Jak dynamika rodziny może mieć głęboki wpływ na zachowania żywieniowe

Jak dynamika rodziny może mieć głęboki wpływ na zachowania żywieniowe

Gdy zbliżają się święta, wiele rodzin gromadzi się przy stole, aby podzielić się posiłkami i wspomnieniami. Ale co, jeśli sposób, w jaki jemy na tych spotkaniach, wynika z czegoś więcej niż tylko tradycji?

Badania psychologiczne pokazują, że nasza rodzina i wychowanie mają ogromny wpływ na to, jak jemy i jak sobie radzimy z jedzeniem. W rzeczywistości wpływ ten jest tak głęboki, że niektórzy ludzie wzbraniają się przed odwiedzaniem rodziny na uroczystości.

W dogłębnym badaniu psychologii odżywiania Jane Ogden, profesor psychologii zdrowia, bada głęboki wpływ dynamiki rodziny na zachowania żywieniowe i oferuje praktyczne porady dotyczące wspierania zdrowszych relacji z jedzeniem i sobą nawzajem.

W swojej nowej książceJak dobrze się odżywiać w każdym wiekuProfesor Ogden podkreśla, jak rodzina, w której dorastałeś, może ukształtować Twoje podejście do jedzenia na całe życie. Szczególnie rodzice odgrywają kluczową rolę w uczeniu dzieci, co, kiedy i jak jeść.

Dzieci w każdym wieku uczą się od rodziców, co i ile jeść. Do około 12. roku życia najważniejszymi wzorami do naśladowania są dla nich rodzice. Nawet w tym wieku, nawet jeśli czujesz, że ich przyjaciele są ważniejsi i że tracimy kontrolę, nadal w tajemnicy obserwują, co robią ich rodzice.

Jane Ogden, profesor psychologii zdrowia

Wpływ ten wykracza poza wybory żywieniowe i obejmuje podejście do obrazu ciała i ćwiczeń fizycznych. Rodzice, którzy modelują zdrowe odżywianie i aktywny tryb życia, mogą zaszczepić swoim dzieciom nawyki na całe życie.

Rodzina ma zatem imponujący wpływ na nasz stosunek do jedzenia. Ponadto udowodniono, że jedzenie społeczne ma na nas ogromny wpływ psychologiczny.

Przede wszystkim jedzenie może łączyć ludzi, poprawiać samopoczucie i tworzyć trwałe wspomnienia, sugeruje profesor Ogden. W rzeczywistości podkreśla korzyści płynące ze wspólnego jedzenia, sugerując, że jedzenie może promować interakcje społeczne i poprawiać nastrój: „Jedzenie może również przyczyniać się do dobrego samopoczucia, zapewniając źródło przyjemności, strukturę i użyteczną wymówkę do spędzania czasu z przyjaciółmi i rodziną”.

Ale co się dzieje, gdy te wrodzone postawy wobec jedzenia nie są do końca pozytywne i kiedy duże spotkanie rodzinne staje w obliczu trudnych postaw wobec jedzenia?

Sprawa staje się bardziej złożona, gdy zrozumiemy, że niektóre odziedziczone przekonania na temat jedzenia i obrazu ciała nie są konstruktywne i że jedzenie może być również wykorzystywane do radzenia sobie z emocjami, zwłaszcza podczas stresujących spotkań rodzinnych. Na przykład jedzenie może pomóc w regulacji emocji, takich jak nuda, niepokój lub samotność, co może być szczególnie trudne dla kogoś, kto ciężko pracował, aby poprawić swój związek z jedzeniem.

Innym wyzwaniem, przed którym mogą stanąć ludzie podczas uroczystych spotkań kulinarnych, jest oznaczanie żywności lub nawyków żywieniowych jako „dobrych” lub „złych” – jest to język często przekazywany przez starsze pokolenia. Profesor Ogden zwraca uwagę, że taki język może prowadzić do poczucia winy, wstydu i efektu odbicia, gdy ludzie przejadają się właśnie tymi produktami, których starali się unikać.

Zamiast tego zachęca do zrównoważonego podejścia poprzez delikatne przeformułowanie żywności jako „często”, a nie „od czasu do czasu” i skupienie się na umiarze, a nie na ograniczaniu.

„Staraj się mówić o jedzeniu w sposób, który zachęci Cię do zjedzenia większej ilości, gdy poczujesz głód, i zatrzymania, gdy będziesz najedzony, a wielkość nie będzie stanowić problemu” – radzi ekspert.

Pomimo ewentualnych komentarzy i rad krewnych profesor Ogden ostrzega, że ​​rygorystyczne ograniczenia żywieniowe mogą przynieść odwrotny skutek i prowadzić do apetytu, przejadania się i poczucia winy. Zachęca ludzi, aby skupili się na tym, co powinni jeść więcej, np. owocach, warzywach i domowych posiłkach, a nie na tym, czego powinni unikać. To pozytywne podejście może pomóc w budowaniu trwałych, zrównoważonych relacji z żywnością.

Tym, którzy martwią się nadmiernym pobłażaniem w czasie wakacji, zaleca współczucie.

„Jedzenie może dotyczyć towarzyskości i interakcji, a nie tylko kalorii i odżywiania.

„Wyznaczaj sobie wysokie cele, jeśli chodzi o dobre odżywianie, ale potem bądź dla siebie dobry, gdy standardy spadną, i będziesz jeść «wystarczająco dobrze»” – wyjaśnia, wskazując, że współczucie dla siebie może prowadzić do zdrowszego i bardziej zrównoważonego podejścia do odżywiania poprzez unikanie poczucia porażki.

Dla tych, którzy mają już złożony związek z jedzeniem i mogą szukać sposobów na przerwanie tego błędnego koła w kontaktach z własnymi dziećmi, profesor Ogden ma kilka rad.

Dla tych, którzy mniej przejmują się osądzającymi komentarzami, a bardziej tym, czy pyszna domowa kuchnia może wykoleić plan zdrowego odżywiania, ma również radę.

Od bycia dobrym wzorem do naśladowania po zarządzanie środowiskiem domowym – podkreśla znaczenie subtelnego, pozytywnego podejścia.

„Mów pozytywnie o zdrowym odżywianiu” – radzi. „Powiedz: «To ciasto pasterskie jest wspaniałe», «Ten kalafior jest naprawdę chrupiący» lub «Te marchewki są takie słodkie».

Książka ostrzega również przed wykorzystywaniem jedzenia jako nagrody, ponieważ może to nauczyć dzieci kojarzenia niezdrowego jedzenia z przyjemnością. Zamiast tego zachęca się rodziców do nagradzania zdrowego odżywiania pochwałami i uśmiechami, zachęcając do preferowania pożywnej żywności.

Książka radzi rodzicom, aby „odżywiali się zdrowo, unikali podjadania, nie przejadali się ani nie niedojadali oraz zachęcali do próbowania nowych potraw i cieszenia się nimi”.

Z drugiej strony doradza osobom opiekującym się starzejącym się krewnym, który nadal żyje samodzielnie, ale je mniej: „Jesteśmy starzejącym się społeczeństwem i dla wielu osób staje się to problemem, gdy widzą, że ich rodzice chudną i nie odżywiają się prawidłowo”.

„Boże Narodzenie może być czasem, w którym upewniają się, że rzeczywiście jedzą domowy posiłek”.

Źródła: