Wrodzone operacje serca u dzieci pozostały bezpieczne podczas pandemii Covid-19

Wrodzone operacje serca u dzieci pozostały bezpieczne podczas pandemii Covid-19

Znacząca realokacja świadczeń opieki zdrowotnej w czasie pandemii Covid-19 spowodowała znaczne ograniczenie liczby planowych operacji u dzieci z wrodzoną wadą serca, umożliwiając leczenie osób potrzebujących pilnych, ratujących życie i nagłych operacji. Jednak badanie przeprowadzone przez Uniwersytet w Bristolu nie zwiększyło częstości powikłań pooperacyjnych ani zgonów, nadanie priorytetu najchorszym dzieciom.

Badania opublikowane wOtwórz sercesugeruje, że ustalenie priorytetów operacji może być właściwe u młodszych i bardziej krytycznych dzieci, gdy nastąpi nagłe zakłócenie zwykłej opieki. Wyniki można wykorzystać jako model gotowości na przyszłe scenariusze pandemii, takie jak klęski żywiołowe lub zakłócenia w opiece zdrowotnej.

Na początku pandemii SARS-COV-2 presja na zasoby opieki zdrowotnej wpłynęła na to, że szpitale leczyły pacjentów z CoVID-19 i odkładały planowe zabiegi, takie jak specjalistyczne operacje z powodu CHD u dzieci. Jednak dzieci z CHD wymagają wielokrotnych, powtarzanych operacji, aby utrzymać zdrową strukturę i funkcje serca w miarę ich wzrostu.

Celem badania była ocena wpływu na procedury związane z CHD w Anglii w różnych okresach pandemii w porównaniu z okresem przed pandemią u dzieci w wieku poniżej 16 lat, aby zapewnić odpowiednie reakcje na przyszłe poważne problemy zdrowotne. Naukowcy sprawdzili również, czy w tych okresach wzrosła liczba powikłań i zgonów po zabiegach w porównaniu z okresem przed pandemią.

Naukowcy przeanalizowali 26 270 procedur wykonanych wśród 17 860 dzieci w Anglii w okresie od 1 stycznia 2018 r. do 31 marca 2022 r. i powiązali je z danymi dotyczącymi opieki podstawowej i średniej. Okres badania obejmował fazę przedpandemiczną i fazę pandemii, przy czym ta ostatnia zawierała trzy okresy ograniczeń i odpowiadające im okresy złagodzenia. Porównano charakterystykę proceduralną i wyniki pomiędzy każdym okresem pandemii a okresem przed pandemią.

Badanie wykazało, że średnia liczba zabiegów CHD w tygodniu była niższa we wszystkich okresach pandemii w porównaniu z poziomem przed pandemią. Największe obniżki nastąpiły podczas pierwszego, najsurowszego ograniczenia oraz okresu rozluźnienia po drugim ograniczeniu, zbiegającego się z presją zimową.

Zmniejszenia te wynikały głównie z ograniczenia liczby zabiegów planowych, podczas gdy procedury pilne i doraźne/ratujące życie pozostały na stabilnym poziomie w porównaniu ze wskaźnikami przed pandemią. Istnieją dowody na to, że w czasie pandemii priorytetowo traktowano operacje kardiochirurgiczne przed cewnikowaniem, a także niemowlęta. Pocieszające jest to, że badania wykazały ograniczone dowody na zwiększoną liczbę powikłań po zabiegach lub zgonów podczas pandemii w porównaniu z poziomem przed pandemią.

Dr Arun Karthikeyan SUSELADEVI, starszy pracownik naukowy w dziedzinie statystyki medycznej i nauki o danych zdrowotnych w Bristol Medical School: Population Health Sciences (PHS), powiedział: „Nasze ustalenia sugerują, że gdy presja na służbę zdrowia prowadzi do priorytetowego traktowania procedur pilnych, doraźnych i ratujących życie u dzieci z CHD oraz opóźniania okresu na zwiększone uzasadnienie po dwóch latach.

„Odkrycia te mają konsekwencje dla przyszłego świadczenia usług opieki zdrowotnej, szczególnie podczas epidemii chorób zakaźnych lub globalnych pandemii, a także ekstremalnych zjawisk pogodowych powszechnych w całej Europie.

„W szczególności w okresie złagodzenia procedury po drugim ograniczeniu mediana wskaźników procedur całkowitych i planowych spadła do poziomu podobnego do poziomu w pierwszym okresie ograniczenia, przekraczając obniżki zaobserwowane podczas drugiego ograniczenia. To drugie złagodzenie miało miejsce zimą (3 grudnia 2020 r.–5 stycznia 2021 r.) i może odzwierciedlać presję zimową.

„Jeśli zmiany klimatyczne zwiększą częstotliwość ekstremalnych zjawisk pogodowych, presja ta prawdopodobnie wzrośnie, co uwypukli potrzebę opracowania strategii łagodzenia zmiany klimatu i skutecznych planów zarządzania presją na służbę zdrowia pochodzącą z wielu źródeł”.

Wyniki te uspokajają i ostrzegają, że nie mogą nam powiedzieć, co stało się z konkretnymi pacjentami. W szczególności musimy zbadać, jaki długoterminowy wpływ może to mieć na dzieci, których operacja została opóźniona, i na ich rodziny. W miarę dalszego gromadzenia coraz większej ilości danych mamy nadzieję, że uda nam się ustalić, czy u tych dzieci i ich rodzin opóźniona operacja doświadczyła niekorzystnych skutków kardiologicznych lub psychologicznych. „

Profesor Deborah Lawlor, profesor nauk o układzie sercowo-naczyniowym w British Heart Foundation i główna autorka artykułu

Massimo Caputo, profesor chirurgii wrodzonego serca i autor artykułu, dodał: „Musimy również zrozumieć wpływ zakażenia Covid-19 na dzieci z wadą serca, zwłaszcza te, które przeszły operację i mogły być narażone na zakażenie w szpitalu”.

Badanie było wspierane przez Centrum Nauki Danych British Heart Foundation pod kierownictwem HDR UK (grant BHF nr SP/19/3/34678), Centrum Badań Biomedycznych NIHR Bristol (BRC) i Jednostkę Integratywnej Epidemiologii MRC (IEU). W badaniu wykorzystano dane pozbawione cech identyfikacyjnych przechowywane w usłudze bezpiecznego środowiska danych NHS England dla Anglii i dostępne za pośrednictwem konsorcjum BHF Data Science Center CVD-Covid-UK/Covid-Impact.

Źródła: