Triamcynolon (EENT) (monografia)

Triamcynolon (EENT) (monografia)

wstęp

Zastosowania Triamcynolonu (EENT)

Alergiczny nieżyt nosa

Objawowe leczenie sezonowego lub całorocznego alergicznego nieżytu nosa.

Samoleczenie w celu tymczasowego, objawowego złagodzenia kataru siennego lub innych alergii górnych dróg oddechowych.

Dawkowanie i podawanie triamcynolonu (EENT).

Administracja

Podanie donosowe

Podawać poprzez inhalację do nosa za pomocą dozownika z dozownikiem.

Przed pierwszym użyciem i po okresie nieużywania (tj. ≥ 2 tygodni) należy odpowietrzyć pompkę dozującą sprayu.

Delikatnie wydmuchaj nos, aby oczyścić kanały nosowe. Przed podaniem dobrze wstrząsnąć inhalatorem.

Odchyl lekko głowę do tyłu, włóż końcówkę rozpylającą do jednego nozdrza i skieruj końcówkę w stronę grzbietu nosa. Wpompuj lek do jednego nozdrza, trzymając drugie nozdrze zamknięte i jednocześnie wdychając przez nos. Powtórz ten proces dla drugiego nozdrza. Po inhalacji należy unikać wydmuchania nosa przez 15 minut.

dawkowanie

Pompka aerozolu do nosa dostarcza około 55 µg acetonidu triamcynolonu na odmierzoną dawkę.

Nie należy kontynuować podawania donosowego acetonidu triamcynolonu dłużej niż 3 tygodnie, jeśli nie ma wystarczającej poprawy objawów.

W przypadku samoleczenia należy przerwać terapię i skonsultować się z lekarzem, jeśli po tygodniu nie nastąpi poprawa.

Pacjenci pediatryczni

Sezonowy lub całoroczny alergiczny nieżyt nosa

Inhalacja donosowa

Dzieci w wieku 2-5 lat: 55 mcg (1 rozpylenie) do każdego otworu nosowego raz na dobę (łącznie 110 mcg).

Dzieci w wieku od 6 do 11 lat: Początkowo 55 mcg (1 rozpylenie) do każdego otworu nosowego raz na dobę (łącznie 110 mcg). Jeżeli odpowiedź jest niewystarczająca, dawkę można zwiększyć do 110 mcg (2 rozpylenia) do każdego otworu nosowego raz na dobę (łącznie 220 mcg); Po ustąpieniu objawów dawkę można zmniejszyć do 55 mcg (1 rozpylenie) do każdego otworu nosowego raz na dobę (w sumie 110 mcg).

Dzieci w wieku ≥12 lat: 110 mcg (2 dawki aerozolu) do każdego otworu nosowego raz na dobę (łącznie 220 mcg); Po uzyskaniu złagodzenia objawów, dawkę można zmniejszyć do 55 mcg (1 rozpylenie) do każdego otworu nosowego raz na dobę (łącznie 110 mcg), aby utrzymać kontrolę objawów.

Samoleczenie na katar sienny lub inne alergie górnych dróg oddechowych

Inhalacja donosowa

Dzieci w wieku 2-5 lat: 55 mcg (1 rozpylenie) do każdego otworu nosowego raz na dobę (łącznie 110 mcg).

Dzieci w wieku 6-11 lat: 55 mcg (1 rozpylenie) do każdego otworu nosowego raz na dobę (łącznie 110 mcg). Jeżeli odpowiedź jest niewystarczająca, dawkę można zwiększyć do 110 mcg (2 rozpylenia) do każdego otworu nosowego raz na dobę (łącznie 220 mcg); Po ustąpieniu objawów zmniejszyć dawkę do 55 mcg (1 rozpylenie) do każdego otworu nosowego raz dziennie (łącznie 110 mcg).

