Co dzieje się z Twoim organizmem, jeśli zbyt często jesz na wynos?

Co dzieje się z Twoim organizmem, jeśli zbyt często jesz na wynos?

Nowe dowody pokazują, jak częste posiłki na wynos zwiększają stan zapalny związany z dietą i po cichu zmieniają kluczowe metaboliczne czynniki ryzyka. To podkreśla, dlaczego ograniczenie częstych nawyków żywieniowych na wynos może znacząco poprawić długoterminowe zdrowie serca i metabolizm.

Niedawne badanie opublikowane wNauka o żywności i żywieniubada związek między stanem zapalnym wywołanym dietą, ryzykiem kardiometabolicznym i spożyciem żywności na wynos.

Rosnące obciążenie kardiometaboliczne na całym świecie

Choroby układu krążenia (CVD) są jedną z głównych przyczyn zgonów i niepełnosprawności na całym świecie. Ich częstość występowania wzrosła w ostatnich dziesięcioleciach. W wielu częściach świata liczba zgonów z powodu chorób układu krążenia jest wyższa niż liczba zgonów z powodu raka lub przewlekłych chorób dolnych dróg oddechowych.

W Stanach Zjednoczonych w ciągu ostatniej dekady gwałtownie wzrosło ryzyko zgonów i niepełnosprawności z przyczyn sercowo-naczyniowych. Jeszcze ważniejsze jest przesunięcie demograficzne w zakresie czynników ryzyka kardiometabolicznego w kierunku młodszych osób. Dzieje się tak na skutek interakcji czynników genetycznych, środowiskowych i stylu życia. Strategie zapobiegawcze powinny koncentrować się na modyfikowalnych czynnikach stylu życia oraz zapewniać opłacalne i skalowalne podejście.

Wzrost spożycia żywności na wynos

Czynniki te obejmują rosnące spożycie żywności na wynos na całym świecie, szczególnie wśród młodych i dorosłych w średnim wieku. Zjawisko to, obserwowane częściej w ostatniej dekadzie, można wytłumaczyć wyjątkową smakowitością, wygodą, intensywnym marketingiem oraz ograniczeniami czasowymi lub rzemieślniczymi na poziomie konsumenta, które wykluczają gotowanie w domu. Tym samym jedzenie na wynos kształtuje etos rodziny, gospodarki i życia miejskiego.

Wysokie spożycie żywności na wynos wiąże się ze zwiększonym ryzykiem kardiometabolicznym u młodszych dorosłych. Ze względu na wysoką kaloryczność i niską zawartość składników odżywczych oraz brak zawartości owoców i warzyw sprzyja otyłości, wysokiemu ciśnieniu krwi i wysokiemu poziomowi cholesterolu.

Zapalenie związane z dietą i powiązania z CVD

Przewlekłe zapalenie o niskim nasileniu, odzwierciedlające powtarzającą się aktywację układu odpornościowego, ma kluczowe znaczenie w patologii CVD. Typowa zachodnia dieta jest bogata w tłuszcze i zwiększa biomarkery stanu zapalnego, w przeciwieństwie do diety śródziemnomorskiej i podobnych nawyków żywieniowych, które są bogate w ryby i warzywa.

Zapalenie wywołane dietą jest główną przyczyną chorób układu krążenia, ponieważ wywołuje ogólnoustrojowy stan zapalny i sprzyja tworzeniu się blaszek miażdżycowych i zakrzepicy. Doprowadziło to do opracowania wskaźnika stanu zapalnego diety (DII), który określa ilościowo prawdopodobieństwo wystąpienia stanu zapalnego związanego ze spożyciem określonych składników diety.

Co ciekawe, liczba zgonów z powodu chorób układu krążenia i niepełnosprawności znacznie wzrosła w USA około 2010 r., kiedy na globalnej scenie zaczęły dominować aplikacje do dostarczania żywności. Chociaż nie oznacza to, że zdarzenia te są ze sobą powiązane przyczynowo, wskazuje to, że potrzebne są dalsze badania.

Uzasadnienie badania żywności na wynos

Niewiele jest jednak dowodów łączących spożycie jedzenia na wynos z zapaleniem związanym z dietą. Takie odkrycia są niezbędne, aby zalecić zmiany diety osobom młodym i w średnim wieku w celu promowania zdrowia układu sercowo-naczyniowego przez całe życie.

Dlatego w bieżącym badaniu zbadano spożycie żywności na wynos jako modyfikowalne zachowanie żywieniowe i dostarczono dowodów potwierdzających politykę zdrowia publicznego. Celem było określenie zależności pomiędzy częstotliwością spożycia żywności na wynos a całkowitym DII przy jednoczesnym dostosowaniu zawartości energetycznej różnych diet. Zbadaliśmy również, w jaki sposób spożycie żywności na wynos jest powiązane z kluczowymi czynnikami ryzyka kardiometabolicznego i sprawdziliśmy, czy DII odgrywa pośrednią rolę w tym związku. W analizie zbadano także dwa inne mediatory metaboliczne, wskaźnik metaboliczny serca (CMI) i wskaźnik otyłości trzewnej (VAI).

Ponadto naukowcy zbadali powiązanie ze śmiertelnością, korzystając ze wskaźnika stanu zapalnego w diecie i spożycia żywności na wynos, a nie żywności ultraprzetworzonej.

Wyniki badania przeprowadzonego w kohorcie NHANES

W badaniu wykorzystano dane od 8556 uczestników badania National Health and Nutrition Examination Survey (NHANES) przeprowadzonego w latach 2009–2018, dokumentując spożycie żywności na wynos, wskaźnik stanu zapalnego związany z dietą i ryzyko kardiometaboliczne oraz badając powiązania między nimi. Jedzenie na wynos najczęściej spożywało około 61% mężczyzn i 39% kobiet.

Osoby o najwyższym wskaźniku spożycia na ogół miały gorsze wskaźniki zdrowotne, niższy poziom dobrego cholesterolu w lipoproteinach o dużej gęstości (HDL), podobny cholesterol całkowity, wyższy poziom glukozy we krwi na czczo i rzadziej paliły papierosy. I odwrotnie, częściej mieli wyższe dochody, większą wagę i wzrost, wyższy poziom insuliny i insulinooporność.

Profile zapalne i zmiany składników odżywczych

Co ciekawe, wskaźnik DII był wyższy przy niższym spożyciu żywności na wynos i odwrotnie. Odzwierciedlało to jednak nieskorygowane wzorce wartości wyjściowych; W modelach w pełni dostosowanych wyższe spożycie na wynos było powiązane z wyższym DII skorygowanym o energię. W grupie spożywającej większe posiłki na wynos stwierdzono wyższy poziom kilku składników diety, zwłaszcza tłuszczów wielonienasyconych i nasyconych, podczas gdy poziom alkoholu, witamin B6 i E oraz niektórych minerałów śladowych uległ zmniejszeniu.

Ważone analizy logistyczne lub analizy regresji liniowej wykazały, że spożywanie jedzenia na wynos sześć razy w tygodniu lub częściej było powiązane z wyższym dietetycznym indeksem zapalnym skorygowanym o energię (DII) niż raz w tygodniu lub rzadziej. Nastąpił znaczny wzrost (β = 0,226). Wzrost był szczególnie zauważalny wśród osób w wieku 60–80 lat.

Poprzednie badania wykazały 8% wzrost częstości występowania chorób układu krążenia i śmiertelności przy jednopunktowym wzroście DII.

Zagrożenia kardiometaboliczne i trendy śmiertelności

Większe spożycie żywności na wynos wiązało się z ujemnym ryzykiem kardiometabolicznym. Poziom HDL był niższy, podczas gdy trójglicerydów wzrósł. Poziom glukozy na czczo, insuliny w surowicy i insulinooporności wykazywały tendencję wzrostową. Wzrost był bardziej zauważalny u kobiet, co sugeruje, że metabolizm kobiety jest bardziej wrażliwy na jedzenie na wynos.

Pomimo pozytywnej tendencji, współczynniki umieralności nie wzrosły znacząco wraz ze wzrostem spożycia żywności na wynos. I odwrotnie, wyższe DII wiązało się z wyższą śmiertelnością ze wszystkich przyczyn, z pozytywną tendencją w zakresie zgonów z powodu chorób serca. Jednak efekt był skromny.

Implikacje dla strategii zdrowia publicznego

Badanie wskazuje na możliwe długoterminowe negatywne skutki spożywania jedzenia na wynos. Ponieważ jest to przekrojowe badanie obserwacyjne, związek przyczynowy należy określić w przyszłych pracach. Powinno to także uwzględniać podłużne przypominanie o diecie i dokładne sprawdzenie wyników leczenia naczyniowego.

Środki zaradcze temu rosnącemu ryzyku mogą obejmować:

• Verbraucherbildung
• Richtige und deutlich sichtbare Kennzeichnung von Ernährungsprodukten und Lieferplattformen, insbesondere wenn es sich um ungesunde Lebensmittel handelt
• Standardisierung der Essensbeschaffung in Institutionen
• Förderung der Verfügbarkeit, Zugänglichkeit und Erschwinglichkeit gesünderer Mahlzeiten, statt generelle Verbote für Essen zum Mitnehmen

Ogólne wnioski dotyczące odżywiania i stanów zapalnych

Częstsze spożywanie żywności na wynos wiąże się z większym stanem zapalnym związanym z energią i negatywnym ryzykiem kardiometabolicznym. „Ograniczenie TFC o wysokiej częstotliwości i obniżenie potencjału zapalnego w diecie może poprawić zdrowie kardiometaboliczne na poziomie populacji”.

Źródła: