Perfuzja maszynowa poszerza możliwości zdalnego przeszczepiania nawyków

Perfuzja maszynowa poszerza możliwości zdalnego przeszczepiania nawyków

W miejscach takich jak Australia, gdzie obszary metropolitalne są oddzielone od całego kontynentu, serca dawców pozostają niewykorzystane po prostu dlatego, że zespoły transplantacyjne nie były w stanie dostarczyć narządu biorcy na czas.

Jeśli w Perth nie ma biorcy, który mógłby otrzymać serce, ale w Sydney pasuje, oznacza to prawie 3000 km podróży lub pięciogodzinny lot. Dodaj to do kilku godzin odzyskiwania i przygotowań, a otrzymasz siedmiogodzinną podróż. „

Emily Granger, MBBS, chirurg kardiochirurgiczny oraz przeszczep serca i płuc w szpitalu St. Vincent’s Hospital w Sydney, Australia

Doktor Granger poruszyła kwestię czasu transportu narządów podczas dzisiejszego dorocznego spotkania i sesji naukowych Międzynarodowego Towarzystwa Przeszczepiania Serca i Płuc (ISHLT) w Bostonie.

„Większość naszych badań w St. Vincent skupiliśmy na zapewnieniu ochrony i zachowania serca dawcy nie tylko przez długi czas, ale przez długi czas” – powiedziała.

Do niedawna serca dawców musiały być transportowane w przenośnej lodówce, a wszczepienie serca dawcy zajmowało zespołom transplantacyjnym sześć godzin. Pojawienie się perfuzji maszynowej, podczas której urządzenie pompuje roztwór przypominający krew przez serce dawcy podczas transportu, znacznie wydłużyło to okno.

Szpital St. Vincent’s, pionier w dziedzinie perfuzji maszynowej, zaczął wykorzystywać tę technologię w przypadku oddawania serca w przypadku śmierci krążeniowej (DCD) w 2014 r. Obecnie perfuzja maszynowa jest stosowana w ponad połowie przeszczepów serca przeprowadzanych w tym ośrodku.

„Zdaliśmy sobie sprawę, że potrzebujemy systemu, który pozwoliłby nam objąć cały kraj” – powiedziała. „Wiedzieliśmy, że musimy usunąć czas z równania”.

Saint Vincent przesunął granice normotermicznej perfuzji maszynowej (NMP), podczas której serce jest poddawane perfuzji i utrzymywane w temperaturze 35 stopni Celsjusza przez maksymalnie 8 godzin. Inne jednostki australijskie korzystały z systemu nawet przez 10 godzin.

„Dziesięć lat temu musieliśmy odrzucić narządy dawców ze względu na ograniczenia czasowe” – powiedziała. „Teraz możemy przyjmować narządy z regionów, o których wcześniej nie myśleliśmy, że są możliwe, i mieć pewność, że będą działać”.

Powiedziała, że ​​w najbliższej przyszłości możliwe będzie dalsze przesuwanie granic.

„Byliśmy w stanie przyjrzeć się międzynarodowej wymianie serc dawców, aby umożliwić transport między krajami” – powiedziała.

Australia zbiera już narządy dawców z Nowej Zelandii. Jednakże perfuzja maszynowa mogłaby umożliwić zespołom transplantacyjnym podróżowanie na wyspy Pacyfiku i do Azji.

„Na naszej liście przeszczepów znajduje się znaczna liczba pacjentów, którym bardzo trudno jest dotrzeć do dawcy” – powiedziała. „Odpowiedzią dla nich może być dawca z nieco innej populacji genetycznej niż nasz region. Ich idealny dawca mógłby tak naprawdę mieszkać w innym kraju”.

Badania przeprowadzone w St. Vincent’s wykazały, że wyniki przeszczepów serca z perfuzją maszynową są porównywalne z przeszczepami wykonanymi bez niej.

„Przyjrzeliśmy się szczególnie pierwotnej funkcji przeszczepu w przeszczepionym sercu i nie znaleźliśmy żadnych różnic w zależności od modalności” – powiedziała. „Lubimy myśleć, że eliminujemy wpływ czasu za pomocą perfuzji maszynowej”.

Doktor Granger stwierdziła, że ​​ta technologia stanowi prawdziwą zmianę dla zespołów zajmujących się przeszczepami serca.

„Kiedy zaczynałam karierę jako chirurg transplantolog, mieliśmy tylko przenośną lodówkę” – powiedziała. „Przestrzeń całkowicie się zmieniła, a jedyną rzeczą, która nas teraz ogranicza, jest nasza wyobraźnia”.

Źródła: