Odkrycie może doprowadzić do opracowania nowych leków przeciwko chłoniakowi z komórek płaszcza

Odkrycie może doprowadzić do opracowania nowych leków przeciwko chłoniakowi z komórek płaszcza

Jak wynika z badań przeprowadzonych przez naukowców z Weill Cornell Medicine, postać raka krwi, znana jako chłoniak z komórek płaszcza, jest w decydującym stopniu zależna od białka koordynującego ekspresję genów, zatem zablokowanie jego aktywności za pomocą eksperymentalnego leku radykalnie spowolniło wzrost tego chłoniaka w testach przedklinicznych.

Odkrycie, o którym doniesiono 25 października w Journal of Clinical Investigation, może doprowadzić do opracowania nowych leków na chłoniaka z komórek płaszcza, a także do lepszego zrozumienia rozwoju tego typu chłoniaka.

Istnieje duże zapotrzebowanie na lepsze metody leczenia chłoniaka z komórek płaszcza, a nasze wyniki sugerują, że hamowanie tego białka, zwanego FOXO1, może być nową, skuteczną strategią, którą można wypróbować samodzielnie lub w połączeniu z istniejącymi lekami”.

Dr Jihye Paik, współautorka, profesor nadzwyczajny patologii i medycyny laboratoryjnej oraz członek Centrum Onkologii Sandry i Edwarda Meyerów w Weill Cornell Medicine

Chłoniaki to nowotwory rozwijające się w węzłach chłonnych – małych narządach, w których gromadzą się komórki odpornościowe, aby przechwytywać zakaźne patogeny. Chłoniaki z komórek płaszcza (MCL) powstają z komórek odpornościowych zwanych komórkami B, które wytwarzają przeciwciała w obszarach węzłów chłonnych zwanych „strefami płaszcza”. Większość przypadków diagnozuje się u mężczyzn w wieku 60–70 lat. MCL występuje stosunkowo rzadko – w Stanach Zjednoczonych odnotowuje się jedynie około 2000 nowych przypadków rocznie i często postępuje powoli, ale zazwyczaj nawraca po leczeniu i jest uważana za praktycznie nieuleczalną.

W badaniu naukowcy wykorzystali technologię edycji genów CRISPR/Cas9 na macierzach komórek MCL hodowanych w laboratorium w celu zablokowania 1427 różnych białek czynników transkrypcyjnych. Czynniki transkrypcyjne to białka, które wiążą się z DNA i pełnią rolę głównych programistów aktywności genów. Wiele nowotworów zależy od aktywności pewnych czynników transkrypcyjnych, choć tradycyjnie trudno je zwalczyć za pomocą leków.

Przeciwciała w e-booku

Zestawienie najważniejszych wywiadów, artykułów i aktualności z ostatniego roku. Pobierz bezpłatną kopię

Proces przesiewowy ujawnił kilka czynników transkrypcyjnych, których zakłócenie spowodowało silne spowolnienie podziału komórek MCL bez spowalniania wzrostu innych typów komórek. W dalszych eksperymentach naukowcy odkryli, że jeden z nich, FOX01, jest odpowiedzialny za kierowanie aktywnością pozostałych, zasadniczo pełniąc rolę krytycznego czynnika utrzymującego wzór aktywności genów definiujący komórki MCL.

Doktor Paik i Zheng wkrótce skontaktowali się z naukowcami z firmy biotechnologicznej Forkhead Biotherapeutics, która próbowała opracować związki hamujące FOX01 do ewentualnego zastosowania w leczeniu cukrzycy typu 1. Korzystając z eksperymentalnego inhibitora FOX01 firmy, naukowcy odkryli, że ma on podobny wpływ na komórki MCL, jak genetycznie blokuje FOX01. Związek znacząco wydłużał także przeżycie w mysim modelu MCL.

FOX01 ma kluczowe znaczenie dla rozwoju niektórych normalnych typów komórek. Poprzednie badania również dostarczyły dowodów na to, że FOX01 pomaga tłumić, a nie promować niektóre inne nowotwory. Jednak w tym badaniu dorosłe myszy tolerowały leczenie inhibitorem FOX01 przez miesiąc bez żadnych większych skutków ubocznych.

„Może to być stosunkowo bezpieczna strategia leczenia MCL” – stwierdził dr Hongwu Zheng, drugi współautor badania i adiunkt ds. badań w dziedzinie patologii i medycyny laboratoryjnej w Weill Cornell Medicine.

Naukowcy planują kontynuować badania przedkliniczne poprzez dalszą optymalizację inhibitorów FOXO1 i poszukiwanie odpowiedniej kombinacji z innymi lekami w celu uzyskania silniejszych i trwalszych odpowiedzi.

Źródło:

Medycyna Weilla-Cornella

Odniesienie:

Jang, J.Y. i in. (2022) Zależna od FOXO1 sieć transkrypcyjna jest ukierunkowaną podatnością na chłoniaki z komórek płaszcza. Journal of Clinical Investigation . doi.org/10.1172/JCI160767.

.