Opalanie w pomieszczeniach naraża normalną skórę na mutacje powiązane z czerniakiem.

Opalanie w pomieszczeniach naraża normalną skórę na mutacje powiązane z czerniakiem.

Łącząc korzystanie z solarium z rozległymi uszkodzeniami genetycznymi w zdrowych komórkach skóry, badanie to pokazuje, w jaki sposób sztuczna ekspozycja na promieniowanie UV może przygotować skórę na czerniaka na długo przed pojawieniem się nowotworu.

W niedawnym badaniu opublikowanym w czasopiśmie Postęp nauki opublikowano, badacze dostarczyli wysokiej rozdzielczości dowody molekularne na związek między opalaniem w pomieszczeniach a zwiększonym ryzykiem zachorowania na czerniaka. W badaniu porównano dane genomiczne dotyczące rozdzielczości pojedynczych komórek z klonalnie ekspandowanych melanocytów od osób, które bardzo często korzystały z solarium w ciągu całego życia, z grupą kontrolną i odkryło, że w pierwszej grupie występowała znacznie większa liczba mutacji DNA w porównaniu z osobami, które nie korzystały z solarium.

Co najważniejsze, mutacje te występowały powszechnie w melanocytach – komórkach wytwarzających pigment, które występują w obszarach ciała normalnie chronionych przed naturalnym światłem słonecznym, takich jak dolna część pleców. W badaniu zidentyfikowano także specyficzny zespół chorobotwórczych i sprzyjających nowotworom mutacji w zewnętrznie wyglądającej normalnie skórze. Wyniki te podważają twierdzenia branży o bezpieczeństwie sztucznego promieniowania UV i oferują mechanizm biologiczny, który może pomóc wyjaśnić, dlaczego użytkownicy łóżek opalających często doświadczają wielokrotnych oparzeń słonecznych w młodszym wieku Czerniak rozwijać.

Obciążenie czerniakiem i debata na temat ekspozycji na promieniowanie UV

Czerniak to termin medyczny określający nowotwory, szczególnie nowotwory złośliwe, wywodzące się z komórek wytwarzających melaninę, które są zwykle kojarzone z rakiem skóry. Na całym świecie czerniak jest jedną z najbardziej śmiertelnych postaci raka skóry, a raporty dotyczące zdrowia publicznego wskazują, że w samych Stanach Zjednoczonych jest on odpowiedzialny za około 11 000 zgonów rocznie.

Chociaż dziesięciolecia badań wykazały, że pierwotnym pochodzeniem tych nowotworów jest narażenie na promieniowanie UV, debata na temat sztucznych źródeł promieniowania UV pozostaje kontrowersyjna. Choć naukowcy i klinicyści uważają, że sztuczne łóżka do opalania mogą zwiększać ryzyko raka skóry, ich producenci i sprzedawcy podkreślają ich bezpieczeństwo. W rezultacie, pomimo klasyfikacji łóżek opalających przez Światową Organizację Zdrowia (WHO) jako czynników rakotwórczych grupy 1, według doniesień każdego roku prawie 30 milionów Amerykanów korzysta z nich.

Twierdzenia i sprzeczności branży łóżek opalających

Branża solaryjna często promuje urządzenia do opalania w pomieszczeniach zamkniętych jako kontrolowaną, bezpieczniejszą alternatywę dla naturalnego światła słonecznego, argumentując, że urządzenia te emitują wyższy stosunek światła ultrafioletowego A (UVA) do światła ultrafioletowego B (UVB), co rzekomo zmniejsza ryzyko czerniaka wywołanego poparzeniem słonecznym. Dodatkowo często sugeruje się, że torba przedwakacyjna chroni skórę przed przyszłymi uszkodzeniami.

Jednak najnowsze dane kliniczne sugerują, że u młodych kobiet korzystających z solarium często rozwija się czerniak na tułowiu i pośladkach, czyli w obszarach zazwyczaj narażonych na niski poziom światła słonecznego w populacji ogólnej. Jak dotąd specyficzne mechanizmy komórkowe i molekularne leżące u podstaw tych obserwacji pozostają niejasne.

Struktura badania i źródła danych

Niniejsze badanie ma na celu odniesienie się do tej toczącej się debaty i dostarczenie informacji na przyszłe zalecenia dotyczące zdrowia publicznego poprzez analizę DNA komórek skóry, aby lepiej zrozumieć, w jaki sposób sztuczne promieniowanie UV może przyczyniać się do rozwoju czerniaka. Badanie składało się z dwóch głównych elementów: analizy epidemiologicznej na dużą skalę i sekwencjonowania genomu melanocytów w wysokiej rozdzielczości.

Dane epidemiologiczne uzyskano z dokumentacji pacjentów Departamentu Dermatologii Northwestern Medicine Department (n = 32 315) uzyskanej od populacji wysokiego ryzyka w klinice dermatologicznej. Dane te podzielono na grupę przypadków obejmującą 2932 pacjentów z wymierną historią korzystania z solarium oraz dopasowaną pod względem wieku grupę kontrolną składającą się z 2925 osób niekorzystających z solarium. Projekt ten umożliwił badaczom mapowanie anatomicznego rozmieszczenia czerniaków w różnych częściach ciała i oszacowanie skorygowanego ryzyka wystąpienia czerniaka w związku z opalaniem w pomieszczeniach zamkniętych.

