Znęcanie się i zaniedbywanie dzieci ma druzgocące konsekwencje

Znęcanie się i zaniedbywanie dzieci ma druzgocące konsekwencje

Według najnowszych statystyk organizacji Child Welfare Protection Services u 80% ofiar krzywdzenia i zaniedbywania dzieci do 21. roku życia rozwinęło się co najmniej jedno zaburzenie psychiczne, w tym depresja, stany lękowe, zaburzenia odżywiania i zespół stresu pourazowego. Ponadto w przypadku dzieci, które doświadczyły przemocy i zaniedbania, istnieje o 59% większe prawdopodobieństwo aresztowania jako nieletnie, o 28% większe prawdopodobieństwo aresztowania w wieku dorosłym i o 30% większe prawdopodobieństwo aresztowania za przestępstwa z użyciem przemocy.

Dzieci doświadczające przemocy są o 25% bardziej narażone na zajście w ciążę u nastolatek, 2,5 razy częściej na alkoholizm i 3,8 razy częściej na uzależnienie od narkotyków. Jedna trzecia tych maltretowanych dzieci pewnego dnia będzie molestowała własne dzieci. Istnieją różne rodzaje znęcania się i zaniedbywania dzieci. Zaniedbanie fizyczne obejmuje odmowę opieki zdrowotnej w celu leczenia urazu fizycznego, schorzenia lub upośledzenia lub opóźnienie w opiece zdrowotnej.

Chodzi także o porzucenie, czyli porzucenie dziecka bez nadzoru. Wyrzucanie dziecka z domu, wypuszczanie go na noc bez wiedzy o jego miejscu pobytu oraz lekkomyślne lekceważenie bezpieczeństwa dziecka, takie jak np. jazda pod wpływem alkoholu, są przyczynami zaniedbania fizycznego. Częstymi przyczynami są także nieodpowiednia odzież, żywność i schronienie. Przemoc fizyczna obejmuje celowe uderzanie, kopanie, uderzanie pięścią, przypalanie lub ranienie dziecka w celu uzyskania nad nim kontroli.

Znęcanie się i zaniedbywanie emocjonalne dziecka może być jedną z najbardziej szkodliwych form, ponieważ zawsze dyskretnie czai się w głębi umysłu dziecka, podważając jego pewność siebie i radość życia. Departament Zdrowia i Opieki Społecznej definiuje przemoc emocjonalną jako „nieodpowiednią opiekę, uczucie lub uwagę, chroniczne lub skrajne znęcanie się nad współmałżonkiem, dozwolone nadużywanie narkotyków lub alkoholu, dozwolone przestępstwo lub napaść oraz odmowę lub opóźnienie opieki psychiatrycznej”.

Dzieci noszą te blizny w wieku dorosłym i mają problemy z poczuciem własnej wartości, relacjami, percepcją, motywacją i zdolnościami do uczenia się. Przemoc emocjonalna często prowadzi do przemocy fizycznej, a wiele krzywdzonych dzieci jest skazanych na powtórzenie cyklu przemocy przekazanej przez rodziców, jeśli nie zostanie podjęte leczenie.

Istnieje wiele innych niszczycielskich skutków znęcania się i zaniedbywania dzieci, zarówno w perspektywie krótko-, jak i długoterminowej. Po ciężkich pobiciach dzieci doznają siniaków, oparzeń, skaleczeń, złamań kości i trwałego kalectwa. Często rodzice unikają szukania pomocy lekarskiej, bo boją się, że zostaną „odkryci”, co może doprowadzić do śmierci dziecka. Psychologowie spekulują, że u dzieci narażonych na powtarzające się wzorce przemocy domowej rozwijają się problemy neurologiczne, albo zwiększone połączenia reakcji na strach na ścieżkach neuronowych, co prowadzi dziecko do postrzegania świata jako wrogiego i groźnego, albo też nieaktywne obszary mózgu, co powoduje, że dziecko jest nadmiernie agresywne i niewrażliwe lub wycofane i aspołeczne.

U dzieci molestowanych częściej występują przemoc, choroby przenoszone drogą płciową, nowotwory, choroby, depresja, zaburzenia odżywiania, nadużywanie substancji psychoaktywnych i upośledzenie układu odpornościowego. Dzieci z domów, w których dopuszcza się przemoc, są również o 25% bardziej narażone na ryzykowne zachowania, takie jak palenie, ciąże nastolatek, przestępczość, zażywanie narkotyków i porzucanie szkoły. Wszystkie zagrożenia są oczywiste. Jeśli podejrzewasz, że dziecko stało się ofiarą, zadzwoń już dziś na jedną z infolinii dotyczących przemocy.

Zainspirowany Mike'em Ramiddenem