Ana-Mia i dojrzała kobieta

Ana-Mia i dojrzała kobieta

Jestem pewna, że ​​większość kobiet słyszała powiedzenie: „Nigdy nie można być zbyt bogatym ani zbyt chudym”. Nie będę komentował, czy można być zbyt bogatym, ale mam kilka słów odnośnie zbyt cienkiej części stwierdzenia.

„Ana-Mia” odnosi się do anoreksji i bulimii, dwóch najczęstszych zaburzeń odżywiania dotykających nasze społeczeństwo. Ciągle słyszymy o nastolatkach cierpiących na te zaburzenia. Nasze dziewczyny dorastają i odkrywają, że ich ciała się zmieniają, rozwijają się w kobiecość, a wszędzie są wizerunki modelek reklamowych, celebrytek o wygłodzonych ciałach, z talią, biodrami i nogami przypominającymi dziecięce. Nasze dziewczynki są uczone, że za wszelką cenę powinny starać się zachować swoje „małe dziewczynki” ciała. Już w młodym wieku przepojony jest strach przed przynależnością, przed tym, że nie będą wyglądać jak model akceptowalnego kobiecego piękna, wyznaczany przez chore społeczeństwo.

Nie słyszymy o problemie, w którym bardziej dojrzałe kobiety stają się ofiarami. Jak zwykle, dojrzała część naszego społeczeństwa została pominięta w badaniach nad kolejnym problemem zdrowia kobiet. Jednak z moich osobistych badań wynika, że ​​jest to zdecydowanie poważny problem.

W okresie życia, w którym dla kobiet tak ważne jest zdrowe odżywianie, wiele dojrzałych kobiet decyduje się na przestrzeganie sztywnych planów odchudzania graniczących z głodem. Często angażują się także w forsowne programy ćwiczeń, aby schudnąć lub utrzymać wagę albo osiągnąć nierealistyczny poziom „doskonałości” ciała. Wyczekiwany powrót do ciała, które mieli dziesięć, dwadzieścia, trzydzieści lat temu.

Nie ma jednej przyczyny powiązanej z rozwojem zaburzeń odżywiania. Jako czynniki wyzwalające często wymienia się czynniki psychologiczne, takie jak dysfunkcyjna rodzina lub związek, lub indywidualne cechy osobowości, takie jak tendencja do doskonałości. Negatywne emocje, trauma, taka jak gwałt, znęcanie się lub śmierć bliskiej osoby, mogą wywołać te zaburzenia. Większość kobiet z zaburzeniami odżywiania cierpi na te trzy podstawowe czynniki – niską samoocenę, poczucie bezradności i skrajne niezadowolenie ze swojego wyglądu.

Firma

Dzisiejsze społeczeństwo może być odpowiedzialne za więcej niż kilka przypadków zaburzeń odżywiania. Ta kultura opętana modą i wizerunkiem nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Media wizualne poddają nas ciągłemu praniu mózgu. Każdego dnia jesteśmy bombardowani ulepszonymi obrazami „idealnych kobiet”. Zbyt często te kobiety mają szokującą niedowagę aż do wychudzenia. „Cienki” jest postrzegany jako jedyny możliwy akceptowalny wygląd. Dorosłe kobiety, wygłodzone, często do tego stopnia, że ​​przypominają dziewczęta przed okresem dojrzewania, a następnie kosmetycznie udoskonalone, za pomocą implantów piersi, implantów pośladków itp., kobiety te są przedstawiane masom jako symbole „doskonałości”. Ten obraz jest tak zakorzeniony w naszym społeczeństwie, że obecnie ma negatywny wpływ na każdy aspekt naszego życia, a nawet przenika nasze miejsca pracy. Niezależnie od tego, jak nierealistyczna jest wiara, że ​​przeciętna kobieta może lub chciałaby wykorzystywać swoje ciało w wyżej wymieniony sposób, wydaje się, że w tej kwestii społeczeństwo osiągnęło punkt, w którym nie ma już odwrotu.

Szczupły oznacza „młody wygląd”

W przypadku dojrzałych kobiet miernik wpływu społeczeństwa jest obosieczny. Nie tylko mówi się nam, że kobiety muszą mieć pewien idealny typ budowy ciała, ale także, że nadmierna szczupłość oznacza młody wygląd. „Schudnij, wyglądaj młodziej!” Wszędzie widzimy reklamy środków dietetycznych reklamowanych w ten sposób. W takiej atmosferze nawet zrównoważone emocjonalnie, inteligentne kobiety można przeciągnąć na ciemną stronę mocy!

Zainspirowany Jeannine Schenewerk