Dzieci w wieku ≥ 12 lat: początkowo 110 mcg (2 dawki aerozolu) do każdego otworu nosowego raz na dobę (łącznie 220 mcg); Po ustąpieniu objawów zmniejszyć dawkę do 55 mcg (1 rozpylenie) do każdego otworu nosowego raz dziennie (łącznie 110 mcg).

Dorosły

Sezonowy lub całoroczny alergiczny nieżyt nosa

Inhalacja donosowa

110 mcg (2 rozpylenia) do każdego otworu nosowego raz dziennie (łącznie 220 mcg); Po uzyskaniu złagodzenia objawów, dawkę można zmniejszyć do 55 mcg (1 rozpylenie) do każdego otworu nosowego raz na dobę (łącznie 110 mcg), aby utrzymać kontrolę objawów.

Samoleczenie na katar sienny lub inne alergie górnych dróg oddechowych

Inhalacja donosowa

110 mcg (2 rozpylenia) do każdego otworu nosowego raz dziennie (łącznie 220 mcg); Po ustąpieniu objawów zmniejszyć dawkę do 55 mcg (1 rozpylenie) do każdego otworu nosowego raz dziennie (łącznie 110 mcg).

Limity recept

Pacjenci pediatryczni

Sezonowy lub całoroczny alergiczny nieżyt nosa

Inhalacja donosowa

Dzieci w wieku 2-5 lat: maksymalnie 110 mcg (1 rozpylenie do każdego otworu nosowego) dziennie.

Dzieci w wieku 6-11 lat: maksymalnie 220 mcg (2 rozpylenia do każdego otworu nosowego) dziennie.

Dzieci w wieku ≥12 lat: maksymalnie 220 mcg (2 dawki do każdego otworu nosowego) na dobę.

Samoleczenie na katar sienny lub inne alergie górnych dróg oddechowych

Inhalacja donosowa

Dzieci w wieku 2-5 lat: maksymalnie 110 mcg (1 rozpylenie do każdego otworu nosowego) dziennie.

Dzieci w wieku 6-11 lat: maksymalnie 220 mcg (2 rozpylenia do każdego otworu nosowego) dziennie.

Dzieci w wieku ≥12 lat: maksymalnie 220 mcg (2 dawki do każdego otworu nosowego) na dobę.

Dorosły

Sezonowy lub całoroczny alergiczny nieżyt nosa

Inhalacja donosowa

Maksymalnie 220 mcg (2 dawki do każdego otworu nosowego) dziennie.

Samoleczenie na katar sienny lub inne alergie górnych dróg oddechowych

Inhalacja donosowa

Maksymalnie 220 mcg (2 dawki do każdego otworu nosowego) dziennie.

Specjalne populacje

Dysfunkcja wątroby

Obecnie nie ma konkretnych zaleceń dotyczących dawkowania.

Dysfunkcja nerek

Obecnie nie ma konkretnych zaleceń dotyczących dawkowania.

Pacjenci geriatryczni

Dawkowanie należy wybierać ostrożnie, zwykle zaczynając od dolnej granicy zakresu dawkowania ze względu na związane z wiekiem pogorszenie czynności wątroby, nerek i (lub) serca oraz możliwość współistniejącej choroby i leczenia farmakologicznego. (Patrz „Stosowanie w starszym wieku” w części „Środki ostrożności”).

Środki ostrożności związane z triamcynolonem (EENT).

Przeciwwskazania

• Znana nadwrażliwość na acetonid triamcynolonu lub którykolwiek składnik preparatu.

Ostrzeżenia/środki ostrożności

Skutki nosowo-gardłowe

Krwawienie z nosa obserwowano częściej u pacjentów otrzymujących triamcynolon niż u pacjentów otrzymujących placebo.

Zgłaszano perforację przegrody nosowej.

Rzadko zgłaszano miejscowe zakażenia nosa i gardła wywołane przez Candida. Może być konieczne miejscowe lub ogólnoustrojowe leczenie takich zakażeń i (lub) przerwanie leczenia donosowego. Należy okresowo monitorować pacjentów otrzymujących lek przez kilka miesięcy lub dłużej pod kątem objawów zakażenia Candida lub innych działań niepożądanych na błonę śluzową nosa.

U pacjentów z niedawnymi owrzodzeniami nosa, operacjami lub urazami należy unikać stosowania do czasu wygojenia.

Jaskra i zaćma

Stosowanie kortykosteroidów wziewnych do nosa lub doustnie może powodować jaskrę i (lub) zaćmę; Należy uważnie monitorować pacjentów z zaburzeniami wzroku lub podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, jaskrą i (lub) zaćmą w wywiadzie.

Pacjenci z obniżoną odpornością

Zwiększona podatność na infekcje u pacjentów przyjmujących leki hamujące układ odpornościowy. Niektóre zakażenia (np. ospa wietrzna). [ospa wietrzna], odra) może być poważna lub śmiertelna u podatnych dzieci lub dorosłych otrzymujących kortykosteroidy. Nie wiadomo, w jaki sposób dawkowanie, droga podania, czas trwania lub wcześniejsze stosowanie terapii kortykosteroidami i (lub) choroba podstawowa wpływają na ryzyko rozsianego zakażenia.

Unikaj narażenia na ospę wietrzną i odrę u dzieci i dorosłych, u których w przeszłości nie występowały te choroby lub które nie zostały odpowiednio zaszczepione przeciwko tym chorobom. Jeżeli u takich osób dojdzie do narażenia na ospę wietrzną lub odrę, należy rozważyć podanie odpowiednio immunoglobuliny przeciwko ospie wietrznej i półpaśca (VZIG) lub zbiorczej immunoglobuliny domięśniowej (IG). Jeśli rozwinie się ospa wietrzna, należy rozważyć leczenie lekami przeciwwirusowymi.

Stosować ostrożnie, jeśli w ogóle, u pacjentów z klinicznymi lub bezobjawowymi zakażeniami dróg oddechowych Mycobacterium tuberculosis; nieleczone miejscowe lub ogólnoustrojowe zakażenia grzybicze lub bakteryjne; opryszczka oczna; lub ogólnoustrojowe infekcje wirusowe lub pasożytnicze.

Ogólnoustrojowe działanie kortykosteroidów

Możliwe zmniejszenie szybkości wzrostu u dzieci i młodzieży. (Patrz „Stosowanie u dzieci” w części „Środki ostrożności”).

W przypadku stosowania kortykosteroidów donosowych w dawkach większych niż zalecane lub w przypadku przestrzegania zalecanych dawek u podatnych osób może wystąpić ogólnoustrojowe działanie kortykosteroidów (np. hiperkortyka, zahamowanie czynności kory nadnerczy). W przypadku wystąpienia takich objawów należy stopniowo odstawiać lek, zgodnie z przyjętymi procedurami przerywania terapii doustnymi kortykosteroidami.

Przerwać ogólnoustrojową terapię kortykosteroidami

Możliwe objawy odstawienia kortykosteroidów (np. ból stawów, bóle mięśni, zmęczenie, depresja), ostra niewydolność nadnerczy lub ciężkie objawowe zaostrzenie astmy lub innych stanów klinicznych, gdy długotrwałe leczenie kortykosteroidami ogólnoustrojowymi zastąpi się miejscowym leczeniem kortykosteroidami; zaleca się uważne monitorowanie.

Reakcje wrażliwości

Reakcje nadwrażliwości zgłaszane po wprowadzeniu produktu do obrotu.

Konkretne populacje

ciąża

Kategoria C. Stosowanie w czasie ciąży może powodować niedoczynność nadnerczy u niemowląt; Uważnie obserwuj te niemowlęta.

laktacja

Nie wiadomo, czy acetonid triamcynolonu przenika do mleka. Należy zachować ostrożność podczas stosowania u kobiet karmiących piersią.

Zastosowanie pediatryczne

Bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone u dzieci poniżej 2 roku życia.

Może zmniejszać tempo wzrostu; Rutynowo monitoruj (np. za pomocą stadiometru) rozwój dzieci otrzymujących ten lek. Porównaj korzyści terapii z możliwością zahamowania wzrostu oraz ryzyko i korzyści terapii alternatywnych. Aby zminimalizować ogólnoustrojowe działanie triamcynolonu podawanego donosowo, należy stopniowo zwiększać dawkę do najmniejszej możliwej skutecznej dawki.

Nie można wykluczyć możliwości zahamowania wzrostu u podatnych pacjentów oraz w przypadku stosowania dawek większych niż zalecane.

Zastosowanie geriatryczne

Nie ma wystarczającego doświadczenia u pacjentów w wieku ≥ 65 lat, aby określić, czy pacjenci w podeszłym wieku reagują inaczej niż młodsi dorośli. W oparciu o inne doświadczenia kliniczne nie zaobserwowano znaczących różnic w bezpieczeństwie i skuteczności w porównaniu z młodszymi dorosłymi. (Patrz Pacjenci w podeszłym wieku w części Dawkowanie i sposób podawania.)

Częste skutki uboczne

Dorośli i dzieci ≥ 12 lat: zapalenie gardła, krwawienie z nosa, wzmożony kaszel.

Dzieci w wieku 2-12 lat: zespół grypowy, ból głowy, wzmożony kaszel, zapalenie gardła, ból gardła i krtani, krwawienie z nosa, zapalenie nosogardzieli, zapalenie oskrzeli, astma, wyciek z nosa, niestrawność, ból w nadbrzuszu, biegunka, choroby zębów, wysypka, wypryski.

Farmakokinetyka triamcynolonu (EENT).

wchłanianie

Biodostępność

Po podaniu donosowym wchłanianie ogólnoustrojowe jest minimalne. Średnie maksymalne stężenie w osoczu osiągane jest po 1,5 godzinie po inhalacji donosowej.

początek

Ustąpienie objawów może nastąpić po 10-16 godzinach od rozpoczęcia leczenia.

dystrybucja

zakres

Objętość dystrybucji u dorosłych wynosi 99,5 l.

Nie wiadomo, czy przenika do mleka.

Specjalne populacje

Zgłaszano podobne narażenie ogólnoustrojowe u dzieci w wieku 2–5 lat otrzymujących 110 mcg na dobę i u dorosłych w wieku 20–40 lat otrzymujących 220 mcg na dobę. Pozorny klirens i objętość dystrybucji są w przybliżeniu o połowę mniejsze niż u dorosłych.

U dzieci w wieku od 6 do 12 lat stopień wchłaniania, stężenia maksymalne i czas do osiągnięcia stężeń maksymalnych są podobne w porównaniu z dorosłymi.

Eliminacja

metabolizm

Metabolity są znacznie mniej aktywne niż lek macierzysty.

Okres półtrwania

3,1 godziny.

stabilność

składowanie

Zawiesina donosowa

20-25°C.

Działania

• Silne działanie glukokortykoidów i słabe działanie mineralokortykoidów.

• Może zmniejszać liczbę komórek mediatorów (bazofile, eozynofile, komórki T pomocnicze, komórki tuczne i neutrofile) w błonie śluzowej nosa.

• Zmniejsza reakcję nosa na alergeny i zmniejsza uwalnianie mediatorów stanu zapalnego i enzymów proteolitycznych.

Rady dla pacjentów

• Ważne jest, aby poinstruować pacjentów na temat stosowania pompki aerozolu do nosa i zapoznać się z informacjami dla pacjenta podanymi przez producenta przed zastosowaniem leku.

• Ryzyko wystąpienia miejscowych działań niepożądanych w obrębie nosa (np. krwawienia z nosa, owrzodzenia nosa, zakażenia Candida, perforacja przegrody nosowej, zaburzenia gojenia się ran).

• Ryzyko rozwoju jaskry lub zaćmy podczas stosowania donosowych kortykosteroidów. Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli w trakcie leczenia wystąpią problemy ze wzrokiem.

• Ważne jest, aby unikać narażenia na ospę wietrzną lub odrę u pacjentów otrzymujących immunosupresyjne dawki kortykosteroidów, a w przypadku narażenia należy natychmiast zwrócić się o pomoc lekarską.

• ryzyko pogorszenia istniejącej gruźlicy; Infekcje grzybicze, bakteryjne, wirusowe lub pasożytnicze; lub opryszczka oczna.

• Ważne jest, aby przed każdym użyciem dobrze wstrząsnąć pojemnikiem.

• Ważne jest, aby dzieci były leczone pod nadzorem osoby dorosłej.

• Ważne jest, aby przyjmować lek zgodnie z zaleceniami i nie przekraczać przepisanej dawki. Ważne jest, aby poinformować lekarza, jeśli objawy nasilają się lub nie ustępują.

• Ważne jest, aby przestrzegać instrukcji dawkowania i nie przekraczać zalecanych dawek w przypadku samoleczenia. Ważne jest, aby zaprzestać stosowania go jako samoleczenia i skonsultować się z lekarzem, jeśli objawy nie ustąpią po tygodniu terapii.

• Ważne jest, aby nie stosować go do samodzielnego leczenia przeziębienia.

• Ważne jest, aby doradzić pacjentom, aby skonsultowali się z lekarzem przed zastosowaniem samoleczenia po niedawnym owrzodzeniu nosa lub operacji lub po niecałkowicie zagojonym urazie nosa.

• Ważne jest, aby doradzić pacjentom, aby przed zastosowaniem samodzielnego leczenia leczyli się kortykosteroidami z powodu astmy, alergii lub wysypki. jeśli u pacjenta występują już infekcje oczu; lub z istniejącą lub przebytą jaskrą lub zaćmą.

• Ważne jest, aby doradzić pacjentom, aby zaprzestali samoleczenia i skonsultowali się z lekarzem, jeśli chorują na ospę wietrzną, odrę lub gruźlicę lub po kontakcie z zakażonymi osobami.

• Ważne jest, aby doradzić pacjentom, aby zaprzestali samoleczenia i skonsultowali się z lekarzem, jeśli wystąpią objawy zakażenia (np. utrzymująca się gorączka), problemy ze wzrokiem lub ciężkie lub częste krwawienia z nosa.

• Ważne jest, aby poinformować lekarzy o wszelkich istniejących lub planowanych terapiach towarzyszących, w tym o lekach na receptę i bez recepty, a także o wszelkich chorobach współistniejących.

• Ważne jest, aby kobiety informowały lekarzy o tym, że są w ciąży, planują zajść w ciążę lub chcą karmić piersią.

• Ważne jest, aby poinformować pacjentów o innych ważnych informacjach dotyczących środków ostrożności. (Zobacz Środki ostrożności.)

Przygotowania

Substancje pomocnicze w dostępnych na rynku preparatach leków mogą u niektórych osób mieć klinicznie istotne skutki; Szczegóły można znaleźć na etykiecie odpowiedniego produktu.

Informacje na temat niedoborów jednego lub większej liczby tych leków można znaleźć w Centrum zasobów na temat niedoborów leków ASHP.

* Dostępne u jednego lub większej liczby producentów, dystrybutorów i/lub firm przepakowujących pod nazwami rodzajowymi (niezastrzeżonymi)

Acetonid triamcynolonu

AHFS DI Essentials™. © Prawa autorskie 2024, Wybrane zmiany 30 września 2015 r. Amerykańskie Towarzystwo Farmaceutów Systemu Zdrowia, Inc., 4500 East-West Highway, Suite 900, Bethesda, Maryland 20814.

Załaduj ponownie stronę z dołączonymi referencjami