyłki, ogranicz narażenie na pyłki i, jeśli to konieczne, pozostań w domu. Jeśli jesteś wrażliwy na zwierzęta lub futro, nie trzymaj zwierząt w domu ani nie wpuszczaj ich do swojej sypialni.

Należy pamiętać, że aktywność fizyczna może również wywołać ataki astmy. Zaleca się jednak, aby astmatyści regularnie ćwiczyli, ponieważ ćwiczenia pomagają w kontrolowaniu astmy na dłuższą metę. Jeśli podczas aktywności fizycznej wystąpią ataki astmy, należy porozmawiać z lekarzem. Istnieją leki kontrolujące astmę podczas ćwiczeń.

Jeśli Twoja astma jest silnie powiązana z alergenami, których nie można uniknąć (np. kurzem), Twój lekarz rodzinny może zalecić stosowanie leków na alergię.

Leki na astmę

Należy skonsultować się z lekarzem pierwszego kontaktu w sprawie leków odpowiednich do kontrolowania astmy. Twój lekarz rodzinny dostosuje dawkowanie leku w razie potrzeby. Jeżeli samodzielnie dostosowałeś dawkę, musisz poinformować o tym swojego lekarza rodzinnego podczas następnej wizyty.

Ogólnie rzecz biorąc, leki na astmę mogą mieć postać pigułki, leku do wstrzykiwania lub leku w nebulizacji, który należy przyjmować za pomocą inhalatora. Nebulizowane leki są wdychane bezpośrednio do płuc, gdzie zaczynają działać.

Należy pamiętać, że stosowanie inhalatorów wymaga szczególnej techniki i powinno być przeszkolone przez lekarza lub przeszkolonego pracownika służby zdrowia.

Długoterminowe leki kontrolne

Przewlekli astmatycy potrzebują leków, aby utrzymać astmę pod długoterminową kontrolą. Leki te działają powoli i łagodzą stany zapalne dróg oddechowych.

Wziewne kortykosteroidy

W celu długotrwałej kontroli astmy najczęściej stosuje się wziewne kortykosteroidy. Działają poprzez zmniejszenie stanu zapalnego w drogach oddechowych płuc. Codzienne stosowanie wziewnych kortykosteroidów znacznie zmniejsza nasilenie i częstotliwość objawów.

Najczęstszym działaniem niepożądanym wziewnych kortykosteroidów jest pleśniawka jamy ustnej. Stosowanie spejsera podczas stosowania wziewnego kortykosteroidu może zmniejszyć występowanie pleśniawki jamy ustnej. Jeśli nie masz pewności, jak używać spacera, skontaktuj się ze swoim lekarzem pierwszego kontaktu. Samo płukanie jamy ustnej po inhalacji wziewnych kortykosteroidów może również zmniejszyć występowanie pleśniawki jamy ustnej.

W celu uzyskania odpowiedniej kontroli astmy u pacjentów z ciężką astmą konieczne może być przyjmowanie doustnych kortykosteroidów zamiast kortykosteroidów wziewnych. W przeciwieństwie do wziewnych kortykosteroidów, które można przyjmować latami, doustne kortykosteroidy powodują znaczące skutki uboczne przy długotrwałym stosowaniu.

Długotrwałe stosowanie doustnych kortykosteroidów zwiększa ryzyko cukrzycy, osteoporozy, zaćmy i nieprawidłowej aktywności metabolicznej.

Przed zastosowaniem doustnych kortykosteroidów skonsultuj się z lekarzem pierwszego kontaktu, aby ocenić ryzyko i korzyści.

Inne leki stosowane długoterminowo:

Należą do nich:

• Cromolyn – lek ten zapobiega zapaleniu dróg oddechowych i jest stosowany w postaci nebulizacji leku podawanego przez inhalator.

• Omalizumab – lek ten jest formą immunoterapii i działa przeciwko immunoglobulinie E (anty-IgE), która powoduje zwężenie dróg oddechowych. Lek ten, zwykle podawany w postaci zastrzyku raz lub dwa razy w miesiącu, zapobiega reakcji układu odpornościowego na czynniki wyzwalające astmę. Nie jest to jednak leczenie pierwszego rzutu w przypadku astmy i lekarz rodzinny może nie zalecić go wcześniej.

• Wziewni, długo działający agoniści receptorów beta2 – leki te są zwykle przyjmowane razem z wziewnymi kortykosteroidami, aby uzyskać efekt synergiczny polegający na rozszerzeniu światła płucnych dróg oddechowych.

• Modyfikatory leukotrienów – są to leki doustne, które zmniejszają stan zapalny dróg oddechowych.

• Teofilina – Teofilinę można przyjmować doustnie lub we wstrzyknięciach i otwiera ona drogi oddechowe płuc.