Metody sekwencjonowania genomu melanocytów

Dane dotyczące sekwencjonowania genetycznego zebrano poprzez pobranie biopsji normalnej, nienowotworowej tkanki z górnej i dolnej części pleców 11 użytkowników intensywnie korzystających z solarium, zdefiniowanych jako osoby, które w ciągu swojego życia odbyły ponad 50 sesji, a zgłaszana ekspozycja wahała się od kilkudziesięciu do kilkuset sesji. Próbki te porównano z dwiema grupami kontrolnymi: pacjentami z kliniki raka skóry wysokiego ryzyka i dawcami zwłok z populacji ogólnej, którzy nie mieli historii ekspozycji na solarium.

Z tych biopsji wyizolowano melanocyty, namnażono klonalnie w hodowli i poddano rozdziałowi pojedynczych komórek w całym egzomie i sekwencjonowaniu transkryptomu w celu uzyskania szczegółowych porównań Obciążenie mutacją i sygnatury mutagenne poprzez pojedyncze komórki wytwarzające pigment.

Wyniki epidemiologiczne i molekularne

Analizy dostarczają mocnych dowodów na szkodliwe skutki sztucznej ekspozycji na promieniowanie UV. Z epidemiologicznego punktu widzenia prawdopodobieństwo rozwoju czerniaka na obszarach ciała, które zazwyczaj nie są narażone na skumulowaną ekspozycję na słońce, takich jak tułów, było znacznie wyższe u osób korzystających z solarium niż u osób nie korzystających z solarium (76,1% w porównaniu z 61,2%).

Po uwzględnieniu wieku i historii rodziny, użytkownicy łóżek opalających byli 2,85 razy bardziej narażeni na rozwój czerniaka w porównaniu z grupą kontrolną. Analiza wykazała również większe prawdopodobieństwo wystąpienia czerniaka mnogiego pierwotnego u osób, które w przeszłości korzystały z solarium.

Sekwencjonowanie genetyczne wykazało uderzające różnice między przypadkami i grupą kontrolną. Melanocyty pochodzące od użytkowników łóżek opalających charakteryzowały się wyższym ogólnym obciążeniem mutacjami, z medianą wynoszącą 5,69 mutacji na megazasadę DNA w porównaniu z 2,86 mutacjami na megazasadę w grupie kontrolnej. Co ważne, ten zwiększony ładunek mutacji zaobserwowano nawet w biopsjach dolnej części pleców, co potwierdza, że ​​solarium może uszkodzić skórę w obszarach normalnie chronionych przed naturalnym światłem słonecznym. Badanie wykazało również, że melanocyty z górnej części pleców, które mogą być odsłonięte, również wykazywały wysoki ładunek mutacji w obu grupach.

Podczas gdy we wszystkich próbkach dominowała klasyczna sygnatura uszkodzeń mutacyjnych SBS7 związanych z promieniowaniem UV, melanocyty użytkowników łóżek opalających wykazywały znacznie wyższy względny udział sygnatury mutacji SBS11. Biologiczne pochodzenie tej sygnatury pozostaje niepewne, a autorzy ostrzegają, że jej interpretacja wymaga dalszej weryfikacji, ale jej wzbogacenie u użytkowników łóżek opalających sugeruje potencjalne różnice w mutagennych skutkach sztucznej ekspozycji na promieniowanie UV.

Warto zauważyć, że melanocyty użytkowników łóżek opalających były znacznie bardziej narażone na mutacje chorobotwórcze i sprzyjające nowotworom, mimo że wyglądały normalnie histologicznie. Mutacje te wykryto w miejscach, z których pobrano próbki, przy czym wyższy odsetek stwierdzono w melanocytach górnej części pleców niż w dolnej części pleców, co wskazuje na rozległe pole genetycznie zmienionych komórek, a nie na izolowane obszary uszkodzeń i sugeruje potencjalny mechanizm rozwoju mnogich czerniaków pierwotnych.

Konsekwencje i profilaktyka dla zdrowia publicznego

Badanie wykazało solidny związek molekularny i epidemiologiczny pomiędzy opalaniem w pomieszczeniach a występowaniem czerniaka, szczególnie u osób intensywnie korzystających z opalania przez całe życie. Zamiast zapewniać bezpieczną alternatywę dla naturalnego światła słonecznego, sztuczne opalanie wydaje się zwiększać ryzyko zachorowania na czerniaka, zwiększając obciążenie mutacjami i zwiększając liczbę melanocytów przenoszących mutacje chorobotwórcze w całej skórze.

Odkrycia te podważają narrację branży garbarskiej na temat bezpiecznego opalania i sugerują, że praktyki takie jak opalanie przed wakacjami mogą zamiast tego obciążać normalną skórę zmianami genetycznymi, które zwiększają podatność na czerniaka, szczególnie w młodszym wieku.

Źródła: