Zwiększona częstość występowania infekcji grzybiczych w Stanach Zjednoczonych

Zwiększona częstość występowania infekcji grzybiczych w Stanach Zjednoczonych

Kilka gatunków grzybów, w tym przedstawiciele rodzajów Histoplasma, Coccidioides i Blastomyces, jest endemicznych dla różnych obszarów Stanów Zjednoczonych. W przeszłości geograficzne rozmieszczenie zarówno Histoplasma, jak i Coccidioides przypisywano dodatnim wynikom testów skórnych na obecność antygenu, podczas gdy w przypadku Blastomyces opierano się na raportach przypadków i ognisk.

W ciągu ostatnich pięćdziesięciu lat ostatnio zgłaszano coraz większą liczbę infekcji grzybiczych wywoływanych przez te różne gatunki poza ich endemicznymi regionami w Stanach Zjednoczonych. Kliniczna choroba zakaźna W wyniku badania naukowcy aktualizują rozmieszczenie geograficzne tych gatunków w Stanach Zjednoczonych

Uczyć się: Rozkład geograficzny grzybic dymorficznych w Stanach Zjednoczonych w epoce nowożytnej. Źródło zdjęcia: sruilk / Shutterstock.com

O studiowaniu

W bieżącym badaniu wykorzystano dane geograficzne uzyskane z wniosków Medicare Feed-for-Service (FFS) od osób w wieku 65 lat i starszych w latach 2007–2016. Rozpoznanie zakażenia Histoplasma, Coccidioides lub Blastomyces przeprowadzono przy użyciu Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób, wydanie 9 (ICD-9) i kodów diagnostycznych ICD-10.

Podstawowym wynikiem badania była liczba zgłoszonych przypadków na 100 000 osobolat (PY). Częstość występowania infekcji każdym gatunkiem grzybów określono poprzez podzielenie liczby osób, u których zdiagnozowano infekcję, przez dostępny PY beneficjentów Medicare FFS na każdy rok, a następnie zsumowanie jako sumę za 10 lat.

Sporządzono także mapę wskaźników zachorowalności na infekcje grzybicze dla każdego hrabstwa w Stanach Zjednoczonych

Wyniki badań

W latach 2007–2016 zgłoszono ogółem 79 749 przypadków histoplazmozy, 37 726 kokcydioidomykozy i 6109 blastomykozy.

Książka elektroniczna Immunologia

Zestawienie najważniejszych wywiadów, artykułów i aktualności z ostatniego roku. Pobierz bezpłatną kopię

Spośród 3143 hrabstw USA w 1971 zgłoszono więcej niż pięć rozpoznań histoplazmozy. Warto zauważyć, że w 92% tych krajów zapadalność przekraczała 100/100 000 PY.

Łącznie w 839 powiatach zgłoszono więcej niż trzy rozpoznania kokcydioidomikozy, z czego w 40% przypadków zapadalność przekraczała 100/100 000 PY. Spośród 1602 powiatów, w których zdiagnozowano więcej niż jedną blastomykozę, w 24% przypadków zapadalność przekraczała 50/100 000 PY.

Warto zauważyć, że co najmniej jedno hrabstwo w 48, 35 i 30 stanach, w tym Waszyngtonie, przekroczyło próg zachorowalności odpowiednio na histoplazmozę, kokcydioidomikozę i blastomykozę. Podsumowując, wskaźniki te znacznie przekroczyły wartości graniczne opisane wcześniej w 1969 r.

Ruchomości

Rozpoznanie blastomykozy i kokcydioidomikozy jest opóźnione o ponad miesiąc odpowiednio w 40% i 46% przypadków. W przypadku histoplazmozy odnotowano podobnie duże opóźnienie diagnostyczne wynoszące 40 dni. Dlatego ogromny wzrost częstości występowania trzech infekcji grzybiczych badanych w bieżącym badaniu podkreśla znaczenie ich wykrywania w celu uniknięcia opóźnień w diagnozie, szczególnie u osób z obniżoną odpornością.

Chociaż gatunki grzybów oceniane w bieżącym badaniu były specyficzne dla Stanów Zjednoczonych, występują one również w kilku krajach na całym świecie. Mówiąc dokładniej, Histoplasma występuje na wszystkich kontynentach z wyjątkiem Antarktydy, podczas gdy Coccidioides występuje zarówno w Ameryce Północnej, jak i Południowej, a Blastomyces występuje w Ameryce Północnej, Afryce i Azji.

Do zwiększonego występowania tych gatunków grzybów w Stanach Zjednoczonych prawdopodobnie przyczyniło się kilka czynników, z których narażenie związane z podróżami jest prawdopodobnie największym czynnikiem. Oprócz podróży wskaźniki infekcji na nowych obszarach mogą również zwiększyć antropogeniczna zmiana klimatu i zmieniające się praktyki zagospodarowania przestrzennego.

Niemniej jednak potrzebne są dalsze badania, aby lepiej zrozumieć, w jakim stopniu te czynniki przyczyniają się do powszechnego rozprzestrzeniania się tych gatunków grzybów w Stanach Zjednoczonych i zidentyfikować ich zbiorniki glebowe w tych lokalizacjach.

„Rozpoznanie rozszerzonego zasięgu geograficznego diagnoz DM jest ważne dla utrzymania wysokiego podejrzenia klinicznego w kierunku tych patogenów”.

Odniesienie:

• Mazi, PB, Sahrmann, JM, Olsen, MA, et al. (2022). Die geografische Verbreitung dimorpher Mykosen in den Vereinigten Staaten für die Neuzeit. Klinische Infektionskrankheiten. doi:10.1093/cid/ciac882.

.