Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) dla dorosłych z zespołem Aspergera lub autyzmem

Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) dla dorosłych z zespołem Aspergera lub autyzmem

Radzenie sobie z emocjami może być szczególnie trudne w przypadku dorosłych, u których zdiagnozowano zespół Aspergera lub autyzm. Terapia poznawczo-behawioralna, powszechnie nazywana CBT, może być skutecznym sposobem radzenia sobie z problemami zdrowia psychicznego, w tym trudnymi emocjami, takimi jak depresja, powtarzające się myśli lub lęk.

Wiele osób z zespołem Aspergera, autyzmem lub zaburzeniami ze spektrum autyzmu (ASD) boi się wizyty u psychoterapeuty. Myśl o analizowaniu przeszłych związków, mówieniu o doświadczeniach z wczesnego dzieciństwa i myśleniu o emocjach może wydawać się nudna, bezcelowa lub bolesna. Możesz sobie wyobrazić sesję terapeutyczną taką jak Freud lub Woody Allen na kanapie, a terapeuta kiwa głową i pyta o sny. Albo wyobrażają sobie stereotypowego terapeutę telewizyjnego pytającego: „Jak się po tym poczułeś?” raz po raz. Biorąc pod uwagę te obrazy terapii, nie jest zaskakujące, że wiele osób woli żyć ze swoim bólem emocjonalnym, niż udać się do terapeuty.

Ale są inne opcje!

Terapia może być o wiele bardziej praktyczna i zorientowana na cel, niż mogłoby się wydawać na tych zdjęciach, i właśnie to interesuje wiele osób z zespołem Aspergera lub autyzmem. I tu właśnie wchodzi w grę CBT.

Terapia poznawczo-behawioralna opiera się na założeniu, że nasze myśli (lub przekonania), nasze emocje i nasze zachowanie są ze sobą powiązane. Uświadamiając sobie, badając i analizując nasze myśli, możemy określić, w jaki sposób te myśli wywołują depresyjne lub lękowe uczucia lub zachowania. Idee stojące za myślami można sprawdzić pod kątem fałszywej logiki lub fałszywych uogólnień. Ponieważ wiele osób z autyzmem lub zespołem Aspergera specjalizuje się w logicznym myśleniu, sprawdzanie własnych myśli pod kątem nielogicznych wzorców może wydawać się bardzo naturalne.

CBT zajmuje się emocjami, ale w konkretny sposób. Emocje są omawiane i często szczegółowo wyjaśniane, aby można je było lepiej zrozumieć. Wielu terapeutów CBT zleca swoim klientom ocenę i pomiar ich emocji, aby stać się ich bardziej świadomymi. Można zbadać, w jaki sposób emocja jest doświadczana w ciele. Pomysł jest taki, że lepsze zrozumienie emocji, tego, jak się czują i jakie funkcje pełnią, może ułatwić ludziom radzenie sobie z nimi. To praktyczne i precyzyjne podejście może wydawać się bardzo naturalne także osobom ze spektrum autyzmu.

Proszę nie mylić CBT z ABA. ABA, czyli stosowana analiza zachowania, jest często nazywana terapią behawioralną, ale nie jest terapią poznawczo-behawioralną. ABA to specyficzna terapia często stosowana u dzieci autystycznych w celu nauczenia ich nowych zachowań. Nie jest to psychoterapia, nie zajmuje się emocjami ani problemami takimi jak depresja, stany lękowe czy powtarzające się myśli. Terapia poznawczo-behawioralna może obejmować elementy behawioralne, takie jak: B. ustalenie programu regularnych ćwiczeń w ramach leczenia objawów, ale nie polega na dawaniu dorosłym małych nagród za każdym razem, gdy zastosują się do wskazówek terapeuty. Istnieje również pewne zamieszanie pomiędzy terapią poznawczo-behawioralną a terapią poznawczą. Ściśle mówiąc, terapia poznawcza jest rodzajem terapii zaliczanym do bardziej ogólnych typów terapii poznawczo-behawioralnej. W praktyce większość terapeutów używa zamiennie słów „terapia poznawczo-behawioralna” i „terapia poznawczo-behawioralna”.

Czy jesteś gotowy, aby wypróbować CBT? Większość terapeutów nie nazywa siebie terapeutami CBT, ponieważ mogą stosować inne techniki. Prawdopodobnie ważniejsze jest znalezienie terapeuty, który ma wiedzę na temat zespołu Aspergera i autyzmu i który naprawdę lubi pracować z osobami ze spektrum autyzmu. Powiedz swojemu potencjalnemu terapeucie, że interesuje Cię bardziej konkretne, praktyczne podejście, określ cele, których szukasz i poproś go o regularne korzystanie z terapii poznawczo-behawioralnej.

Wkrótce możesz poczuć się lepiej!

Zainspirowany Patricią J. Robinson