Naukowcy łączą określone warianty genów z poszczepiennym zapaleniem mięśnia sercowego i zapaleniem osierdzia

Naukowcy łączą określone warianty genów z poszczepiennym zapaleniem mięśnia sercowego i zapaleniem osierdzia

Nowe dowody genetyczne pokazują, dlaczego niektóre osoby mogą być podatne na zapalenie mięśnia sercowego lub zapalenie osierdzia po szczepieniu przeciwko Covid-19, co daje nowy wgląd w reakcje immunologiczne i bezpieczeństwo szczepionek.

Czy Twoje geny mogą wpływać na reakcję organizmu na chorobę koronawirusową 2019 (COVID-19)? Chociaż zapalenie serca po szczepieniu występuje rzadko, naukowcy zidentyfikowali specyficzne warianty genetyczne, które mogą zwiększać ryzyko.

Wyniki niedawnego badania przeprowadzonego przez zespół szwedzkich badaczy opublikowane w czasopiśmieszczepionki NPJrzuca światło na to, dlaczego niektórzy ludzie opracowują szczepionki zawierające informacyjny kwas rybonukleinowy po otrzymaniu informacyjnego kwasu rybonukleinowego (mRNA) przeciwko Covid-19.

Szczepienia na Covid-19

Od czasu globalnego wprowadzenia szczepionek na Covid-19 w celu opanowania pandemii podano miliardy dawek. Chociaż większość działań niepożądanych ma charakter łagodny, u niewielkiej liczby osób, szczególnie młodych mężczyzn, wkrótce po otrzymaniu szczepionki mRNA występuje zapalenie serca, szczególnie zapalenie mięśnia sercowego lub zapalenie osierdzia, zapalenie serca, szczególnie zapalenie mięśnia sercowego lub zapalenie osierdzia. Do tych schorzeń zalicza się zapalenie mięśnia sercowego lub otaczającego go worka, które zazwyczaj występuje w ciągu tygodnia od podania drugiej dawki.

Aktualne badania sugerują, że te rzadkie reakcje mogą być powiązane z reakcją układu odpornościowego na szczepionkę, zwłaszcza na białko kolczaste wirusa. Dokładne mechanizmy biologiczne pozostają jednak niejasne. Sugeruje się, że przyczyną są takie czynniki, jak wiek, hormony płciowe i istniejące wcześniej schorzenia immunologiczne, ale nie potwierdzono żadnego jasnego wyjaśnienia genetycznego.

O badaniu

Badanie to przeprowadzono na podstawie danych ze szwedzkiej kohorty krótkowzrocznej Covid19 – grupy 66 osób w Szwecji, u których po otrzymaniu szczepionki przeciwko COVID-19 rozwinęło się zapalenie mięśnia sercowego, zapalenie osierdzia lub zapalenie mięśnia sercowego. Uczestnicy mieli co najmniej 18 lat, a ich diagnoza została potwierdzona przez pracowników służby zdrowia na podstawie dokumentacji klinicznej i badań obrazowych serca.

Uwzględniono tylko przypadki uznane za zdecydowanie lub prawdopodobnie związane ze szczepieniem. Każdy przypadek został szczegółowo oceniony przy użyciu kryteriów Światowej Organizacji Zdrowia, koncentrując się na czasie, objawach i możliwych alternatywnych wyjaśnieniach.

Uwzględniono także grupę kontrolną liczącą prawie 5000 osób ze szwedzkiego rejestru bliźniąt. Wszyscy uczestnicy dostarczyli próbki krwi lub śliny oraz dane dotyczące historii choroby, stylu życia i przyjmowanych leków. Około 41% pacjentów całkowicie wyzdrowiało w ciągu trzech miesięcy, podczas gdy u innych powrót do zdrowia był długotrwały lub niepełny. Obie grupy poddano testom genetycznym przy użyciu wysokoprzepustowych macierzy kwasu dezoksyrybonukleinowego (DNA) przy rygorystycznych etapach kontroli jakości w celu sprawdzenia brakujących informacji, rzadkich wariantów i różnic populacyjnych.

Autorzy zauważają, że ze względu na bardzo rzadkie występowanie takich warunków wielkość próby była niewielka, co może ograniczać pewność statystyczną i możliwość uogólnienia wyników.

Naukowcy przeprowadzili badanie asocjacyjne obejmujące cały genom, korzystając ze specjalistycznego oprogramowania, aby znaleźć różnice w DNA, które można powiązać z zapaleniem serca po szczepieniu. Analiza skupiała się na identyfikacji polimorfizmów pojedynczych nukleotydów (SNP), czyli subtelnych zmian w DNA, które występowały częściej u pacjentów niż w grupie kontrolnej.

Każdy przypadek przeszedł także kompleksową ocenę lekarską. Pacjenci zostali poddani różnym standardowym badaniom kardiologicznym, takim jak elektrokardiografia, echokardiografia i rezonans magnetyczny serca (MRI). Przeprowadzono badania laboratoryjne w celu sprawdzenia markerów stanu zapalnego i uszkodzenia serca. Przeanalizowano także historie choroby, aby poznać inne schorzenia i przyjmowane leki, które mogły mieć wpływ na reakcje pacjentów.

Celem badania było ustalenie, czy z tymi rzadkimi, ale poważnymi reakcjami można powiązać warianty genetyczne. Może to prowadzić do spersonalizowanych strategii szczepień i lepszego zrozumienia odpowiedzi immunologicznej na szczepionki mRNA.

Kluczowe spostrzeżenia

Badanie wykazało, że określone zmiany genetyczne mogą zwiększać ryzyko zapalenia serca po otrzymaniu szczepionki mRNA CoVID-19. U pacjentów, u których rozwinęło się zapalenie osierdzia lub zapalenie osierdzia, trzy warianty genetyczne w pobliżu genu Scaf11 były silnie powiązane z chorobą. Warianty te, zidentyfikowane jako RS536572545, RS146289966 i RS142297026, występowały znacznie częściej u osób dotkniętych chorobą w porównaniu z populacją ogólną.

Gen SCAF11 bierze udział w piroptozie – formie śmierci komórki powodującej intensywny stan zapalny. To powiązanie sugeruje, że u osób z pewnymi wersjami tego genu może wystąpić nadmierna reakcja zapalna na szczepionkę. Wyniki te były szczególnie wyraźne u osób, które otrzymały szczepionki Comirnaty lub Spikevax, obie szczepionki mRNA. Nie stwierdzono znaczących powiązań genetycznych, rozważając poszczególne szczepionki jako Spikevax w zapaleniu mięśnia sercowego i nie zaobserwowano żadnego znaczenia dla genu SCAF11 po stratyfikacji według indywidualnej szczepionki.

W zapaleniu mięśnia sercowego inny wariant – RS570375365 w genie LRRC4C – był istotnie powiązany z przypadkami występującymi po szczepieniu Spikevax. Wiadomo, że gen ten odgrywa rolę w sygnalizacji immunologicznej i powiązano go zarówno z funkcjonowaniem serca, jak i mózgu. W poprzednich badaniach warianty LRRC4C powiązano również z podatnością na CoVID-19 i poważnymi skutkami tego zakażenia.

Pomimo podobnych cech klinicznych, te odkrycia genetyczne sugerują odrębne szlaki biologiczne leżące u podstaw zapalenia mięśnia sercowego i zapalenia osierdzia. Autorzy badania ostrzegają, że szacunki ilorazu szans (OR) dla tych rzadkich wariantów genetycznych należy interpretować ostrożnie, ponieważ niepewność statystyczna jest większa, gdy wśród kontroli obserwuje się niewielkie lub żadne różnice. Mała wielkość próby i wykorzystanie dostępnych informacji klinicznych, a nie stosowanych na całym świecie standardowych kryteriów diagnostycznych, wykazały pewne ograniczenia w wyciąganiu uogólnionych wniosków. Co więcej, diagnozy stawiano na podstawie wyników badań klinicznych i obrazowych, a nie na podstawie systematycznego stosowania międzynarodowych kryteriów, takich jak kryteria Amerykańskiego Kolegium Kardiologicznego (ACC), Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) czy Brighton Collaboration, co mogłoby mieć wpływ na porównywalność z innymi badaniami. Udowodnienie bezpośredniego związku przyczynowego między szczepionką a tymi schorzeniami pozostaje złożone.

Wnioski

Ogólnie rzecz biorąc, wyniki wykazały potencjalny związek genetyczny z rzadkimi występowaniem zapalenia mięśnia sercowego i zapalenia osierdzia po szczepieniu mRNA przeciwko Covid-19. Dzięki zwróceniu uwagi na określone geny i szlaki zapalne badanie dostarczyło nowych wskazówek do zbadania, dlaczego tylko u niektórych osób po szczepieniu występują poważne skutki uboczne.

Chociaż potrzebne są dalsze badania, aby potwierdzić te wyniki na większych grupach, badanie to stanowi ważny krok w kierunku zrozumienia indywidualnych reakcji na szczepienia i zwiększenia zaufania społecznego do programów szczepień.

Źródła: