Rodzicielstwo dziecka z autyzmem: 11 wskazówek, jak promować akceptację autyzmu

Rodzicielstwo dziecka z autyzmem: 11 wskazówek, jak promować akceptację autyzmu

Kiedy rodzice po raz pierwszy słyszą słowo „autyzm” w odniesieniu do swojego dziecka, często są przytłoczeni i przestraszeni. Wielu rodziców zwraca się o pomoc do wiarygodnych źródeł, takich jak Autism Speaks i Fundacja HEAL. Obie organizacje opierają się na świadomości autyzmu. Oferowane badania i usługi pomagają rodzicom, rodzinom i przyjaciołom uzyskać wszystkie informacje potrzebne do prawdziwego zrozumienia autyzmu. Twoje rady i informacje są akceptowane i wykorzystywane przez wielu rodziców, lekarzy i nauczycieli.

Odmienne spojrzenie na autyzm sprzyja nie tylko zrozumieniu autyzmu, ale także akceptacji diagnozy jako części dziecka lub osoby z autyzmem. Akceptacja autyzmu, znana również jako pozytywność autyzmu, koncentruje się na nauczaniu, że autyzmu nie należy postrzegać ani traktować jako choroby. Autyzm jest po prostu częścią osobowości danej osoby.

Matka spędziła wiele godzin na tworzeniu listy wskazówek dla rodziców wychowujących dziecko ze spektrum autyzmu. Spędziła tysiące godzin ucząc się metodą prób i błędów i oferuje 11 wskazówek, jak budować zdrowszą relację rodzic-dziecko:

1. Słuchaj z intencją. Spróbuj zrozumieć, co mówi Twoje dziecko. Nie myśl o swojej odpowiedzi.

2. Porozmawiaj z dorosłymi żyjącymi z autyzmem.

3. Komunikuj się z nauczycielami swojego dziecka i oferuj informacje, które okazały się pomocne w chwilach rodzicielstwa. Dołączono pomocne źródłoWitryna dyskusyjna na temat autyzmuprzez Billa Nassona. Jego współczujący ton i jasne pismo zapewniają rodzicom i opiekunom doskonałe wskazówki, pomysły i zasoby.

4. Znajdź sposoby na wdrożenie systemu nagród. TheTeoria zarządzania tokenamito pomocne narzędzie, które pomaga rodzicom i dzieciom zachować spokój.

5. Poszukaj przykładów osób z autyzmem, które odniosły sukces. Może to zająć trochę czasu, ale możesz znaleźć prawdziwych ludzi, którzy z powodzeniem radzą sobie z karierami na różnych poziomach. Nie zapomnij zajrzeć do biblioteki w poszukiwaniu książek i innych zasobów.

6. Pozwól swojemu dziecku dowiedzieć się więcej o ludziach sukcesu, takich jakJoey Hudy,dzieckoDoktor Szalona Naukaktóry lubi eksperymenty naukowe. Pomóż dziecku zrozumieć, że są inni ludzie podobni do niego.

7. Znajdź coś, co sprawia przyjemność Twojemu dziecku i wykorzystaj to do nawiązania z nim kontaktu. Dowiedz się więcej o ich zainteresowaniach i wykorzystaj je do otwartej komunikacji. SprawdzaćRona Suskinda, który pomógł swojemu synowi wykorzystać swoją miłość do Disneya do nawiązania kontaktu z resztą świata.

8. Nie bój się testować dobro dziecka. Zachęcaj je do próbowania nowych rzeczy. Narażaj je na rzeczy, które sprawiają, że czują się niekomfortowo.

9. Rozważ umożliwienie swojemu dziecku udziału w terapii poznawczej. Jedna z opcji wynika z pracyDoktor Abraham A. Low. Jego książka ptZdrowie psychiczne poprzez trening woli, uczy systemu, który sprawdza się w wielu rodzinach.

10. Zrozumienie czasu gry. Kiedy w pełni zrozumiesz skomplikowaną naturę przestojów, taką jak interakcja, ekspresja społeczna i inne kamienie milowe, możesz pomóc swojemu dziecku we własnym tempie. Wiele dzieci autystycznych nie uczy się poprzez obserwację innych ludzi. Zrozumienie wszystkich sposobów, w jakie dzieci uczą się poprzez zabawę, może pomóc Twojemu dziecku nawiązać kontakt za pośrednictwem innego kanału.

11. Ucz swoje dzieci zaufania poprzez psychologię narracyjną. Dobra lektura to „To jest Twoje życie i sposób, w jaki je opowiadamy. „Założenia psychologii narracyjnej zmieniają twoją perspektywę. Na przykład zamiast mówić: „Dzieci autystyczne nie lubią zajęć wychowania fizycznego”, skup się na zajęciach, które lubią. Może to zachęcić Twoje dziecko do udziału w zajęciach fizycznych i czerpania z nich przyjemności. Walcz z etykietami kojarzonymi z autyzmem.

„Nie liczy się krytyk, nie ten, kto wskazuje, jak silny się potyka lub gdzie wykonawca mógł zrobić to lepiej. To zasługa człowieka, który faktycznie jest na arenie, którego twarz jest zmazana kurzem, potem i krwią, który odważnie walczy, który błądzi, któremu ciągle upada, bo nie ma wysiłku bez błędów i niedociągnięć, ale który faktycznie dąży do czynienia czynów, który zna wielki entuzjazm, wielkie pobożność, który wybiera rzecz godną, który w najlepszym przypadku zazna triumfu wielkich osiągnięć, a w najgorszym przypadku, jeśli poniesie porażkę, przynajmniej poniesie porażkę, odważając się na wiele, tak że jego miejsce nigdy nie będzie wśród tych o duszach zimnych i nieśmiałych, którzy nie znają ani zwycięstwa, ani porażki – Theodore Roosevelt (.CZŁOWIEK NA ARENIE)„”

Zainspirowany Paulem Napierem, MA, BCBA