Chirurgia bariatryczna powoduje po dwóch latach większą utratę masy ciała niż leki GLP-1

Chirurgia bariatryczna powoduje po dwóch latach większą utratę masy ciała niż leki GLP-1

Jak wynika z nowego, bezpośredniego badania zaprezentowanego dzisiaj w dorocznym badaniu 2025 Amerykańskiego Towarzystwa Metabolicznej i Bariatrycznej (ASMBS) pod koniec dwóch lat leczenia w chirurgii metabolicznej i bariatrycznej (ASMBS), rękawowa resekcja żołądka i bajpas żołądka wiązały się z około pięciokrotnie większą utratą masy ciała niż cotygodniowe wstrzyknięcia agonistów receptora GLP-1, semaglutydu lub tyrzepatidu. (ASMBS) (ASMBS) (ASMBS) (ASMBS) (ASMBS) (ASMBS) 205555555555555555555555555555555525

Naukowcy z NYU Langone Health i NYC Health + Hospitals odkryli, że pacjenci po jednym z zabiegów bariatrycznych stracili średnio 58 funtów po dwóch latach w porównaniu do 12 funtów w przypadku pacjentów, którzy otrzymywali receptę GLP-1 przez co najmniej sześć miesięcy (ogólna utrata masy ciała 24% w porównaniu z 4,7%). Pacjenci stosujący ciągłą terapię GLP-1 przez cały rok stracili na wadze więcej, ale znacznie mniej niż pacjenci po operacji bariatrycznej (całkowita utrata masy ciała o 7%).

Badania kliniczne wykazują utratę masy ciała w przypadku GLP-1 wynoszącą od 15% do 21%, ale to badanie sugeruje, że rzeczywista utrata masy ciała jest znacznie niższa nawet w przypadku pacjentów, którzy mają pełny rok aktywnego stosowania leków. Wiemy, że aż 70% pacjentów może przerwać leczenie w ciągu roku. Pacjenci z GLP-1 mogą potrzebować dostosować swoje oczekiwania, ściślej przestrzegać leczenia lub zdecydować się na operację metaboliczną lub bariatryczną, aby osiągnąć pożądane rezultaty. „

Avery Brown, MD, starszy autor badania, rezydent chirurgii w NYU Langone Health

Badanie było retrospektywnym porównawczym badaniem skuteczności z wykorzystaniem rzeczywistej elektronicznej dokumentacji medycznej pacjentów szpitali NYU Langon Health i NYC Health + Hospitals ze wskaźnikiem masy ciała (BMI) co najmniej 35, którzy przeszli operację bariatryczną (weve gastectomy lub Roux-By-Pass) lub 20 do 202 do 202 do 202 do 202 do semagltenu żołądka Semaglutide miał. Naukowcy porównali BMI i choroby współistniejące, wykorzystując średnie efekty leczenia u 51 085 pacjentów GLP-1 i pacjentów poddawanych zabiegom chirurgicznym. Badanie zostało wsparte grantem NYU CTSA Grant KL2 TR001446 z Narodowego Centrum Rozwoju Nauk Translacyjnych w Narodowych Instytutach Zdrowia (NIH).

„W przyszłych badaniach ustalimy, którzy świadczeniodawcy mogą zoptymalizować wyniki GLP-1, ustalimy, którzy pacjenci są lepiej leczeni chirurgią bariatryczną niż GLP-1, a także określimy rolę badacza i chirurga bariatrycznego, KARAN R. Chhabra, MD, MSC, MSC, MSC, MSC, MSC, adiunkt MSC, MSC, adiunkt chirurgii medycznej.

Około 12% Amerykanów twierdzi, że kiedykolwiek przyjmowało lek GLP-1, w tym 6% twierdzi, że obecnie jest w trakcie leczenia. Niedawne badanie wykazało, że ponad połowa pacjentów z nadwagą lub otyłością (53,6%) przerwała terapię GLP-1 w ciągu jednego roku (53,6%), a liczba ta wzrosła o dwa lata do 72,2%. Tymczasem wykorzystanie chirurgii metabolicznej i bariatrycznej pozostaje niezwykle niskie. Według ASMBS w 2023 r. wykonano ponad 270 000 zabiegów metabolicznych i bariatrycznych, co stanowi zaledwie około 1% spełniających kryteria kwalifikacyjne na podstawie BMI.

„Chociaż obie grupy pacjentów tracą na wadze, chirurgia metaboliczna i bariatryczna są znacznie skuteczniejsze i trwalsze” – powiedziała Ann M. Rogers, lekarz medycyny, FACS, Fasmbs, prezes ASMBS, która nie była zaangażowana w badanie. „Osoby, które przestrzegają GLP-1 lub nie mają trudności ze względu na skutki uboczne lub koszty, powinny rozważyć operację bariatryczną jako opcję lub nawet w połączeniu”.

Według amerykańskiego Centrum Kontroli i Zapobiegania Chorobom (CDC) częstość występowania otyłości i otyłości ciężkiej wynosi odpowiednio 40,3% i 9,4%. Badania pokazują, że choroba ta może osłabiać lub upośledzać układ odpornościowy organizmu i powodować przewlekłe stany zapalne oraz zwiększać ryzyko innych chorób, w tym chorób układu krążenia, udaru mózgu, cukrzycy typu 2 i niektórych nowotworów.

Źródła: