Narażenie na wirusa Zika podczas ciąży trwale kształtuje komórki odpornościowe pierwszej linii potomstwa

Narażenie na wirusa Zika podczas ciąży trwale kształtuje komórki odpornościowe pierwszej linii potomstwa

Badanie Wayne State University opublikowane w numerze z 3 października 2025 rKomunikacja przyrodniczaodkryli, że narażenie na wirusa Zika podczas ciąży powoduje długotrwałe, specyficzne dla płci zmiany w układzie odpornościowym dziecka, szczególnie wpływając na komórki odpornościowe pierwszej linii walczące z infekcją.

Badanie zatytułowane „Prenatalna ekspozycja na wirusa Zika wpływa na funkcję neutrofilów u potomstwa w sposób specyficzny dla płci” prowadziło dr Jiahui Ding, adiunkt położnictwa i ginekologii w Wayne State School of Medicine.

Odkryliśmy, że gdy ciężarna matka zostaje zakażona wirusem Zika, powstająca reakcja zapalna w łożysku trwale zmienia rozwój układu odpornościowego potomstwa. Dzieje się tak nawet wtedy, gdy infekcja u matki jest łagodna lub bezobjawowa i nie powoduje oczywistych wad wrodzonych u potomstwa.

Dr Jiahui Ding, adiunkt położnictwa i ginekologii, School of Medicine, Wayne State University

Ding i jej zespół badawczy odkryli, że potomstwo płci męskiej jest bardziej narażone na zakażenie wirusem Zika w czasie ciąży; Kiedy były narażone na kontakt z wirusem Zika w łonie matki, wykazywały wolniejszy wzrost w porównaniu z samcami z grupy kontrolnej. Co więcej, wykazali przesadną i opóźnioną reakcję zapalną po późniejszej ekspozycji na symulowaną infekcję bakteryjną. Odkrycie to sugeruje, że potomstwo płci męskiej jest bardziej narażone na przewlekłe zapalenie i uszkodzenie tkanek w późniejszym życiu, jeśli przed urodzeniem było narażone na kontakt z wirusem Zika.

Zespół badawczy zidentyfikował także wpływ płci na reakcję łożyska na wirusa. Łożysko męskie wykazywało większą aktywację szlaków sygnałowych związanych z odpornością (takich jak IFN-β i IL-1β), podczas gdy łożysko żeńskie wykazywało większą adaptację metaboliczną. W ich mysim modelu wirus nie dotarł do płodu. Zamiast tego największy wpływ na rozwijające się potomstwo miała odpowiedź immunologiczna łożyska.

Funkcja neutrofili – najważniejszych komórek „pierwszego reagowania” wrodzonego układu odpornościowego – jest upośledzona u potomstwa obu płci narażonego na kontakt z wirusem Zika. Neutrofile wykazały zmniejszoną produkcję reaktywnych form tlenu, co sugeruje, że są mniej skuteczne w wytwarzaniu niezbędnych toksycznych substancji chemicznych niezbędnych do zabicia patogenów wirusowych. Zespół odkrył także wadliwe tworzenie się zewnątrzkomórkowej pułapki neutrofilów (NET), co skutkuje upośledzoną zdolnością do tworzenia przypominających sieć struktur NET wykorzystywanych do wychwytywania i przenikania zarazków – proces zwany NETosis.

Zespół zidentyfikował także białko zwane A20 (Tnfaip3) jako kluczowy dymorficzny płciowo regulator aktywacji i przeżycia neutrofili. Zwiększenie poziomu A20, szczególnie w męskich neutrofilach po ekspozycji na wirusa Zika, prawdopodobnie przyczynia się do ich osłabionej odpowiedzi zapalnejin vitroi pomaga w promowaniu przeżycia neutrofili.

„Nasze badania wykazały, że prenatalna ekspozycja na wirusa Zika może zwiększyć podatność dziecka na infekcje i choroby zapalne w późniejszym życiu w porównaniu z dziećmi, które nie były narażone na kontakt z wirusem” – stwierdziła Ding. „Nasze badania pokazują, że nawet dzieci, które w okresie prenatalnym były narażone na kontakt z wirusem Zika i wydawały się zdrowe, mogły mieć zmienioną obronę immunologiczną wymagającą długoterminowego monitorowania. Chociaż skupialiśmy się na Zika, wyniki te mogą mieć również zastosowanie w przypadku innych infekcji wirusowych, takich jak COVID-19, co podkreśla znaczenie monitorowania i wspierania układu odpornościowego dzieci narażonych na wirus. Ponadto nasze wyniki podkreślają ciągłą potrzebę zapobiegania przenoszeniu wirusa, szczególnie w obszarach wysokiego ryzyka i.” wśród kobiet w ciąży”.

Źródła: