Posiadanie psa po raz pierwszy sprzyja spacerom i nawiązywaniu więzi społecznych na odległość

Posiadanie psa po raz pierwszy sprzyja spacerom i nawiązywaniu więzi społecznych na odległość

Z ogólnokrajowego japońskiego badania wynika, że ​​osoby, które po raz pierwszy mają psa, więcej chodzą i częściej komunikują się przez telefon lub internet. Daje to wgląd w to, jak posiadanie psa może wpływać na codzienne zachowania społeczne i fizyczne.

W badaniu opublikowanym niedawno w czasopiśmieRaporty naukoweNaukowcy sprawdzili, czy u osób, które po raz pierwszy stały się właścicielami psów, doświadczyły zmian w kontaktach społecznych i aktywności fizycznej na przestrzeni roku.

Badanie wykazało, że nowi właściciele psów wykazali znaczny wzrost nieosobowych kontaktów społecznych i aktywności spacerowej. Wyniki te sugerują, że posiadanie psa po raz pierwszy może wiązać się ze zmianami w zaangażowaniu społecznym i aktywności fizycznej.

Powiązania zdrowotne między posiadaniem psa a stylem życia

Posiadanie psa jest powszechnie kojarzone z lepszymi wynikami w zakresie zdrowia fizycznego, poznawczego i społecznego.

Poprzednie badania sugerują, że właściciele psów są zwykle bardziej aktywni fizycznie i zaangażowani społecznie, a spacery z psami często uznawano za kluczowy mechanizm. Niektóre badania sugerują również, że posiadanie psa może zmniejszyć ryzyko chorób takich jak demencja, zwłaszcza w połączeniu z regularnymi ćwiczeniami i interakcjami społecznymi. Jednakże te skutki zdrowotne nie były bezpośrednio oceniane w niniejszym badaniu.

Luki w dowodach na temat nowych właścicieli psów

W większości istniejących badań nie dokonano jasnego rozróżnienia między właścicielami psów po raz pierwszy a osobami z doświadczeniem w posiadaniu psów.

To rozróżnienie jest ważne, ponieważ osoby, które wcześniej posiadały psy, mogły już wyrobić sobie nawyki chodzenia lub nawyki społeczne. Dlatego nie jest jasne, czy posiadanie psa prowadzi do mierzalnych zmian w zachowaniu w czasie, szczególnie w odniesieniu do interakcji społecznych.

Projekt badania i grupy uczestników

Aby wypełnić tę lukę, badacze skupili się szczególnie na właścicielach psów po raz pierwszy i porównali u nich zmiany w aktywności fizycznej i kontaktach społecznych ze zmianami obserwowanymi u osób niebędących właścicielami psów.

W badaniu wykorzystano dane z ankiety internetowej przeprowadzonej w Japonii w 2024 r. Uczestnicy w wieku od 20 do 79 lat byli rekrutowani w całym kraju i wyrazili świadomą zgodę online.

Ostateczna próba obejmowała 1210 uczestników. Wśród nich znalazło się 81 właścicieli psów po raz pierwszy, którzy kupili psa w ciągu poprzedniego roku. Grupy porównawcze obejmowały 614 osób, które w momencie badania nie miały psa, ale miały już doświadczenie w posiadaniu psa, oraz 515 osób, które nigdy nie posiadały psa.

Pomiar aktywności i kontaktu społecznego

Aktywność fizyczną oceniano za pomocą krótkiej formy IPAQ, która mierzy aktywność energiczną, umiarkowaną i chodzenie w godzinach MET tygodniowo.

Kontakt społeczny oceniano na podstawie częstotliwości osobistych i nieosobowych interakcji z sąsiadami i przyjaciółmi i oceniano w skali od 0 do 7. Uczestnicy retrospektywnie zgłaszali swój poziom aktywności i kontakty społeczne na rok przed badaniem oraz w momencie zbierania danych.

Współzmienne demograficzne i psychospołeczne obejmowały wiek, płeć, dochód, region, środowisko życia, zawód, stan cywilny, objawy depresyjne i samopoczucie psychiczne. Różnice między grupami badano za pomocą analizy wariancji i testów chi-kwadrat, natomiast zmiany w czasie analizowano za pomocą liniowych modeli mieszanych skorygowanych o odpowiednie czynniki zakłócające.

Zmiany w aktywności fizycznej i interakcjach społecznych

Średni wiek uczestników wyniósł 50,7 lat, a nieco ponad połowę stanowiły kobiety. Wśród właścicieli psów po raz pierwszy większość posiadała psy wielkości zabawki lub małe, podczas gdy psów średnich i dużych było stosunkowo niewiele.

Aktywność chodzenia znacznie wzrosła w ciągu roku u nowych właścicieli psów, podczas gdy w obu grupach osób nie posiadających psów spadła lub pozostała na stałym poziomie. Natomiast umiarkowana i energiczna aktywność fizyczna wykazała niewielkie lub niespójne zmiany w poszczególnych grupach.

Analizy liniowego modelu mieszanego wykazały, że właściciele psów po raz pierwszy doświadczyli znacznie większego wzrostu aktywności chodzenia w porównaniu z osobami, które nigdy nie miały psa.

Nowi właściciele psów odnotowali także znaczny wzrost nieosobowych kontaktów społecznych, takich jak: B. Komunikacja telefoniczna lub internetowa. Bezpośrednie kontakty społeczne wykazały niewielki wzrost wśród nowych właścicieli psów, ale zmiany te nie były istotne statystycznie, po części dlatego, że podobny wzrost zaobserwowano wśród osób nie posiadających psów.

Warto zauważyć, że właściciele niebędący psami, posiadający wcześniej psa lub nie, wykazali podobne wzorce zmian, co sugeruje, że samo wcześniejsze posiadanie psa nie wyjaśnia różnic w aktywności lub zaangażowaniu społecznym.

Interpretacja, mocne strony i ograniczenia

Wyniki sugerują, że posiadanie psa po raz pierwszy wiązało się ze zwiększoną aktywnością spacerową i częstszymi kontaktami społecznymi w ciągu roku.

Wyniki te potwierdzają hipotezę, że posiadanie psa może promować regularne spacery i szersze zaangażowanie społeczne, nawet wykraczające poza interakcje twarzą w twarz. Badanie poszerza wcześniejsze ustalenia, pokazując te zależności szczególnie wśród osób, które nie miały wcześniej doświadczenia z posiadaniem psów.

Do głównych mocnych stron badania należy skupienie się na właścicielach psów po raz pierwszy oraz jednoczesne rejestrowanie aktywności fizycznej i kontaktów społecznych. Ograniczenia obejmują poleganie na retrospektywnych samoopisach, co może wprowadzić błąd w zakresie przypominania lub oczekiwań; Korzystanie z ankiety internetowej, co może ograniczać możliwość uogólniania; oraz niewielka liczba właścicieli dużych psów, co ograniczyło analizy podgrup.

Ogólnie rzecz biorąc, badanie sugeruje, że posiadanie psa po raz pierwszy może wiązać się ze znaczącymi zmianami w zachowaniu w zakresie aktywności fizycznej i zaangażowania społecznego, co pomaga w wyjaśnieniu możliwych ścieżek łączących posiadanie psa z wynikami zdrowotnymi bez ustanawiania związku przyczynowego lub bezpośredniego pomiaru skutków zdrowotnych.

Źródła: