Boostery Covid-19 nie uszkadzają funkcji limfocytów T u osób bezbronnych

Boostery Covid-19 nie uszkadzają funkcji limfocytów T u osób bezbronnych

Wbrew obawom opinii publicznej częste szczepienia przypominające przeciwko Covid-19 nie osłabią układu odpornościowego i nie zapewnią bezbronnym grupom nowych wariantów wirusa.

Badanie:Brak dowodów na wytworzenie odporności po wielokrotnym szczepieniu SARS-CoV-2 w grupach ryzyka i zdrowych populacjach. Źródło zdjęcia: Lucigerma/Shutterstock.com

Niedawno opublikowane badanie wKomunikacja przyrodnicza zbadali wpływ powtarzanych szczepień przeciwko SARS-CoV-2 na wyczerpanie limfocytów T zarówno u starszych osób dorosłych z grupy ryzyka, jak i ogólnej zdrowej populacji Kanady.

Szczepienie na SARS-CoV-2 i tworzenie odporności

Podczas pandemii choroby koronawirusowej 2019 (Covid-19) jednej osobie podano wiele szczepionek w stosunkowo krótkim czasie. Nawet teraz, wraz z pojawieniem się wariantów SARS-CoV-2 omijających odporność, bezbronne populacje, takie jak osoby zaszczepione i osoby starsze, mogą otrzymać wiele aktualnych szczepień w stosunkowo krótkich odstępach czasu.

Jednakże częste podawanie szczepionek zrodziło pytania dotyczące długoterminowego wpływu na układ odpornościowy i tworzenie odporności.

Tworzenie odporności odnosi się do skutków przewlekłej stymulacji limfocytów T podczas infekcji lub nowotworu. Długotrwała stymulacja przez receptor komórek T może zwiększyć poziom PD-1, LAG-3, TIM-3, Tigit i innych markerów zmęczenia. Kiedy ma to miejsce przez dłuższy czas, może prowadzić do wytwarzania cytokin i osłabienia aktywacji limfocytów T, powodując większe ich wyczerpanie.

Rozróżnienie między aktywacją a wyczerpaniem może być niejasne, dlatego konieczne jest rozważenie zdolności funkcjonalnej limfocytów T do wytwarzania cytokin i współekspresji wielu markerów wyczerpania.

Ekspresja samych markerów wyczerpania niekoniecznie oznacza, że ​​komórki są wyczerpane funkcjonalnie, ponieważ markery te można powiązać z aktywacją limfocytów T. Dlatego oceniano markery powierzchniowe i funkcjonalność limfocytów T.

Biorąc pod uwagę nowość szczepionek mRNA-SARS-COV-2 i ich częste podawanie w krótkich odstępach czasu bezbronnym populacjom, ważne jest zbadanie w tym kontekście zawiłości tworzenia odporności przez limfocyty T.

O badaniu

W badaniu tym oceniano wpływ powtarzanego szczepienia przeciwko SARS-CoV-2 na krążące i specyficzne komórki T. Określono ich zdolności funkcjonalne po podaniu drugiej, trzeciej i czwartej dawki u zdrowych osób w społeczeństwie (HA), osób chorych na reumatoidalne zapalenie stawów przyjmujących leki immunosupresyjne (RZS) oraz osób starszych przebywających w placówkach opieki długoterminowej (LTC). Badano także ekspresję markerów zmęczenia.

Kohorta LTC składała się z 23 osób, których średni wiek wynosił 84 lata. Około 61% tej grupy stanowiły kobiety. Kohorta RZS składała się z 10 osób w średnim wieku 68 lat i obejmowała siedem kobiet. Kohorta HA składała się z 43 osób, których średni wiek wynosił 47 lat. W tej grupie 60,5% uczestników stanowiły kobiety. Jak widać, kohorty różnią się istotnie pod względem wieku, ale nie pod względem rozkładu płci.

Osoby z dodatnim wynikiem testu PCR lub szybkiego testu antygenowego przed okresem badania lub w jego trakcie zostały wykluczone z analizy. Wykluczono również osoby, u których doszło do serokonwersji i uzyskano wynik pozytywny na obecność antynukleokapsydowych IgG, co oznacza, że ​​wyniki dotyczą w szczególności osób bez zakażenia SARS-CoV-2.

W kohorcie LTC w pierwszych trzech dawkach najczęściej stosowano szczepionkę mRNA-1273 (Moderna), natomiast w kohortach HA i RA częściej stosowano szczepionkę BNT162B2 (Pfizer-Biontech) w pierwszej, drugiej i trzeciej dawce szczepionki.

Jeśli chodzi o czwartą dawkę, w kohorcie HA rozkład szczepionek Moderna i Pfizer-Biontech był równy, podczas gdy szczepionka Moderna występuje częściej w kohortach LTC i RZS. Próbki krwi pobrano 3 miesiące po drugim, trzecim i czwartym szczepieniu.

Wyniki badań

Uczestnicy badania w grupie LTC wykazali większą częstość występowania limfocytów T CD4+ specyficznych dla kolców po czwartej dawce szczepionki w porównaniu z drugą dawką. W tej grupie, po trzecim i czwartym szczepieniu SARS-CoV-2, częstość występowania limfocytów T CD8+ specyficznych dla kolców była również wyższa w porównaniu z drugą dawką. Nie wykryto takich zmian w kohortach RA i HA.

Badano także powierzchniową koekspresję markerów wyczerpania LAG-3, PD-1 i TIM-3. Na normalną aktywację wskazuje stała częstotliwość komórek wykazujących ekspresję tych markerów po wielokrotnym szczepieniu. Jeśli chodzi o limfocyty T CD4+, w trzech kohortach nie zaobserwowano żadnych znaczących zmian w łącznej ekspresji markerów wyczerpania.

Jednakże, po trzeciej i czwartej dawce, tylko grupa LTC wykazała wyższą liczbę limfocytów T CD8+ specyficznych dla kolców PD1+LAG-3+TIM-3 w porównaniu z drugą dawką. Funkcjonalne znaczenie tego wzrostu jest niejasne, ponieważ nie towarzyszyło mu żadne pogorszenie funkcji limfocytów T.

Powtarzane szczepienie przeciwko SARS-CoV-2 nie spowodowało utraty różnorodności kombinacji wyrażanych cytokin. Analizy wrażliwości nie wykazały zmniejszenia liczby najbardziej wielofunkcyjnych podzbiorów komórek T w trzech kohortach po wielokrotnych szczepieniach w krótkim odstępie czasu.

Badania wykazały, że przewlekłe infekcje mogą indukować limfocyty T do przyjęcia ostatecznie zróżnicowanego fenotypu charakteryzującego się utratą ekspresji CD28 i ekspresji CD57, szczególnie w obrębie kompartmentu EMRA. Nie zaobserwowano takich zmian w kohortach LTC, HA i RA po wielokrotnych szczepieniach SARS-CoV-2.

W badaniu zaobserwowano, że u uczestników LTC we wszystkich punktach czasowych występowała wyższa częstotliwość występowania efektorowych limfocytów T CD4+ i niższa naiwnych limfocytów T CD4+. Zmiana ta wynika prawdopodobnie ze starzenia się i kruchości, a nie z samego szczepienia.

Autorzy porównali także różne odstępy pomiędzy dawkami szczepionki u zdrowych dorosłych. Nie znaleźli dowodów na to, że krótsze lub dłuższe przerwy wpływały na prawdopodobieństwo wyczerpania komórek T lub zmniejszonej funkcjonalności.

Zmiany w ekspresji markera wyczerpania w specyficznych dla kolców limfocytach T CD4+ i CD8+ różniły się w zależności od dawki szczepionki pomiędzy kohortami. W przypadku CD4 kohorta HA wykazała znacząco wyższe poziomy niż kohorta LTC po podaniu drugiej dawki.

Wystąpiły subtelne różnice w odpowiedzi komórek T na szczepienie pomiędzy kohortami, które utrzymywały się w przypadku komórek T CD4+, ale nie w przypadku limfocytów T CD8+ po czwartej dawce szczepionki. Jednakże różnice te nie spowodowały zmniejszonej funkcjonalności limfocytów T w żadnej grupie.

Mała wielkość próby w grupie chorych na RZS, brak obserwacji w kohorcie zdrowych dorosłych oraz włączenie wyłącznie osób bez wcześniejszej infekcji Covid-19, które otrzymały szczepionki mRNA, ogranicza wyniki tego badania. Wyniki mogą nie dotyczyć innych typów szczepionek, populacji lub osób z wcześniejszymi infekcjami SARS-CoV-2.

Wnioski

Nie zaobserwowano spadku poziomu limfocytów T CD4+ i CD8+ specyficznych dla kolców po wielokrotnym szczepieniu SARS-CoV-2. Ekspresja markerów wyczerpania na limfocytach T specyficznych dla kolców lub całkowitych również pozostała stabilna. Wielofunkcyjność limfocytów T nie zmniejszyła się w żadnej kohorcie po wielokrotnych szczepieniach i nie wykazywała większych ilości ostatecznie zróżnicowanych limfocytów T.

Z badania wynika, że ​​powtarzane szczepienia przeciwko SARS-CoV-2, zalecane dla osób z grupy ryzyka i zdrowych populacji, nie powodują wyczerpania limfocytów T ani nie zaburzają ich funkcji.

Pobierz teraz swoją kopię PDF!

Źródła: