Dlaczego duże badanie dotyczące hydroksychlorochiny zostało wycofane z powodu nadużyć statystycznych

Dlaczego duże badanie dotyczące hydroksychlorochiny zostało wycofane z powodu nadużyć statystycznych

Głośne badanie HCQ, w którym stwierdzono, że zginęło 16 990 osób z powodu Covid-19, zostało ujawnione z powodu niewłaściwego wykorzystania danych i ignorowania skutków dawki, co podkreśliło, dlaczego publikacje naukowe wymagają przeglądu przejrzystości.

W niedawnym badaniu opublikowanym w czasopiśmieArchiwa zdrowia publicznegoBadacze przyjęli praktyki metodologiczne i wyniki Pradelle i in. Badanie to pogłębiło debatę na temat stosowania leków przeciwreumatycznych, stwierdzając, że HCQ było powiązane z ponad 16 990 zgonów podczas pierwszej fali pandemii Covid-19. Kolejne recenzje ukazały się w Pradelle i in. Procesowi brakowało jednak przejrzystości, ponieważ szczegółowe wyjaśnienia dotyczące wycofania wniosku i związana z nim korespondencja nie zostały upublicznione.

W niniejszym badaniu poddano krytyce twierdzenia metodologiczne i podejście do danych zebranych przez Pradelle i in.

Kontekst – Debata w ramach HCQ

Bezprecedensowy rozwój globalnego dostępu do Internetu doprowadził do powszechnej dystrybucji wiedzy naukowej za pośrednictwem internetowych sieci społecznościowych i platform medialnych, często kształtując opinię publiczną, zachowania jednostek, a co za tym idzie, decyzje polityczne. Nakłada to na naukowców dorozumianą odpowiedzialność za utrzymanie najwyższych standardów rygorystyczności w swoich podejściach metodologicznych. Mimo to każdego roku ponad 10 000 publikacji jest wycofywanych w związku z krytyką wiarygodności i dokładności zawartych w nich danych.

Wycofania te nie tylko oznaczają znaczną utratę środków finansowych i wysiłków badawczych, ale ich błędne ustalenia, po rozpowszechnieniu, mogą być trudne do odwrócenia. W niniejszym badaniu wykorzystano debatę w czasopiśmie Lancet Gate, aby podkreślić tę kwestię. Dyskusja koncentruje się wokół publikacji w czasopiśmie Lancet na temat hydroksychlorochiny (HCQ), leku przeciwmalarycznego testowanego pod kątem stosowania w walce z chorobą koronawirusową 2019 (CoVID-19). Chociaż powszechne oburzenie naukowców doprowadziło do jego wycofania, kilka rządów przytoczyło jego ustalenia, kształtując swoją politykę publiczną dotyczącą stosowania HCQ.

Debata nabrała nowego wymiaru, gdy Pradelle i wsp. Opublikowano metaanalizy szacujące liczbę ofiar śmiertelnych związanych ze stosowaniem HCQ podczas pierwszej fali Covid-19. Badanie, które wykazało, że w wyniku spożycia HCQ mogło umrzeć 16 990 osób, objęło Belgię, Francję, Stany Zjednoczone, Hiszpanię, Turcję i Włochy i było wynikiem zarówno szerokiego zainteresowania mediów, jak i implikacji politycznych. Chociaż publikację ostatecznie wycofano z powodu „braku danych” i „wątpliwych założeń”, szkoda została wyrządzona.

„Celem tego artykułu jest rozwiązanie kluczowych obaw związanych z przejrzystością i uczciwością publikacji naukowych, szczególnie w kontekście wycofanego artykułu Pradelle'a i wsp. oraz publikacji sieciowych, a także słabości obecnego ekosystemu wydawniczego w zakresie zapobiegania dezinformacji i utrzymywania zaufania publicznego do instytucji naukowych”.

Niedociągnięcia metodologiczne

Pierwszym błędem metodologicznym zbadanym w tej krytyce jest błąd Pradelle i in. Szacunkowa śmiertelność wewnątrzszpitalna. Chociaż w publikacji oszacowano, że ponad 16 990 osób zmarło w wyniku stosowania HCQ ze współczucia, wyniki te przedstawiono bez odpowiednich analiz wrażliwości lub dostosowań dawek w podgrupach, co uniemożliwiło wiarygodność danych. Oszacowanie śmiertelności związanej z HCQ (iloraz szans [OR]) jest nadal nieprawidłowe. Publikacja Pradelle i in. wyprowadzono z poprzednich metaanaliz przeprowadzonych przez Axfors i in. Zapożyczone i pochodzące głównie z randomizowanych, kontrolowanych badań klinicznych z dużą dawką, ale Pradelle i wsp. Tę samą wielkość efektu zastosowano do wszystkich grup pacjentów, niezależnie od faktycznie otrzymanej dawki, bez uwzględnienia zależności wielkości efektu od dawki lub przeprowadzenia kontroli odporności pod kątem jej ważności.

Niniejsza krytyka dalej skupia się na znaczeniu rozróżnienia pomiędzy znaczeniem statystycznym i klinicznym. Podkreśla błędne zastosowanie wielkości efektu, brak analiz wrażliwości i brak szacunków podgrup jako skumulowane czynniki wpływające na wiarygodność kliniczną Pradelle i wsp. Unieważnić.

Ponowna analiza wykazała, że ​​schematy stosowania HCQ z niższą dawką nie wykazały wyraźnych dowodów na zwiększoną śmiertelność, natomiast jedynie wyższe dawki wiązały się z możliwym wzrostem ryzyka. Co ważne, analizy wrażliwości wykazały, że wnioski statystyczne w dużym stopniu zależały od jednego dużego badania, co wzbudziło obawy co do wiarygodności pierwotnych ustaleń.

„Jak zaobserwowano w kilku krajach podczas pandemii Covid-19, stosowanie HCQ znacznie się różniło pod względem dawkowania, doboru pacjentów, jednoczesnego podawania z innymi metodami leczenia, standardów metodologicznych i ostrożnej interpretacji wyników statystycznych w kształtowaniu polityki zdrowia publicznego”.

Wyniki te podkreślają potrzebę wzięcia przez autorów odpowiedzialności za krytyczną ocenę źródeł danych i założeń zawartych w ich modelach statystycznych. Aby nauka i medycyna mogły się rozwijać, a rozpowszechnianie dezinformacji może zostać zatrzymane, metodologia statystyczna musi zapewnić większą przejrzystość.

Oprócz krytyki metodologicznej, badanie uwydatnia szersze problemy systemowe w publikacjach naukowych, w tym wzrost oszukańczych praktyk wydawniczych, zmęczenie recenzentów, drapieżne czasopisma, „fabryki papiernicze” i erozję zaufania do instytucji naukowych.

Zalecenia na przyszłość

Aby zaradzić ciągłym zagrożeniom dla rzetelności naukowej, w badaniu przedstawiono zalecenia dotyczące odtwarzalności, erozji procesów wzajemnej oceny i pilnej potrzeby ich reformy oraz zwiększenia przejrzystości i odpowiedzialności za recenzowaną naukę. Podkreśla potencjał praktyk otwartej nauki w opracowywaniu skutecznych rozwiązań, szczególnie tych związanych z przejrzystością i rozliczalnością.

„Platformy takie jak Open Science Framework (OSF), Zenodo, Dryad i Figshare to przykłady solidnej infrastruktury, która zapewnia dostępność materiału naukowego do przeglądu, ponownej analizy i dalszych badań.

Otwarte modele recenzji naukowych, w których ujawniane są raporty i tożsamość recenzentów, mogłyby również poprawić jakość recenzji i opracować bardziej konstruktywny i odpowiedzialny proces recenzji. „

W artykule zalecono ponadto zachęty dla recenzentów, takie jak edukacja medyczna CETORING (CME), publiczne uznanie i możliwości awansu zawodowego oraz przyjęcie otwartych danych i udostępniania kodu w celu poprawy odtwarzalności.

Te i inne reformy mają kluczowe znaczenie dla zachęcania recenzentów do udziału, poprawy rygorystycznych standardów procesu wzajemnej oceny i poprawy ogólnej przejrzystości na rzecz bezpieczniejszego i zdrowszego jutra.

Źródła: