Zdrowe osoby starsze charakteryzują się lepszym samopoczuciem psychicznym, ale gorszymi funkcjami poznawczymi niż młodsi dorośli

Zdrowe osoby starsze charakteryzują się lepszym samopoczuciem psychicznym, ale gorszymi funkcjami poznawczymi niż młodsi dorośli

Młodzi i starsi mogliby się od siebie uczyć, przynajmniej jeśli chodzi o zdrowie psychiczne i funkcje poznawcze.

W nowym badaniu opublikowanym 12 września 2022 r. w czasopiśmie Psychology and Aging naukowcy z Wydziału Medycyny Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego odkryli, że zdrowi starsi dorośli mają lepsze samopoczucie psychiczne, ale gorszą wydajność poznawczą niż młodsi dorośli. Podstawowe mechanizmy neuronowe mogą zainspirować nowe interwencje promujące zdrowe funkcjonowanie mózgu.

Chcieliśmy lepiej zrozumieć wzajemne oddziaływanie funkcji poznawczych i zdrowia psychicznego w miarę starzenia się oraz to, czy polegają one na aktywacji podobnych, czy różnych obszarów mózgu”.

Jyoti Mishra, doktor, starszy autor, dyrektor NEATLabs i profesor nadzwyczajny psychiatrii w Szkole Medycznej Uniwersytetu Kalifornijskiego w San Diego

W badaniu wzięło udział 62 zdrowych młodszych dorosłych w wieku 20 lat i 54 zdrowych starszych dorosłych w wieku powyżej 60 lat. Naukowcy ocenili zdrowie psychiczne uczestników, badając objawy lęku, depresji, samotności i ogólnego samopoczucia psychicznego. Uczestnicy wykonywali także kilka zadań wymagających funkcji poznawczych, a aktywność ich mózgu mierzono za pomocą elektroencefalografii (EEG).

Wyniki wykazały istotnie gorsze objawy lęku, depresji i samotności u młodzieży oraz większy dobrostan psychiczny u osób starszych. Jeśli jednak chodzi o funkcje poznawcze, wydajność zadań była znacznie niższa u osób starszych.

Nagrania EEG wykazały, że podczas wykonywania zadań osoby starsze wykazywały większą aktywność w przednich częściach sieci trybu domyślnego mózgu. Ta grupa obszarów mózgu jest zwykle aktywna, gdy dana osoba rozmyśla, marzy lub wędruje myślami, i zwykle jest tłumiona podczas zadań zorientowanych na cel.

„Sieć w trybie domyślnym jest przydatna w innych kontekstach, ponieważ pomaga nam przetwarzać przeszłość i wyobrażać sobie przyszłość, ale rozprasza, gdy próbujesz skupić się na teraźniejszości, aby szybko i dokładnie wykonać wymagające zadanie” – powiedział Mishra.

Podczas gdy sieć w trybie domyślnym wydawała się zakłócać funkcje poznawcze, kilka innych obszarów mózgu wydawało się to poprawiać. Lepsze wykonywanie zadań u młodszych dorosłych wiązało się z większą aktywnością grzbietowo-bocznej kory przedczołowej, będącej częścią mózguowego systemu kontroli wykonawczej. Jednak wśród starszych osób dorosłych osoby z lepszymi wynikami poznawczymi wykazywały większą aktywność w dolnej części kory czołowej, obszarze, który pomaga kierować uwagę i unikać czynników rozpraszających.

Wiadomo, że grzbietowo-boczna kora przedczołowa zanika wraz z wiekiem, dlatego naukowcy sugerują, że zwiększona aktywność dolnej kory czołowej może być dla starszych osób sposobem na zrekompensowanie tych zadań.

Zespół bada obecnie interwencje terapeutyczne mające na celu wzmocnienie tych sieci czołowych, takie jak: B. metody stymulacji mózgu, przy jednoczesnym tłumieniu sieci trybu domyślnego poprzez medytację uważności lub inne praktyki orientujące jednostkę w teraźniejszości.

„Wyniki te mogą dostarczyć nowych markerów neurologicznych do monitorowania i łagodzenia pogorszenia funkcji poznawczych w starszym wieku, przy jednoczesnym utrzymaniu dobrego samopoczucia” – stwierdziła Mishra.

Badanie może również zainspirować nowe sposoby dbania o zdrowie psychiczne młodszych dorosłych. „Mamy tendencję do myślenia o ludziach po dwudziestce jako o szczytowych zdolnościach poznawczych, ale jest to również bardzo stresujący okres w ich życiu. Jeśli więc chodzi o dobrostan psychiczny, starsi dorośli mogą się jeszcze sporo nauczyć i swój mózg” – stwierdziła Mishra.

Źródło:

Uniwersytet Kalifornijski w San Diego

Odniesienie:

Grennan, G. i in. (2022) Dysocjacyjne neuronowe mechanizmy poznania i dobrostanu u młodzieży a zdrowe starzenie się. Psychologia i starzenie się. doi.org/10.1037/pag0000710.

.