Analiza pokazuje rosnące doświadczenia rasizmu wśród dzieci z grup mniejszościowych w Stanach Zjednoczonych

Analiza pokazuje rosnące doświadczenia rasizmu wśród dzieci z grup mniejszościowych w Stanach Zjednoczonych

Jak wynika z nowego badania opublikowanego w czasopiśmie Open Access Journal of Osteopathic Medicine, liczba zgłoszeń rodziców na temat rasizmu doświadczanego przez dzieci z grup mniejszościowych w USA wzrosła o 2,6% w latach 2016–2020. Najbardziej dotkniętymi grupami były dzieci tubylcze i czarnoskóre, przy czym 15% zgłosiło, że w 2020 r. doświadczyło rasizmu.

Ustalenia te są szczególnie ważne, ponieważ wiadomo, że narażenie na dyskryminację we wczesnym dzieciństwie jest zdarzeniem niepożądanym, które może mieć długoterminowe konsekwencje zdrowotne.

Naukowcy pod kierunkiem dr Micaha Hartwella z Oklahoma State University College of Osteopathic Medicine w Cherokee Nation i Amy Hendrix-Dicken ze Szkoły Medycyny Społecznej Uniwersytetu Oklahoma (Tulsa) wykorzystali dane z amerykańskiego Krajowego Badania Zdrowia Dzieci (NSCH), zbieranego co roku przez Biuro Zdrowia Matek i Dziecka (HRSA MCHB) amerykańskiej Agencji ds. Zasobów i Usług Zdrowotnych. W latach analizowanych w artykule liczebność próby NSCH wahała się od 21 599 do 50 212 uczestników w kraju i od 343 do 3039 w każdym stanie.

Korzystając z przekrojowej analizy surowych danych NSCH, badacze odkryli, że dyskryminacja rasowa/etniczna zgłaszana przez rodziców dzieci z mniejszości wzrosła z 6,7% w 2016 r. do około 9,3% w 2020 r. Zgłoszono, że dzieci tubylcze doświadczają dyskryminacji w wysokim stopniu. Wskaźniki wahały się od 10,8% w 2016 r. do 15,7% w 2020 r. W przypadku dzieci czarnoskórych wskaźniki wahały się od 9,69% w 2018 r. do 15,04% w 2020 r. Odsetek dzieci pochodzących z Azji, Hawajów lub wysp Pacyfiku oraz Latynosów, które zgłosiły, że doświadczyły w tym czasie dyskryminacji, wahał się od 4,4% do 4,4% i 6,8%.

Identyfikacja utrzymujących się trendów w doświadczeniach dzieciństwa związanych z dyskryminacją rasową może uwydatnić potencjalne zmiany w polityce i mediach, które mogłyby zmniejszyć wyrządzane szkody. Nasze badanie podkreśla potrzebę poszerzania przez klinicystów swoich zasobów antyrasistowskich, a także podkreśla rolę, jaką może odegrać kulturowo kompetentna opieka zdrowotna w ograniczaniu wpływu negatywnych doświadczeń rasizmu w dzieciństwie”.

Amy Hendrix-Dicken, Szkoła Medycyny Społecznej Uniwersytetu Oklahomy (Tulsa).

Pierwszym krokiem do rozwiązania problemu jest rozpoznanie jego istnienia: „Jako rdzenna osoba być może najbardziej osobiście znaczącym i zaskakującym spostrzeżeniem jest częstotliwość, z jaką dzieci tubylcze są dyskryminowane” – kontynuuje Hendrix-Dicken. „Ta grupa jest często pomijana, jeśli chodzi o dyskryminację”.

Przyszłe badania tego zespołu i innych powinny skupiać się na określeniu, gdzie występuje dyskryminacja i co może ją utrwalać, sugeruje Hartwell. Lepsze zrozumienie doprowadzi do lepszych prób usunięcia przyczyn problemu.

Źródło:

NaukaPOD

Odniesienie:

Elenwo, C. i in. (2022) Dyskryminacja rasowa wśród dzieci w Stanach Zjednoczonych w latach 2016–2020: analiza Krajowego Badania Zdrowia Dzieci. Journal of medycyny osteopatycznej. doi.org/10.1515/jom-2022-0175.

.