Według nowych badań śpiewanie kierowane do niemowląt poprawia ich zachowania społeczne

Według nowych badań śpiewanie kierowane do niemowląt poprawia ich zachowania społeczne

W niedawno opublikowanym badaniu w Postępowanie Narodowej Akademii Nauk Journal naukowcy zbadali wpływ śpiewu kierowanego przez dzieci na społeczne zachowania wizualne niemowląt.

Lernen: Die Musik des kindgerechten Singens fördert das soziale visuelle Verhalten des Säuglings. Bildnachweis: Prostock-Studio/Shutterstock

tło

Kiedy dzieci są małe, opiekunowie śpiewają im, aby je uspokoić, uspokoić i zaangażować. W ten sposób muzyka zaczyna odgrywać rolę w tworzeniu więzi społecznych. Śpiewanie skierowane do niemowląt to uniwersalne wydarzenie, które promuje więzi przyjaźni ponad granicami kulturowymi. Śpiew skierowany do dziecka skupia jego uwagę, kontroluje jego stan pobudzenia i łagodzi jego cierpienie.

Śpiewanie dzieciom pomaga opiekunom poczuć większą więź emocjonalną z niemowlętami i kontrolować własne pobudzenie. Proces porywania fizjologicznego jest obiecującym kandydatem na potencjalny mechanizm, dzięki któremu śpiew kierowany przez dziecko może promować zachowania społeczne.

O studiowaniu

W niniejszym badaniu naukowcy ocenili, czy rytm śpiewu kierowanego przez niemowlę wpływa na uwagę wzrokową niemowląt.

Do śpiewu dziecięcego zakwalifikowano 56 dwumiesięcznych i 56 sześciomiesięcznych niemowląt. Aby skonstruować jednoznaczny, jednokierunkowy test porywania niemowląt, wykorzystano nagrania audiowizualne (AV) śpiewu niemowląt. Szybkość, amplituda i wysokość rymowanek, takich jak „Twinkle, Twinkle Little Star” i „Old MacDonald” z naturalnie występującymi wariacjami, zostały wykonane przez śpiewaków-amatorów. Nagrania AV próbkowano przy częstotliwości 44,1 kHz, natomiast wideo rejestrowano przy 30 klatkach na sekundę. Wykorzystano w sumie dziewięć nagrań AV, a każde nagranie trwało prawie 24 sekundy

Strukturę rytmiczną utworu określono ilościowo, kategoryzując rozpiętość czasową samogłosek metrycznie znaczących sylab w każdym utworze, które dla wygody nazywano „miarami”. Kodowanie przeprowadzono poprzez wizualizację każdego spektrogramu mowy i kształtu fali oraz przy użyciu interaktywnego odtwarzania. W dziewięciu nagraniach zapewniono łącznie 227 uderzeń.

Obszary oczu przedstawiono w postaci mapy bitowej w każdej klatce wideo odpowiadającej każdej śpiewającej pielęgniarce. Aby określić, czy czas trwania przeciętnego spojrzenia oka był zgodny ze strukturą rytmiczną śpiewu opiekuna, do pomiaru skanowania wzrokowego niemowląt wykorzystano technologię śledzenia wzroku (ISCAN). Korzystając z diagramów fazowych i krzywych Lissajous, zespół ocenił czas zsynchronizowanych reakcji niemowlęcia i opiekuna. Zespół zbadał także, czy rytm śpiewu noworodka i ruchy oczu są zsynchronizowane. Określono także czas związany z fiksacją oczu w porównaniu z czasem metrycznie mocnych uderzeń piosenki dla każdej grupy wiekowej.

Wyniki

U niemowląt w wieku od dwóch do sześciu miesięcy wzmożone spojrzenie było tymczasowo powiązane z rytmem śpiewu opiekuna. Zespół odkrył również, że faza każdej reakcji była zsynchronizowana z rytmem. Świadczy o tym fakt, że indywidualne spojrzenie wzrokowe osiągało najwyższą wartość w ciągu 108 ms po uderzeniu, wynoszącą odpowiednio 58,9% i 32,1% u niemowląt sześciomiesięcznych i dwumiesięcznych.

Badanie wykazało również postęp w rozwoju dziecka. Podczas gdy niemowlęta w wieku dwóch i sześciu miesięcy wykazywały reakcje wzrokowe zsynchronizowane fazowo z rytmem, wzrost spojrzenia w oczach po sześciu miesiącach wykazywał znacznie ściślejsze zablokowanie fazowe w porównaniu do dwóch miesięcy. Podobne wzorce zaobserwowano w wielkości i kształcie histogramów czasu perystymulacyjnego (PSTH). Niemowlęta w wieku dwóch i sześciu miesięcy wykazywały znacznie lepsze widzenie oczu, co było czasowo powiązane z rytmem śpiewu opiekuna. Jednakże wielkość tego wzrostu była znacząco większa u sześciomiesięcznych niemowląt niż u dwumiesięcznych niemowląt.

Co więcej, porównania wewnątrzgrupowe i losowe wartości oczekiwane wykazały, że poziom patrzenia wzrósł prawie dwukrotnie po dwóch miesiącach, ale ponad czterokrotnie po sześciu miesiącach. Różnice te potwierdzają, że rytmiczne pobudzanie do działań adaptacyjnych społecznie było wykrywalne w wieku dwóch miesięcy, a następnie stawało się coraz bardziej znaczące w wieku sześciu miesięcy, odzwierciedlając jednocześnie dojrzewanie motoryczne pomiędzy drugim a szóstym miesiącem życia.

Wyniki dla uderzeń były istotnie różne od wyników dla dużej amplitudy i wysokiej częstotliwości. Przypadki wysokiej amplitudy i wysokiej częstotliwości mogą wystąpić oddzielnie od momentów o znaczeniu rytmicznym. Obydwa są jednak istotnymi prozodycznymi wskaźnikami nacisku komunikacyjnego i odnoszą się do rytmu bodźca. W rezultacie dostarczają powiązanych, choć czasami dających się od siebie oddzielić, wskazówek komunikacyjnych. Ani wysoka amplituda, ani wysoka częstotliwość nie były wystarczające do regulacji wzroku niemowląt w grupach wiekowych dwu- i sześciomiesięcznych, gdy badano je jako dyskretne domniemane czynniki wpływające na wzrok niemowlęcia.

Ogólnie rzecz biorąc, wyniki wykazały, że śpiew przyjazny dzieciom był w stanie skierować wzrok niemowląt w stronę oczu ich opiekunów. Zapewnia to mechanizm śpiewu kierowanego do dziecka, ułatwiający interakcje społeczne w trakcie jego rozwoju i staje się wykrywalny po dwóch miesiącach i bardziej wyraźny po sześciu miesiącach.

Odniesienie:

• Lense, Miriam D., Shultz, Sarah, Astésano, Corine, Jones, Warren. (2022). Die Musik des kindgerechten Singens fördert das soziale visuelle Verhalten des Säuglings. Proceedings of the National Academy of Sciences. doi: https://doi.org/10.1073/pnas.2116967119 https://www.pnas.org/doi/10.1073/pnas.2116967119

.