Należy pamiętać, że w przypadku nagłego odstawienia długotrwałego leczenia istnieje prawdopodobieństwo nawrotu objawów. Poza tym wszystkie leki stosowane długoterminowo mają skutki uboczne. Przed rozpoczęciem długotrwałego leczenia należy omówić to ze swoim lekarzem rodzinnym

Leki szybko działające

Krótko działającymi agonistami beta 2 są zazwyczaj lekami pierwszego rzutu w tej grupie. Często są dostarczane w postaci nebulizacji za pomocą inhalatora. Działają poprzez rozluźnienie mięśni dróg oddechowych, umożliwiając przepływ większej ilości powietrza.

Leki szybko działające należy przyjmować natychmiast po wystąpieniu objawów.

Jeśli konieczne jest przyjmowanie leku przez więcej niż 2 dni w tygodniu, należy poinformować o tym lekarza, aby ustalił dalsze strategie planu działania na astmę.

Osobom cierpiącym na astmę zaleca się, aby zawsze nosiły przy sobie inhalator o szybkim działaniu.

Należy zaznaczyć, że leki te nie łagodzą stanu zapalnego dróg oddechowych i dlatego nie mogą zastąpić leków długo działających.

Dokumentacja postępu astmy

Regularne stosowanie Peak Flow i regularne wizyty u lekarza pierwszego kontaktu to najważniejsze sposoby dokumentowania postępu astmy.

Ogólnie rzecz biorąc, astmę można dobrze kontrolować, gdy:

• Objawy nie występują częściej niż 2 dni w tygodniu

• Objawy nie zakłócają snu częściej niż dwa razy w miesiącu.

• Nie ma żadnych ograniczeń w codziennych czynnościach.

• Leki szybko łagodzące są potrzebne rzadziej niż 2 dni w tygodniu.

• Mniej niż jeden ciężki atak astmy rocznie wymagający doustnych sterydów

• Szczytowe odczyty przepływomierza pozostają na poziomie 80% poziomu bazowego

Przepływomierze szczytowe

Twój lekarz rodzinny poinformuje Cię o korzystaniu z miernika przepływu szczytowego.

Podczas używania miernik przepływu szczytowego mierzy maksymalne natężenie przepływu powietrza z płuc podczas wydechu. Regularne pomiary umożliwiają udokumentowanie postępu astmy. Zaleca się, aby pacjent codziennie rano rejestrował swój szczytowy przepływ.

W początkowej fazie po postawieniu diagnozy ważne jest ustalenie wyjściowego przepływu szczytowego. Jest to często reklamowane jako „najlepszy osobisty” odczyt szczytowego przepływu pacjenta. Od tego punktu bazowego zależy przyszła kontrola astmy. Dobra kontrola astmy polega na utrzymaniu szczytowego przepływu na poziomie co najmniej 80% wartości wyjściowej.

Regularne odczyty przepływu szczytowego pomagają również przewidzieć zbliżające się ataki astmy. Postępujące pogarszanie się wartości przepływu szczytowego często wskazuje na zbliżający się atak i powinno zostać uwzględnione w planie działania na astmę.

Recenzje lekarskie

Na początkowych etapach leczenia normą są częste, 14-dniowe wizyty kontrolne u lekarza rodzinnego. Gdy astma zostanie opanowana, lekarz rodzinny może zdecydować o dłuższej wizycie u pacjenta.

Ważne informacje, których lekarz podstawowej opieki zdrowotnej będzie potrzebował podczas badań lekarskich, obejmują:

• Częstotliwość ataków astmy

• Zmiany w objawach

• Zmiany w odczytach przepływu szczytowego

• Zmiany w codziennych czynnościach, takie jak tolerancja wysiłku

• Trudności w przestrzeganiu planu działania na astmę

• Problemy z obecnymi lekami

Sytuacje awaryjne

Skontaktuj się z lekarzem, jeśli:

• Regularne leki nie są w stanie wyleczyć ataku astmy.

• Szczytowe wartości przepływu spadają do mniej niż 50% wartości bazowej

Natychmiast udaj się na pogotowie najbliższego szpitala, jeśli:

• Masz ciężką duszność do tego stopnia, że ​​chodzenie staje się trudne

• Twoje usta i język stają się niebieskawe

Astma – problem na całe życie

Na astmę nie ma lekarstwa. Skuteczne leczenie astmy wymaga, aby pacjent odegrał aktywną rolę w kontrolowaniu astmy poprzez przestrzeganie planu działania.

Twój lekarz pierwszego kontaktu jest najlepszym partnerem w opracowywaniu planu działania na astmę. Plan działania przypomni Ci o schemacie leczenia, wyzwalaczach i protokołach, których należy przestrzegać, jeśli objawy astmy rozwiną się lub pogorszą. W tworzenie planu działania należy włączyć nawet dzieci, ponieważ w długoterminowej opiece nad chorymi na astmę liczy się indywidualny wysiłek.

Astma nie zniknie. Ale można to kontrolować.

Zainspirowany Tzunem Hon Lau