Zintegrowana komunikacja ułatwiająca program na rzecz autyzmu, szybka metoda podpowiedzi i wspomaganie pisania

Zintegrowana komunikacja ułatwiająca program na rzecz autyzmu, szybka metoda podpowiedzi i wspomaganie pisania

Wierzę, że dobre programy dotyczące autyzmu można ulepszyć dzięki zastosowaniu komunikacji wspomaganej przez FC, metody szybkiego podpowiedzi RPM i podobnych strategii wspomaganego czytania i pisania. Dlaczego? Partnerstwa te dają wyjątkową okazję do zbudowania relacji z dzieckiem niewerbalnym, do którego trudno dotrzeć. Chociaż trudno zrozumieć, jak one działają, te złożone, kontrowersyjne metody powodują cudowne zmiany w zachowaniu i temperamencie dziecka.

Choć jestem zwolenniczką FC i RPM, to jednocześnie sugeruję programy komunikacyjne, z których dziecko może korzystać samodzielnie. PECS (System Wymiany Obrazów) nie wymaga umiejętności wskazywania, zachęca do spontanicznych dociekań oraz uczy identyfikacji i interakcji z partnerem komunikacji. Na początkowych etapach osoba pracująca za dzieckiem pełni także rolę partnera. Dopóki dziecko nie nauczy się prawidłowo wskazywać, mogę także wspierać programy komunikacji głosowej i wszelkie inne rodzaje aktywności oko-ręka. Podobnie jak w przypadku FC i RPM, moje skupienie i uwaga na wykonywanym zadaniu wydaje się pomagać osobie niewerbalnej w wyborze prawidłowej odpowiedzi. W miarę jak dziecko staje się coraz bardziej kompetentne, powoli wycofuję tę skoncentrowaną energetyczną prośbę, tak samo jak każdą inną prośbę. iPad oferuje wiele niedrogich opcji komunikacji i koordynacji ręka-oko.

Chociaż używam FC i RPM do łączenia energetycznego wyższego poziomu i wspólnej komunikacji, nie polegam na słowach w komunikacji funkcjonalnej, dopóki dziecko wielokrotnie nie wykaże zrozumienia znaczenia tego słowa. Dziecko musi być w stanie wykazać, że potrafi dopasować słowo do odpowiednich obrazków i/lub rzeczywistego przedmiotu lub czynności. Czytanie bez zrozumienia użycia jest powszechne w tej populacji. Nie zakładam, że ponieważ dziecko pisze i nawiązało ze mną niesamowite „nieświadome” połączenie telepatyczne, jego „świadomość” lub „niezależne ego” może wyrazić zrozumienie słów, które pisze lub czyta. Komunikacja funkcjonalna powinna odbywać się jednocześnie i niezależnie z wieloma partnerami w różnych środowiskach.

W programie powinna być zatrudniona kadra wykazująca się wiedzą i elastycznością niezbędną do zaspokojenia złożonych potrzeb każdego dziecka. ABA nie daje odpowiedzi na wszystkie pytania, ale pewne procedury testowe mogą stanowić uzupełnienie każdego solidnego programu leczenia autyzmu. Pytania, które warto sobie zadać? Czy program sprawia, że ​​dziecko czuje się komfortowo? Czy dziecko czuje się bezpiecznie i oswojone ze swoim otoczeniem? Czy występują znaczące ruchy i czynności sensoryczne? Czy pracownicy podzielają filozofię mówiącą, że zorganizowane ciało prowadzi do zorganizowanego umysłu? Czy dziecko nawiązuje relacje z personelem? Czy obejmują zajęcia zachęcające do wspólnej uwagi? Czy pracownicy zapewniają zajęcia uczące przyczyny i skutku? Czy dziecko uczy się naśladować? Czy jest stale zmuszany do powolnego usuwania podpowiedzi, aby ukończyć wzorce ruchowe, których nie jest w stanie wykonać samodzielnie? Czy personel uczy kategorii i części mowy, aby pomóc dziecku w stworzeniu własnej, wewnętrznej szafki na dokumenty? Co robi personel, aby zachęcić dziecko do inicjacji? Czy wspierają projekty rozwijające koordynację wzrokowo-ruchową? Czy pracownicy angażują się w umiejętności adaptacyjne związane z codziennym życiem? Czy zdają sobie sprawę, że ukierunkowane intencje w ułatwionej komunikacji uczą różnorodnych umiejętności? Czy pracownicy rozumieją, w jaki sposób strategie FC poprawiają ich własne zdolności intuicyjne? Czy pracownicy rozumieją, że FC pomaga uczniowi zrozumieć nasz system językowy zależny od słów?

Często ignorowany, zaprzeczany i zniechęcany. Wierzę, że rezonans telepatyczny w relacji FC i RPM powinien być uważany za część procesu, ponieważ pomaga to dziecku w większym zaangażowaniu się w otoczenie. Nie należy odrzucać tej energetycznie zależnej strategii tylko dlatego, że nie jest obecnie rozumiana. Słuchanie otwartym sercem i umysłem pokaże dziecku, czego potrzebuje. Poszukaj personelu, który rozumie, że dziecko ma inną rzeczywistość percepcyjną i jest gotowy spotkać się z nim więcej niż w połowie drogi.

Uważam, że wszystkie formy komunikacji powinny być otwarte na dziecko, a rodzice powinni unikać stosowania tylko jednej strategii. Chciałbym, aby te dyscypliny współpracowały, aby wypełnić lukę pomiędzy nieświadomą komunikacją zależną od partnera a pragnieniami i potrzebami opartymi na ego.

Zainspirowany Mary Ann Harrington M.S