Enfortumab vedotin i pembrolizumab wykazują istotne korzyści u pacjentów z rakiem nabłonka dróg moczowych

Enfortumab vedotin i pembrolizumab wykazują istotne korzyści u pacjentów z rakiem nabłonka dróg moczowych

Urotelium to termin określający błonę śluzową wyścielającą drogi moczowe. Obejmuje to miedniczkę nerkową, moczowód, pęcherz moczowy i górną część cewki moczowej. W większości przypadków raki urotelialne rozwijają się w pęcherzu (rak pęcherza).

Od kwietnia 2022 r. enfortumab vedotin został zatwierdzony do leczenia wcześniej leczonych dorosłych pacjentów z miejscowo zaawansowanym lub przerzutowym rakiem nabłonka dróg moczowych. Od września 2024 r. enfortumab vedotin w skojarzeniu z pembrolizumabem został również dopuszczony do stosowania w leczeniu pierwszego rzutu nieresekcyjnego lub przerzutowego raka nabłonka dróg moczowych. Niemiecki Instytut Jakości i Efektywności w Opiece Zdrowotnej (IQWIG) przeprowadził obecnie ocenę działania, aby sprawdzić, czy połączenie leków zapewnia tym pacjentom dodatkowe korzyści w porównaniu z obecnym standardowym leczeniem.

Zgodnie z tą oceną skojarzenie enfortumabu vedotin i pembrolizumabu zapewnia korzyści w zakresie całkowitego przeżycia, szczególnie u pacjentów z rakiem urotelialnym, u których leczenie cisplatyną, będącą składnikiem platyny, nie jest odpowiednie. IQWIG widzi przesłanki wskazujące na dodatkową korzyść dla tej grupy pacjentów. Po raz pierwszy Instytut przyznał w tym wskazaniu terapeutycznym najwyższy stopień, czyli oznaczenie „Major”.

Istnieje również dodatkowa korzyść dla pacjentów kwalifikujących się do terapii opartej na cisplatynie. Nie jest to jednak wymierne.

Wyniki badania można interpretować pomimo niepewności

Producent przedstawił dane z trwającego badania z udziałem pacjentów z nieoperacyjnym rakiem nabłonka dróg moczowych lub z przerzutami, kwalifikujących się do chemioterapii na bazie platyny. Zostali oni losowo przydzieleni w stosunku 1:1 do leczenia enfortumabem vedotin w skojarzeniu z pembrolizumabem lub cisplatyną w skojarzeniu z gemcytabiną (gdy możliwe było leczenie oparte na cisplatynie) lub karboplatyną w skojarzeniu z gemcytabiną (gdy leczenie oparte na cisplatynie nie było możliwe).

Zgodnie z planem badania w grupie porównawczej nie planowano regularnego leczenia podtrzymującego awelumabem u pacjentów, u których po chemioterapii nie stwierdzono progresji choroby. Jednakże leczenie podtrzymujące awelumabem stanowi część standardowego leczenia.

Sytuacja nie jest jednak trywialna: badanie wykorzystane do oceny rozpoczęło się w marcu 2020 r., kiedy awelumab nie był jeszcze zatwierdzony do leczenia podtrzymującego w tym wskazaniu terapeutycznym. Zatwierdzenie wydano dopiero wkrótce po rozpoczęciu badania – w czerwcu 2020 r. w przypadku USA i styczniu 2021 r. w przypadku Europy. Producent zareagował na tę zmianę i dostosował projekt badania w taki sposób, że nie dodał awelumabu jako części badanego leku, ale wyraźnie uwzględnił w ramieniu porównawczym opcję leczenia podtrzymującego dostępnego lokalnie. Na potrzeby oceny producent przeprowadził dodatkowo tzw. analizy wrażliwości dotyczące całkowitego czasu przeżycia, które odpowiednio uwzględniły brak stosowania awelumabu u niektórych pacjentów w ramieniu porównawczym. Umożliwia to interpretację wyników badań pod kątem wczesnej oceny stosowania enfortumabu vedotin w skojarzeniu z pembrolizumabem.

Wyraźna przewaga w przetrwaniu

Zaleta leczenia enfortumabem vedotin w skojarzeniu z pembrolizumabem jest szczególnie wyraźna w odniesieniu do całkowitego czasu przeżycia: u pacjentów z rakiem urotelialnym, u których terapia oparta na cisplatynie nie jest odpowiednia, istnieje wyraźna korzyść, także we wszystkich analizach wrażliwości przedstawionych przez producenta. Oznacza to, że ta główna korzyść istniałaby nawet, gdyby awelumab był dostępny na początku badania. Ponadto istnieją korzyści w zakresie indywidualnych wyników w zakresie zachorowalności i jakości życia związanej ze zdrowiem, a także zalety i wady, ale także niekorzystne skutki uboczne.

Po raz pierwszy przyznaliśmy znaczące korzyści kombinacji leków w tym wskazaniu terapeutycznym. Głównym czynnikiem jest korzyść w zakresie przeżycia pacjentów z rakiem pęcherza moczowego, u których leczenie oparte na cisplatynie nie wchodzi w grę. „

Katrin Nink, kierownik oddziału onkologii (guzy lite) w dziale oceny leków IQWIG

O wysokości świadczenia dodatkowego decyduje G-BA

Ocena dokumentacji stanowi część wcześniejszej oceny wykonania zgodnie z ustawą o reformie rynku produktów medycznych (AMNOG), która była nadzorowana przez G-BA. Po opublikowaniu oceny dokumentacji G-BA przeprowadza proces zgłaszania uwag i podejmuje ostateczną decyzję w sprawie zakresu dodatkowego świadczenia.

Źródła: